Με αφορμή τον πρόσφατο εμπρησμό στα Συχαινά, στη μεγάλη πυρκαγιά της Πάτρας και την προφυλάκιση των κατηγορούμενων, είναι εξαιρετικά χρήσιμο να δούμε τι προβλέπει πλεόν ο ποινικός κώδικας αναφορικα με τις ποινές.
Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, με το νέο modus operandi των διωκτικών αρχών οι δράστες εντοπίζονται άμεσα και στέλνονται με «δεμένες» δικογραφίες στη δικαστική αρχή, η οποία στη συνέχεια θα αποφασίσει για την τύχη τους.
Τι προβλέπει ο ποινικός κώδικας
Ο εμπρησμός δάσους από αμέλεια που επιφέρει θανάτους ή οικολογική καταστροφή, ακόμα και όταν ο εμπρησμός προκαλείται σε συνθήκες που ο δείκτης επικινδυνότητας, σύμφωνα με τον ημερήσιο χάρτη πρόβλεψης κινδύνου, είναι υψηλός, αντιμετωπίζεται ως σοβαρό κακούργημα που επιφέρει ποινές από 10 έως 20 χρόνια (η μέγιστη) κάθειρξη, χρηματική ποινή μέχρι 200.000 ευρώ και δήμευση περιουσίας του δράστη.
Παράλληλα, ο εμπρησμός δάσους από πρόθεση στη βασική μορφή του, τιμωρείται πλέον ως βαρύ κακούργημα με ποινή κάθειρξης που δεν αναστέλλεται ούτε μετατρέπεται με κανέναν τρόπο, χρηματική ποινή μέχρι 200.000 ευρώ και δήμευση περιουσίας (άρθρα 42 και 43 Ν.5090/2024).
Επιπρόσθετα, όταν ο εμπρησμός δάσους από πρόθεση προκαλεί θάνατο τιμωρείται πλέον μόνο με ισόβια κάθειρξη και με δυνητική αποφυλάκιση μετά από ουσιαστική κρίση του δικαστικού συμβουλίου στα 18 χρόνια (άρθρο 19 Ν. 4855/2021 σε συνδυασμό με άρθρο 25 Ν. 5090/2024).
Το ίδιο αδίκημα με βάση τον προηγούμενο ποινικό κώδικα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ (Ν. 4619/2019) τιμωρούνταν με ποινή κάθειρξης έως 15 έτη και υποχρεωτική αποφυλάκιση στα 6 έτη.
Με τον ποινικό κώδικα, όπως ισχύει σήμερα, κάθε ποινή άνω του ενός έτους δεν είναι εικονική αλλά πραγματική καθώς εκτίεται και δεν αναστέλλεται.
Ως εκ τούτου, όλες ποινές που αφορούν εμπρησμό δάσους, με τις αλλαγές που θέσπισε η σημερινή κυβέρνηση, εκτίονται στη φυλακή, δεν αναστέλλονται ούτε μετατρέπονται με κανένα τρόπο, η δε έφεση δεν έχει αναστέλλουσα ισχύ (άρθρο 42 Ν. 5090/2024).