Πως τά καταφέρναμε παλαιότερα;

Εφημερίς Εστία

ΟΤΑΝ, σταθερά καί ασταμάτητα, κάθε χρόνο καίγεται η χώρα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων καί προσώπων, τότε ειναι αυταπόδεικτη η παντελής έλλειψις σχεδιασμου, αλλά καί η απελπιστική έλλειψις αποφασιστικότητος.

Πολιτικές καί υπηρεσιακές ηγεσίες εξαντλουν τήν ενεργητικότητά τους σέ διαβεβαιώσεις γιά τήν αρτία προετοιμασία του κρατικου μηχανισμου, οι οποιες αποδεικνύονται κενοί φαμφρονισμοί! Όλα αυτά τά χρόνια ουδέν εδιδάχθησαν. Ούτε κάν συνειδητοποίησαν ότι δέν πρέπει νά ειναι αμετροεπεις. Καί όμως κάθε χρόνο μας διαβεβαιώνουν ότι η προετοιμασία ειναι άρτια καί ότι ο κρατικός μηχανισμός ειναι σέ ετοιμότητα.

Του Ευθ. Π. Πέτρου

Όμως η Ελλάδα κάθε χρόνο καίγεται. Καί ειναι αλήθεια ότι διαθέτουμε τόν μεγαλύτερο αεροπυροσβεστικό στόλο στόν κόσμο. Όμως η Ελλάδα κάθε χρόνο καίγεται. Ιδρύσαμε υπουργειο, συγκροτήσαμε συντονιστικό κέντρο διαχειρίσεως κρίσεων, φτιάξαμε επιτελικούς μηχανισμούς, εξαγγείλαμε πομποδως τό σχέδιο «Αιγίς». Όμως η Ελλάδα κάθε χρόνο καίγεται…

Καί τόσα χρόνια τώρα ευθυνες δέν έχουν καταλογισθει σέ κανέναν. Υπουργοί ηλθαν καί απηλθαν από τό Υπουργειο Πολιτικης Προστασίας καί δέν τούς εζήτησε κανείς νά απολογηθουν γιά τό γεγονός ότι επί των ημερων τους κατεκάησαν τά δάση της Ελλάδος. Ούτε οι ίδιοι αισθάνθηκαν τήν ανάγκη νά δώσουν μιάν εξήγηση γιά τήν αποτυχία τους. Νά μας εξηγήσουν πως καί γιατί μας διαβεβαίωναν γιά τήν «ετοιμότητα» του κρατικου μηχανισμου, ο οποιος στήν πράξη αποδεικνυόταν τόσο αναποτελεσματικός καί ανέτοιμος όσο ειναι καί τό υπόλοιπο ελληνικό Δημόσιο. Αλλά γιατί νά απολογηθουν; Κάποιοι επιβραβεύθηκαν μέ υψηλότερες κυβερνητικές θέσεις μετά τήν αποτυχία τους στήν Πολιτική Προστασία! Δηλαδή δέν υπάρχει συναίσθησις πολιτικης ευθύνης σέ κανένα επίπεδο της Κυβερνήσεως.

Τά ερωτήματα ειναι αμείλικτα. Καί τό πρόβλημα τό θέτει εναργέστατα ο παλαιός πυροσβέστης κ. Βασίλειος Κοκοτσάκης, τήν ανάρτηση του οποίου αλιεύσαμε από τό διαδίκτυο: «Πως τά καταφέρναμε αρά γε εμεις παλαιότερα, χωρίς πολλά μέσα, χωρίς εφόδια, χωρίς εναέρια μέσα, χωρίς καλογυαλισμένους εκπροσώπους Τύπου, χωρίς πόρους, χωρίς δικό μας υπουργειο;

Καί τότε ασφαλως ειχε καύσωνες καί τότε ασφαλως φυσουσαν δυνατοί άνεμοι, καί τότε ΔΕΝ υπηρχαν τά εναέρια καί βέβαια αυτά ΔΕΝ πετουσαν νύκτα… καί τότε υποθέτω πώς θά υπηρχαν… μουσουλμάνοι πράκτορες..!!

Αυτά λοιπόν ΔΕΝ τά είχαμε… αλλά καί πολλά άλλα… ή μαλλον σχεδόν τίποτα ΔΕΝ είχαμε τότε..!!!

Όμως τί ακριβως είχαμε;;;

Είχαμε ασφαλως Ηγέτες χαμηλόβαθμους καί υψηλό βαθμούς, υπηρχε τότε η δασική υπηρεσία καί οι δασονόμοι, η οποία καθάριζε εγκαίρως, τόν χειμωνα, τά δάση, υπηρχε σχέδιο αξιοποίησης τοπικου ανθρώπινου δυναμικου όπως π.χ. τούς ρητινοσυλλέκτες στά πευκοδάση αλλά καί των φυσικων επί τόπου πόρων, υπηρχε σχέδιο αξιοποίησης τοπικων αρχων αλλά καί κυρίως των πολιτων στήν ύπαιθρον… Δέν τούς εκκενώναμε μέσω 112..!!!. Ηταν μαζί μας, καλοί γνωστες καί του τόπου των, αλλά καί του αντικειμένου… αρωγοί στήν προσπάθειάν μας καί όχι όπως συμβαίνει τώρα νά παίζουν κρυφτούλι μέ τίς αρχές γιά νά αποφύγουν τήν εκκένωση, άρα τώρα νά ειναι “αντίπαλοι” καί όχι σύμμαχοι».

Θά κρατήσουμε τό σημειο «είχαμε ηγεσία», πού ειναι κατά τήν γνώμη μας κομβικης σημασίας. Διότι σήμερα η έννοια «ηγεσία» έχει απολεσθει καί έχει αντικατασταθει από τήν έννοια «διαχείρησις» (management). Λές καί τά κράτη ειναι εταιρειες. Μπορει όμως νά σχεδιάσει, νά προγραμματίσει καί τό κυριώτερο νά εμπνεύσει τούς υφισταμένους του, ένας διαχειριστής της εξουσίας ή της διοικήσεως; Στό εγγενές αυτό πρόβλημα έρχεται νά προστεθει καί τό γεγονός ότι αυτοί οι διαχειριστές δέν έχουν τήν παραμικρή σχέση μέ τήν πραγματικότητα στό πεδίο. Σχεδιάζουν μέ βάση κάποια θεωρητικά μοντέλα πού μπορει νά έχουν στά μυαλό τους καί εάν κανένας υπηρεσιακός παράγων έρχεται νά τούς προσγειώσει καί νά τούς υποδείξει τά γεγονότα καί τήν αλήθεια, γίνεται καί ενοχλητικός καί σπεύδουν νά τόν απομακρύνουν. Τέτοιες ενέργειες δέ, έχουν άμεση επίπτωση στό ηθικό του προσωπικου. Τό οποιο μπορει νά έχει τήν βούληση νά ξεπεράσει τόν εαυτό του στήν μάχη μέ τίς φλόγες, αλλά χωρίς σχέδιο καί χωρίς ηγεσία, δέν μπορει νά φέρει τά προσδοκώμενα αποτελέσματα.

Καί κάτι ακόμη, τό οποιο δείχνει τήν απόσταση πού χωρίζει τά βουλευτικά έδρανα από τήν πραγματικότητα. Δημιουργήθηκε θόρυβος όταν μέλος του ελληνικου κοινοβουλίου καί πρώην υπουργός «εγνωμάτευσε» ότι τό πρόβλημά μας ειναι η …έλλειψις εθελοντισμου. Τήν απάντηση τήν έχει ήδη δώσει ο παλαιός πυροσβέστης επισημαίνοντας ότι μέ τίς «εξυπνάδες» του συστήματος διαχειρίσεως τά έχει καταφέρει τό Κράτος νά φέρει τούς πολιτες σέ αντιπαλότητα μέ τίς πυροσβεστικές δυνάμεις. Ποιά ηγεσία λοιπόν θά μπορουσε νά τούς εμπνεύσει, ώστε νά σπεύσουν νά βοηθήσουν ως εθελοντές; Υπάρχει όμως καί τό ζήτημα του εξοπλισμου καί της εκπαιδεύσεως. Εάν δέν υπάρχει προετοιμασία καί κοινή εκπαίδευσις, όσο φιλότιμο καί διάθεση νά βοηθήσουν καί άν έχουν οι εθελοντές, μαλλον πρόβλημα θά δημιουργήσουν στήν προσπάθεια αντιμετωπίσεως των πυρκαϊων.

Επιπροσθέτως θά εκτεθουν σέ κίνδυνο καί θά υποχρεώσουν τούς πυροσβέστες νά αφήσουν τό κύριο έργο τους καί νά προσπαθουν νά τούς διασώσουν. Θά πει κάποιος ότι ο εθελοντισμός προϋποθέτει καί τήν εκπαίδευση καί τόν κατάλληλο εξοπλισμό των πολιτων πού θέλουν νά βοηθήσουν. Αυτά όμως δέν γίνονται «στό γόνατο». Πρέπει νά διαμορφώσει δομές καί διαδικασίες προετοιμασίας τό ίδιο τό Κράτος. Τό οποιο όμως τά έχει κάνει θάλασσα μέ τόν συντονισμό των υφισταμένων δυνάμεων. Θά κατορθώσει νά οργανώσει καί εθελοντές;