Ο χαμηλης ποιότητας υπερτουρισμός ειναι τό νέο μας “εθνικό προϊόν”

Υπάρχει τουρισμός καί τουρισμός. Υπάρχει καί τό… άλλο πραγμα, πού αποκαλουμε «υπερτουρισμό» καί νομίζουμε ότι ειναι ευλογία. Έ, λοιπόν, δέν ειναι. Ή, τουλάχιστον, όχι πάντα. Γιατί, όταν ο τουρίστας έρχεται γιά νά αφήσει πίσω του μόνο άδεια μπουκάλια νερου, καρπουζόφλυδες καί selfies μπροστά στήν Ακρόπολη, τότε κάτι δέν πάει καλά.

Του Δημήτρη Καπράνου Εφημερίδα Εστία

Ο χαμηλης ποιότητας υπερτουρισμός ειναι τό νέο μας «εθνικό προϊόν». Τό βλέπουμε παντου. Στά σοκάκια των Κυκλάδων, πού θυμίζουν ουρά στόν ΟΑΕΔ Αύγουστο μηνα. Στίς παραλίες, όπου ο ηχος των κυμάτων χάνεται κάτω από τόν απαίσιο ηχο του πλαστικου ποτηριου μέ τό mojito. Στίς ταβέρνες, πού αναδύουν άρωμα καμένου λαδιου κακης ποιότητας.

Θά μου πειτε: «Μά φέρνουν λεφτά». Φέρνουν. Αλλά τί λεφτά; Ο τουρίστας του «χαμηλου μπάτζετ» θά έλθει μέ πτήση πού βρηκε στά 19,99 ευρώ, θά κλείσει δωμάτιο πού βλέπει στόν πίσω τοιχο του γείτονα, θά φάει μιά τυρόπιττα καί θά φύγει μέ τρία μαγνητάκια. Δέν επενδύει στόν τόπο, δέν καταναλώνει, δέν αγοράζει. Ο «χαμηλός τουρισμός» εισβάλλει πλέον καί μάλιστα μαζικά, σέ ποσότητες πού δέν αντέχουν οι υποδομές μας.

Τό αποτέλεσμα; Πόλεις καί νησιά πού ασφυκτιουν, περιβάλλον πού υποβαθμίζεται, πολιτιστικά μνημεια πού φθείρονται. Καί όλα αυτά γιά έναν τουρισμό πού μοιάζει περισσότερο μέ επιδρομή παρά μέ ευμάρεια καί ανάπτυξη.

Τό πιό ανησυχητικό, όμως, δέν ειναι ο τουρισμός αυτός καθ’ εαυτός. Ειναι η εθνική μας μανία νά θεωρουμε κάθε ξένο επισκέπτη πελάτη, πού πρέπει νά ευχαριστήσουμε, ακόμη κι άν αυτό σημαίνει νά θυσιάσουμε τήν ποιότητα, τήν αυθεντικότητα καί τελικά τήν ίδια μας τήν ταυτότητα. Όταν η χώρα σου μετατρέπεται σέ θεματικό πάρκο φθηνης ψυχαγωγίας, πολύ δύσκολα ξαναγίνεται κανονικός τόπος.

Έχουμε επίσης τήν επιδρομή των γιγαντιαίων κρουαζιεροπλοίων μέ τίς χιλιάδες επιβάτες καί κάνα δύο χιλιάδες πλήρωμα. Πού βγαίνουν στά λιμάνια μας καί γίνεται τό «έλα νά δεις». Παίρνουν δωρεάν ένα πλαστικό μπουκάλι μέ νερό από τό βαπόρι, όπου έχουν πληρώσει «all inclusive», γεμίζουν τά νησιά μέ θόρυβο καί σκόνη καί αφήνουν πίσω τους μόνο τό άδειο πλαστικό μπουκάλι! Ο Πειραιας ήδη υφίσταται τίς συνέπειες αυτης της σύγχρονης «καταλήψεως» από στίφη τουριστων χαμηλου εισοδηματικου επιπέδου.

Ελατε στόν Πειραια μιά μέρα πού έχουν δέσει στό λιμάνι καμμιά δεκαριά πλοια-πόλεις! Ένα δραμα, πού δέν περιγράφεται…

Ο χαμηλης ποιότητας υπερτουρισμός δέν ειναι αναπόφευκτος. Ειναι επιλογή. Επιλογή πολιτικης, στρατηγικης καί –κυρίως– νοοτροπίας. Θέλει σχέδιο, ρύθμιση, καί τολμηρή απόφαση νά πεις «όχι» εκει πού σήμερα λέμε «περάστε, έχουμε απ’ όλα». Άν δέν γίνει αυτό, τότε τό μέλλον μας ειναι μιά ατελείωτη high season γεμάτη φτηνά cocktails, ακριβές ξαπλωστρες καί τουρίστες πού ηλθαν, ειδαν, ξόδεψαν… δέκα ευρώ καί έφυγαν.

Καί τότε, όταν θά αναρωτηθουμε γιατί η χώρα μας δέν «ανεβαίνει επίπεδο», θά πρέπει νά θυμηθουμε ότι τό είχαμε δει νά έρχεται. Μέ ένα μαγνητάκι στό ψυγειο καί μιά τυρόπιττα στό χέρι.