Ανακοινώθηκε πρόσφατα η ύπαρξη 100.000 Τούρκων στρατιωτών στη κατεχόμενη Κύπρο. Όπως είναι γνωστό εδώ και πενήντα περίπου χρόνια, οι Τούρκοι διατηρούσαν μέχρι «χτές» περί τους 40.000 μαχητές χαρακτηρίζοντας αυτούς ως στρατό «ειρήνης»!
Τι συνέβη λοιπόν στην Κύπρο και αυξήθηκαν, δηλαδή υπερδιπλασιάστηκαν, οι μαχητές της ειρήνης;
Όλοι γνωρίζουμε ότι στην Κύπρο τίποτε δεν συνέβη. Συνέβησαν όμως πολλά, και συμβαίνουν καθημερινά από την Τουρκία υποκινούμενα φρικιαστικά εγκλήματα, εναντίον αμάχων, στην γειτονική Συρία, και το ίδιο πολλά σην Γάζα στο επίσης γειτονικό της Κύπρου Ισραήλ.
Διεθνείς διαμαρτυρίες και ανακοινώσεις εναντίον του Ισραήλ εκδίδονται ως και του ίδιου του ΟΗΕ ακόμα και καταδικαστικές, μόνον για το Ισραήλ κυρίως για τον λιμό που επιβάλλει στους Παλαιστινίους μόνο της Γάζας. Για τους Παλαιστίνιους που κατοικούν στην δυτική Όχθη, δηλαδή στην προς Ισραήλ μεριά του Ιορδάνη ποταμού και για την ώρα, ακόμα τίποτα. Τίποτα ως προς την σίτιση αυτών.
Όλα λοιπόν αυτά δεν συμβαίνουν τυχαία. Τουναντίον δείχνουν προετοιμασία για μια πολύ καλά σχεδιασμένη επιχείρηση της Τουρκίας της οποίας επιχείρησης πλησιάζει η εφαρμογή και του τελευταίου, τελικού ίσως, μέρους του σχεδίου που άρχισε με την εντελώς αδικαιολόγητη μεταφορά των τουρκικών στρατευμάτων «ειρήνης» στην Μεγαλόνησο. Ίσως για να τρομάξει το Ισραήλ. Αυτό λοιπόν σε συνδυασμό και με την περίεργη σιωπή της Αγγλίας, με την οποία σιωπή της δείχνει σαν να μην την πολυνοιάζει η αυξανόμενη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας στα κατεχόμενα, ενώ διατηρεί και αυτή στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο, δείχνουν πως κάτι «μαγειρεύεται» από την πασίγνωστη πολεμοχαρή γειτόνισσα. Συντόμως.
Τώρα όσον αφορά την Ελλάδα, μια χώρα πολιτικά κομματιασμένη αφού το πρώτο κόμμα, το κυβερνητικό αυτής, που σήμερα εκτιμάται κάτω του 20% σε δύναμη λαού, το μόνο που της μένει είναι το να παρακολουθεί, αν είναι σε θέση πράξης έστω και για αυτό το λίγο. Και πολύ της πέφτει εκεί που την έχουν φέρει, αυτοί που την έχουν διοικήσει.