Δημήτρης Καπράνος Εφημερίδα Εστία
Μόλις έμαθα τό περιστατικό μέ τούς Τούρκους «αλιεις», οι οποιοι όχι μόνο δέν έφυγαν από τά ύδατα μέσα στά οποια ψάρευαν, στό Θρακικό Πέλαγος, αλλά πυροβόλησαν στόν αέρα προκειμένου νά εκφοβίσουν τά ελληνικά αλιευτικά σκάφη, θυμήθηκα παρόμοιες περιπτώσεις, τίς οποιες έχω ζήσει ως ρεπόρτερ.
Θυμαμαι, τό 1981, τέλη Σεπτεμβρίου, πού μέ έστειλε η «Καθημερινή» στήν Αλεξανδρούπολη, γιά νά καλύψω τό ρεπορτάζ της συλλήψεως του πληρώματος ενός ελληνικου αλιευτικου, τό οποιο, ενω ψάρευε στά δικά μας χωρικά ύδατα, «απήχθη» από τουρκική ακταιωρό καί οι ναυτικοί φυλακίσθηκαν. Όλα έδειχναν ότι πηγαίναμε γιά «θερμό επεισόδιο»…
Θυμαμαι ότι εκεινο τό βράδυ μιλουσε –προεκλογικά– στήν Αλεξανδρούπολη ο Ανδρέας Παπανδρέου (τό ΠΑΣΟΚ κέρδισε τίς εκλογές έπειτα από λίγες ημέρες) καί στήν ομιλία του ανεφέρθη στήν «ύποπτη καί παράνομη τακτική των Τούρκων στόν τομέα της αλιείας»…
Εκπρόσωποι των αλιέων ειχαν επισκεφθει τόν Παπανδρέου καί του ειχαν μιλήσει γιά τό πρόβλημα. Βλέποντας, χθές, τό βίντεο μέ τίς διαμαρτυρίες των Ελλήνων αλιέων, θυμήθηκα ότι τά ίδια ακριβως έλεγαν καί τότε οι αλιεις της Θράκης. Δηλαδή, πρίν σαραντατέσσερα χρόνια, λέγαμε καί ακούγαμε τά ίδια!
Έπειτα, βρηκα ένα άρθρο του Μυτιληνιου καθηγητη Γιάννη Τζωάνου (πρώην βουλευτου καί γεν. γραμματέως του Υπ. Ναυτιλίας), ο οποιος, τό 2001, έγραφε στόν «Δημοκράτη», τήν παλαιά εφημερίδα του νησιου, μεταξύ άλλων: «Άνισες συνθηκες ανταγωνισμου εις βάρος των αλιέων της Λέσβου έχουν διαμορφωθει από τουρκικης πλευρας στό Αιγαιο, από τήν ανεξέλεγκτη δραστηριότητα των τουρκικων αλιευτικων σκαφων, σέ ό,τι αφορα στούς κανόνες αλιευτικης διαχείρισης καί προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος. Φημολογειται, μάλιστα, ότι στόν τουρκικό αλιευτικό στόλο έχουν επενδυθει σημαντικά ιταλικά κεφάλαια! Ο άνισος ανταγωνισμός προκαλειται από τό γεγονός ότι η δραστηριότητα των Ελλήνων αλιέων υπόκειται στούς περιορισμούς καί ελέγχους (επιτρεπόμενο μέγεθος διχτυων, αλιευτική περίοδος) πού επιβάλλονται από τούς κανόνες της αλιευτικης πολιτικης της ΕΕ καί τίς προτάσεις γιά ορθολογική αλιευτική διαχείριση από διεθνεις οργανισμούς, όπως ο FAO, του Οργανισμου Ηνωμένων Εθνων, μέ έδρα τήν Ρώμη».
Στήν συνέχεια, ο καθηγητής ανέφερε τά ακόλουθα: «Τό ζητούμενο ειναι νά συμμορφωθει η Τουρκία πρός τούς ανωτέρω κανόνες, όπως επιβάλλεται καί από τό καθεστώς της συμφωνίας γιά τήν Τελωνειακή Ένωσή της καί τό καθεστώς της υπό ένταξη χώρας, ένεκα του οποίου αντλει καί κοινοτική βοήθεια».
Ο αρθρογράφος υπογράμμιζε επίσης ότι από τήν τότε Κυβέρνηση (ΠΑΣΟΚ) δέν ειχε δοθει ουσιαστική απάντηση παρά «αοριστολογίες» καί ουδόλως ειχε περιορισθει η παράνομη καί καταστροφική δραστηριότητα των τουρκικων αλιευτικων στό Αιγαιο. Αυτά, πρίν εικοσιπέντε σχεδόν χρόνια! Δέν σας θυμίζει ολίγον deja vu;
Τό θέμα ειναι πολύ σοβαρό, ιδιαιτέρως δέ σήμερα, πού τά αλιεύματα έχουν ελαττωθει πολύ. Οι Τουρκοι, πάντως, μέ τίς «μαγκιές» καί τά «γιουρούσια» των περιπολικων τους, αλλά καί των πληρωμάτων των αλιευτικων (ειναι βέβαιο ότι στελέχη της τουρκικης Ακτοφυλακης επιβαίνουν, οπλισμένοι, στά αλιευτικά, έτοιμοι νά πυροβολήσουν άν χρειασθει), έχουν ήδη «θερίσει» τίς μεγαλύτερες ποσότητες γαύρου (ειναι η εποχή του) καί έχουν στείλει τούς Έλληνες στήν ξηρά, από τήν οποία διαμαρτύρονται καί περιμένουν τήν ελληνική αντίδραση.
Τό ιδανικό θά ηταν, άν τουρκικά αλιευτικά ψαρεύουν σέ ελληνικά χωρικά ύδατα, ή νά απομακρύνονται από σκάφη του Λιμενικου ή νά οδηγουνται τά πληρώματα καί οι συνοδοί στόν εισαγγελέα Αλεξανδρουπόλεως.