Ο κόσμος αναζητα τό καινούργιο έξω από τά γνωστά σχήματα – Η ιστορία ειναι η μαμμή

Μανώλης Κοττάκης

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ έκανε κάτι εντελως πρωτότυπο στήν συνέντευξη Τύπου της Θεσσαλονίκης: άνοιξε ο ίδιος τό θέμα της διαδοχης του γιά νά τό κλείσει! Ωστόσο αυτό πού έμεινε στόν μέσο τηλεθεατή πού παρακολούθησε έκπληκτος τόν αρχηγό της χώρας νά συζητα σενάρια αντικαταστάσεώς του καί μετά νά τά απορρίπτει, ειναι ότι υπάρχει θέμα!

Καί αφου υπάρχει θέμα καί τίθεται στό τραπέζι μέ δίκη του πρωτοβουλία, πρέπει νά τό προσεγγίσουμε. Υπάρχουν δύο τρόποι. Ο πρωτος ειναι ο αμιγως οικονομικός, καθώς οι ηγεμονίες στήν πατρίδα μας περνουν μέσα από τήν τσέπη των φορολογουμένων. Ο δεύτερος ειναι πιό ολιστικός. Εντάσσει τά οικονομικά στήν συνολική εικόνα, αλλά δέν επικεντρώνεται μόνο σέ αυτά. Ταυτίζει τό μέλλον της χώρας μέ τό μέλλον των πολιτων, διαβάζει τίς γεωπολιτικές εξελίξεις καί σταθμίζει μέ επιχειρήματα ποιός ειναι ο κατάλληλος γιά νά ηγηθει μέ βάση τό εθνικό συμφέρον. Όποια μέθοδο καί νά ακολουθήσει κανείς, η απάντηση μετά από έξι χρόνια ειναι η ίδια:

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ό,τι ειχε νά δώσει, τό έδωσε. Καί οικονομικά καί γεωπολιτικά. Οικονομικά, γιατί οι γενναιες παροχές του ειναι έναντι. Αποτελουν εξόφληση υπεσχημένων γιά τό παρελθόν καί όχι γραμμάτιο γιά τό μέλλον. Ενω, όπως ειναι γνωστό, οι πολιτες όταν ψηφίζουν στίς εκλογές αγοράζουν προσδοκία γιά τό μέλλον. Ό,τι ειχε νά δώσει τό έδωσε καί εθνικά όμως, γιατί η ματιά του γιά τήν χώρα, πού μας έφερε μέχρι εδω, ξεπερνιέται ραγδαίως καθημερινά από τίς γεωπολιτικές εξελίξεις. Καί ο ίδιος μέ τίς θέσεις πού λαμβάνει επιμένει νά δίδει παλιές απαντήσεις σέ νέα ερωτήματα. Σέ έναν εντελως νέο κόσμο, τό κέντρο βάρους του οποίου μετακινειται από τήν Δύση στήν Ανατολή.

Αλλά ο κύριος Μητσοτάκης αντί νά ψάχνει τόν …Μέρντοχ της Ανατολης γιά νά προωθήσει τήν εικόνα της χώρας, συνομιλει μέ τόν Μέρντοχ της Δύσεως. Σ’ αυτό τό περιβάλλον έμαθε νά κινειται, αυτό τόν κολακεύει, μέ αυτό πορεύεται. Αυτή ειναι η θαλπωρή του. Κατανοητό.

Κακά τά ψέματα όμως: Κάθε ηγέτης ειναι τέκνο του καιρου του. Προϊόν των συσχετισμων δυνάμεων πού επικρατουσε στόν κόσμο καί στή χώρα του τόν καιρό της αναρριχήσεώς του στήν αρχηγία ενός κόμματος καί στήν ηγεσία μιας χώρας. Η επιβίωσή του στόν χρόνο εξαρταται από τήν ευελιξία καί τήν διορατικότητα νά προσαρμόζεται στίς νέες συνθηκες. Αυτοί οι συσχετισμοί ειναι πλέον παρελθόν γιά τόν «προβλέψιμο» Πρωθυπουργό. Δέν υπάρχουν πιά. Καί τό μόνο πού του απομένει ειναι νά επιχειρει νά εξαγοράσει επιρροή στό εσωτερικό της χώρας μέ χρήματα. Υιοθετωντας ακόμα καί πολιτικές πού βαθιά μέσα του δέν τίς πιστεύει. Η ανάλυσή του γιά τήν χώρα καί γιά τόν κόσμο έχει ανατραπει πλέον από τά ίδια τά γεγονότα.

Όταν οι συσχετισμοί τό ευνοουσαν η Ελλάδα ηταν πρωτο τραπέζι πίστα στήν Δύση, τόσο στήν Αμερική όσο καί στήν Ευρώπη. Αυτή τήν στιγμή πού μιλαμε η Ελλάδα δέν μπορει νά ειναι στό τραπέζι γιατί δέν διαβάσαμε σωστά τόν νέο κόσμο καί βάλαμε όλα μας τά πιόνια στή μία πλευρά. Δέν κρατήσαμε πισινές. Έχουμε προβλήματα μέ όλους τούς γείτονές μας, ενω δέν μιλαμε σέ επίπεδο ηγεσίας ούτε μέ τούς Αμερικανούς, ούτε μέ τούς Ρώσσους, ούτε μέ τούς Κινέζους. Υβρίζαμε προσωπικά τόν Τράμπ όλα αυτά τά χρόνια καί αγοράζαμε επιρροή μέ πληρωμένες σέ λόμπυ ομιλίες στό Κογκρέσσο, μετατρέψαμε τήν διαφωνία μας σέ θέση αρχων μέ τήν Ρωσσία σέ προσωπική βεντέττα μέ τόν Πούτιν, κάναμε τά πάντα γιά νά δυσαρεστήσουμε τούς Κινέζους αρχης γενομένης από τό 5G, έχουμε προβλήματα μέ όλους τούς γείτονες, σκύβουμε κάθε μέρα τό κεφάλι στούς Τούρκους, φτάσαμε ακόμα καί στό έσχατο σημειο νά τά σπαμε δημοσίως μέ τούς αδελφούς μας Κυπρίους.

Εσωτερικά χάσαμε απίστευτο χρόνο. Αντικαταστήσαμε τίς μεταρρυθμίσεις μέ τήν βαθειά διαφθορά πού έχει ποτίσει μέ προσωπική ευθύνη του κυρίου Μητσοτάκη τόν σκληρό πυρηνα του κράτους.

Η Ελλάδα χρειάζεται μία καινούργια ανάγνωση τήν οποία δέν μπορει νά τήν δώσει αντικειμενικά ο Πρωθυπουργός. Τό επιχείρημα πού ακουμε ειναι ότι δέν υπάρχει εναλλακτική. Η ιστορία μας όμως έχει δείξει ότι η εναλλακτική δέν ταυτίζεται μέ τό πρόσωπο του αρχηγου της αξιωματικης Αντιπολιτεύσεως. Ο Στρατιωτικός Σύνδεσμος υπό τόν Ζορμπα έφερε τόν Ελευθέριο Βενιζέλο στήν εξουσία τό 1909. Ο Βασιλέας τόν Ιωάννη Μεταξα τό 1936. Ο Βασιλέας τόν Κωνσταντινο Καραμανλη τό 1955. Κανείς από τούς τρεις τους δέν ανηκαν στίς κλασσικές εναλλακτικές του πολιτικου συστήματος της περιόδου εκείνης. Η διαφορά του παρελθόντος μέ τό παρόν ειναι ότι τότε υπηρξε ένας καταλύτης πού επιδρουσε στό πολιτικό σύστημα καί τό έβγαζε στίς δύσκολες στιγμές από τά αδιέξοδά του. Άλλοτε ηταν ο Στρατός καί άλλοτε ηταν ο Βασιλιας.

Στήν μία καί μοναδική φορά πού ο Στρατός διεκδίκησε πολιτικό ρόλο καί ο Βασιλιας τό ανέχθηκε, κατεστράφη τό παλαιό σοφό σύστημα πού εύρισκε λύσεις μακρας διαρκείας στό πολιτικό πρόβλημα της χώρας.

Αυτό όμως δέν σημαίνει ότι δέν υπάρχει σήμερα καταλύτης. Καταλύτης ειναι πλέον ο ίδιος ο λαός. Εκεινος μπορει εξωσυστημικά νά βρει τόν ηγέτη πού θά ηγηθει καί νά τόν βγάλει μπροστά. Οι συγκεντρώσεις γιά τά Τέμπη πού άρχισαν τόν περασμένο Φεβρουάριο καί δέν τελειώνουν όπως φάνηκε τό περασμένο Σαββατοκύριακο λειτουργουν ήδη ως καταλύτης γιά τό πολιτικό σύστημα, καθώς έχουν ξυπνήσει σχολάζουσες αντισυστημικές δυνάμεις. Όταν δημιουργειται η συνθήκη, στό τέλος βρίσκεται καί τό πρόσωπο. Η εμπειρία του παρελθόντος σέ συνδυασμό μέ τήν δίψα του μέλλοντος μπορει νά οδηγήσει στήν νέα εναλλακτική.

Δειτε προσεκτικά τά πρόσωπα πού κυριαρχουν στόν δημόσιο διάλογο στήν πατρίδα μας από τόν χωρο της πολιτικης καί από τόν χωρο της κοινωνίας καί ίσως εκει νά υπάρχει η ασφαλής εναλλακτική γιά τό μέλλον της χώρας στόν νέο κόσμο. Η μαγιά της εναλλακτικης. Ο κόσμος αναζητα τό καινούργιο έξω από τά γνωστά σχήματα. Σκεφτειτε συνδυασμούς δυνάμεων έξω από τό κουτί, μέ τό μέλλον της νέας γενιας στό επίκεντρο. Η ιστορία ειναι η μαμμή.