Σε περίπου ένα οκτάωρο που θα έχει ολοκληρωθεί η με τούρκικες τυμπανοκρουσίες, και Μητσοτάκη αμηχανίες, αναμενόμενη συνάντηση Τραμπ με τον Ερντογάν θα μάθουμε και εμείς, αυτοί ήδη γνωρίζουν, για το αν ικανοποιήθηκαν όλα τα αιτήματα Ερντογάν που άρχιζαν με την παραγγελία εκατοντάδων επιβατικών Μπόινγκ, (το τυρί) και συνεχιζόταν με τελευταίου τύπου μαχητικά, ο στόχος. Και πολλά άλλα των οποίων η τύχη έχει ήδη κριθεί.
Μένει η γνωστοποίηση. Ένα από αυτά είναι και η κατασκευή από την σχετική τουρκική αεροπορίας βιομηχανία, έχουμε και εμείς μια τέτοια πολύ πριν αποκτήσει και η Τουρκία δική της, κατασκευή για κάποια ανταλλακτικά των μαχητικών Στηλθ F 35. Αυτό είναι και ένα θέμα για την δική μας στην Τανάγρα ή και όπου αλλού κλάδος της βρίσκεται, αν θα είχαμε την δυνατότητα συμπαραγωγής προηγμένων εξαρτημάτων πολεμικής αεροπλοίας. Ούτε καν συζήτηση δεν ακούγεται στις τόσες δεκαετίες μετά την ίδρυση αυτής από τον ευπατρίδη Αβέρωφ και τις, προσδοκίες εξέλιξης.
Βεβαίως και πρέπει να ψαχτούμε στο τι να φταίει η σχετική στασιμότητα συγκρινόμενη με αυτήν της γείτονας, και να διορθωθεί. Βεβαίως και η πολεμική αυτή βιομηχανία βρίσκεται και πρέπει να παραμείνει υπό Δημόσιο έλεγχο. Όμως γιατί και υπό Δημόσια διαχείρηση.
Το παράδειγμα των Ναυπηγείων της Ελευσίνας που δόθηκε σε ιδιωτική διαχείρηση, δεν δείχνει μέχρι τώρα να αποτυγχάνει, και δεν πρόκειται να αποτύχει όσο θα υπάρχει ο Δημόσιος έλεγχος εκεί, αλλά και όπου αλλού.
Στην, χώρα μας έχει, δυστυχώς αποδειχθεί αποτυχία με Δημόσιο έλεγχο και Δημόσια Διαχείρηση μαζί χέρι χέρι, διότι παντού …ελλείμματα, που καλύπτονται εκτός του εξωτερικού δανεισμού, και από διαδοχική αύξηση της φορολογίας ακόμα και των μεροκαματιάρηδων στο καρβέλι. Αυτό δεν πάει άλλο, και πάνω σ αυτό θα πρέπει να τοποθετηθούν όλα τα κόμματα, σαφώς και ξεκάθαρα, για να γνωρίζει και ο πολίτης το τι του πρέπει, και να το ψηφίσει.