Η Ελλάδα διαθέτει μια ιστορία τεράστιου βάθους, που χάνεται στα βάθη των αιώνων
Σπαράγματα αυτής της μακραίωνης πορείας αποτελούν τα απομεινάρια αρχαίων πόλεων, κάστρων, ναών και άλλων οικοδομημάτων που διατηρούνται μέχρι σήμερα. Μία από αυτές τις σημαντικές περιπτώσεις είναι και η αρχαία πόλη της Κηρίνθου.
Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Ας κάνουμε λοιπόν μια επιστροφη στην αρχαία πόλη της Κηρίνθου που βρίσκεται πάνω σε λόφο, νότια της παραλίας της Κρύας Βρύσης, στις ανατολικές ακτές της βόρειας Εύβοιας. Ήταν χτισμένη σε μια ειδυλλιακή τοποθεσία, που υψώνεται πάνω από τη θάλασσα και ο οποίος παλαιότερα σχημάτιζε μια μικρή χερσόνησο. Λόγω αυτής της παραθαλάσσιας θέσης, ο Όμηρος την αποκαλεί «έφαλον»(πάνω από τη θάλασσα), ενώ ο Σκύμνος τη χαρακτηρίζει «ενάλια» (μέσα στη θάλασσα). Το όνομα της πόλης ίσως να προέρχεται από το λουλούδι κήρινθος, ενώ σύμφωνα με το μύθο, ιδρυτής της πόλης ήταν ο Κόθος. σύμφωνα όμως με τους ερευνητές, ιδρυτές της πόλης ήταν Θεσσαλοί της Ιστιαιώτιδας.
Τα ερείπια της αρχαίας Κηρίνθου εντοπίζονται στο ύψωμα, που είναι γνωστότερα σήμερα ως Καστρί
Πρόκειται για έναν στενόμακρο λόφο, ακριβώς δίπλα στις εκβολές του ποταμού Βούδωρου, που διαθέτει δύο εν μέρει τεχνητά ισοπεδωμένα πλατώματα, το δυτικό σε ύψος 38 μ. και το ανατολικό σε ύψος 36 μ. Μαζί με το ύψωμα του Προφήτη Ηλία (55 μ.), το οποίο βρίσκεται περίπου 700 μ. Νοτιότερα, αποτελούν τη βορειοδυτική απόληξη της ασβεστολιθικής λοφοσειράς του Γερόβουνου (251 μ.).Στην περιοχή ανάμεσα στο Καστρί και τον Προφήτη Ηλία σχηματίζεται η μικρή κοιλάδα του Πελεκίου, η οποία, σύμφωνα με τις ενδείξεις των αρχαιολόγων, αποτελούσε έναν ημίκλειστο όρμο, που μεταξύ 5000 και 3500 π.Χ. λειτουργούσε ως αγκυροβόλιο και λιμάνι για την ευρύτερη περιοχή. Η Κήρινθος αναφέρεται στην Ιλιάδα ως μία από τις πόλεις που είχαν πάρει μέρος με πλοία στον Τρωικό Πόλεμο. Τα αρχαιολογικά ευρήματα αποδεικνύουν συνεχή κατοίκηση από την Πρωτογεωμετρική εποχή έως τα Ύστερα Ρωμαϊκά χρόνια, ενώ η εγκατάσταση εγκαταλείφθηκε οριστικά στο τέλος της ύστερης αρχαιότητας.
Σήμερα, στο σημείο ευτυχώς σώζονται ακόμη μεγαλιθικά τμήματα του οχυρωματικού περιβόλου με πύργους και ίχνη μεγάλης πύλης στη δυτική πλευρά, καθώς και το διατείχισμα. Μέσα στην τειχισμένη περιοχή, τα οικοδομικά τετράγωνα και οι κύριοι δρόμοι ακολουθούν κανονικό ρυμοτομικό σχέδιο ιπποδάμειου τύπου, ενώ στο ψηλότερο πλάτωμα έχει εντοπιστεί το ιερό τέμενος της πόλης, περιβαλλόμενο από υψηλό και ισχυρό περίβολο.