Μετά από 4000 χρόνια αδιάκοπης ελληνικής παρουσίας, ιστορίας και γλώσσας, να είσαι Έλληνας στην Κύπρο, να μιλάς και να γράφεις ελληνικά
Να εκφράζεσαι με περηφάνια στην κυπριακή διάλεκτο, δηλ. να συνδιαλέγεσαι αδιάλειπτα με τις αρχέγονες ρίζες σου. Να αντιστέκεσαι στον ανθελληνισμό και στον μισελληνισμό, είναι πράξη επαναστατική, αντιστασιακή και ελευθερωτική.
Σαββας Ιακωβιδης από το simerini.sigmalive.com
Δεν υπάρχει ωραιότερη και πιο ανυπέρβλητη αντιφώνηση. ΕΛΥΤΗΣ: «Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική·/το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου./Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου». ΜΟΝΤΗΣ: «Ελάχιστοι μάς διαβάζουν,/ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα μας,/μένουμε αδικαίωτοι κι αχειροκρότητοι σ’ αυτήν τη μακρινή γωνιά,/όμως αντισταθμίζει που γράφουμε Ελληνικά». Δύο μεγάλοι ποιητές του Ελληνισμού απαντούν ηχηρά και αποστομωτικά στους Νεοκύπριους επίβουλους της ελληνικής μας γλώσσας.
Εδώ και καιρό, το αριστερό ΑΚΕΛ, ακαδημαϊκοί (από το Πανεπιστήμιο Κύπρου, δυστυχώς, και το ΤΕΠΑΚ), δημοσιογράφοι και κομματικοί διατεταγμένοι στοχεύουν συστηματικά, οργανωμένα και μεθοδικά ν’ αποδομήσουν την κοινή πανελλήνια Ελληνική και να επιβάλουν την κυπριακή διάλεκτο ως γλώσσα. Αρνούνται να παραδεχτούν ότι η κυπριακή διάλεκτος είναι πανάρχαια με ελληνικές ρίζες αβυθομέτρητες. Είναι, όμως, διάλεκτος και όχι γλώσσα.
Ο γνωστός Έλληνας γλωσσολόγος, Γ. Μπαμπινιώτης, σε ομιλία του
πέρσι (4/11/2024), σε εκδήλωση του Υπουργείου Παιδείας με θέμα: «Η δύναμη της ελληνικής γλώσσας», υπογράμμισε: «Η κυπριακή διάλεκτος ανήκει -κατά την πιο σημαντική άποψη- στη λεγόμενη προ-Δωρική ή πρωτομυκηναϊκή, που σε αυτήν περιλαμβάνονται η αρκαδοκυπριακή, η μυκηναϊκή, η ιωνική-αττική και η αρχαία Μακεδονική. Όσον αφορά τη γραφή υπάρχει το κυπριακό συλλαβάριο, ενώ αργότερα ακολούθησε η χρήση του ελληνικού αλφαβήτου».
Ο Γ. Μπαμπινιώτης επισήμανε: «Έχετε μία ευλογία, ένα προνόμιο, να έχετε την κοινή Ελληνική και να έχετε δίπλα, όχι σύγκρουση, αλλά προέκταση, συμπλήρωμα, την Κυπριακή. Μίαν αρχαιότατη διάλεκτο, από τις πιο αρχαίες διαλέκτους που έχει διασώσει και αρχαία ελληνικά στοιχεία, που είναι κανείς περήφανος γι’ αυτήν. Πέρασαν τόσοι κατακτητές επί τόσους αιώνες στην Κύπρο και θα περίμενε κανείς να έχει χαθεί η διάλεκτος. Αυτό που έγινε στην Κύπρο είναι κατόρθωμα. Είναι ένας θησαυρός που υπάρχει παράλληλα με την κοινή γλώσσα, τη γλώσσα δηλαδή του Ελληνισμού. Δεν είναι σύγκρουση, είναι αλληλοσυμπλήρωμα».
Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης είπε: «Αποτελεί επιτακτική ανάγκη για όλους εμάς να αναγνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε την αστείρευτη δύναμη και το ανυπέρβλητο μεγαλείο της ελληνικής γλώσσας, ώστε να συμβάλουμε στη διαφύλαξη, στην ενίσχυση και στην ανάδειξή της μέσα από ποικίλες δράσεις και πρωτοβουλίες».
Η Υπουργός Παιδείας, Αθηνά Μιχαηλίδου, συμπλήρωσε: «Αναντίρρητα, η ανάδειξη της ελληνικής γλώσσας με διάφορες εκπαιδευτικές και πολιτιστικές δράσεις συμβάλλει στην ενίσχυση της γλωσσικής μας ταυτότητας, στην προώθηση του πολιτιστικού και πνευματικού μας επιπέδου και στη βελτίωση των μαθησιακών αποτελεσμάτων». Πώς άρχισε αυτή η αηδής και ύπουλη εκστρατεία κατά της ελληνικής γλώσσας;
Ξεκίνησε ευθύς μετά την ανεξαρτησία
Με την έλευση της ελληνικής μεραρχίας, οπαδοί του ΑΚΕΛ και λεγόμενοι μακαριακοί αποκαλούσαν τους Έλληνες στρατιώτες ως… κατακτητές. Σχεδόν καθημερινά εκδηλώνονταν επιθέσεις εναντίον τους με πρωτοφανείς και ακατονόμαστες ύβρεις και ξυλοδαρμούς. Μετά το πραξικόπημα της χούντας και την τουρκική εισβολή, οι λεγόμενοι «αντιστασιακοί» και δήθεν «δημοκρατικοί», παρέα με ΑΚΕΛικούς, αποχαλινώθηκαν κατά της Ελλάδος.
Τα τελευταία χρόνια, η εκστρατεία ανθελληνισμού, μισελληνισμού και αφελληνισμού από το ΑΚΕΛ και διατεταγμένους αξιωματούχους του, πήρε διαστάσεις. Με ραδιοφωνικές εκπομπές, δημοσιεύματα, κυρίως με τη χρήση μιας παραφθαρμένης κυπριακής διαλέκτου ακόμα και μέσα στις ακαδημαϊκές αίθουσες ή σε τηλεοπτικές συζητήσεις, με έναν στόχο: Να την αναδείξουν ως γλώσσα και ως… επίσημη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το αυτομαστίγωμα που το ΑΚΕΛ επιμένει να επιβάλει στους Έλληνες της Κύπρου: «Κάναμε κι εμείς πολλά», οδύρεται υποκριτικά, υποβάλλοντας ότι κάναμε κι εμείς εγκλήματα και εθνοκάθαρση όπως ο τουρκικός στρατός κατοχής, άρα οι ευθύνες επιμερίζονται και εξισούνται. Αυτήν την ελεεινή αχρειότητα, το ΑΚΕΛ την έχει αναγάγει σε επίσημη πολιτική του, αφού θεωρεί τους Τ/κύπριους ως «αδελφούς» του. Δικαίωμά του, αλλά οι Τ/κύπριοι ΔΕΝ είναι αδελφοί των Ελλήνων. Σύνοικος μειοψηφία μεν, αλλ’ όχι αδελφοί.
Η νέα συζήτηση για την κυπριακή διάλεκτο ξανάρχισε με αφορμή ανάρτηση στο face book τού πολύ γνωστού καθηγητή Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Γεώργιου Ξενή. Με αυτήν έκανε λόγο για «νέα επίθεση» κατά της κυπριακής γλωσσικής μας παράδοσης από «Νεοκύπριους γλωσσολόγους». Στην ανάρτηση διαχώριζε δύο τρόπους μελέτης της κυπριακής διαλέκτου: 1.- Ως αναπόσπαστο μέρος της ελληνικής γλώσσας, με ιστορική συνέχεια και κοινή βάση με την Κοινή Νεοελληνική. 2.- Ως ξεχωριστή και αυτόνομη γλωσσική μορφή, με προοπτική να λειτουργήσει ανταγωνιστικά προς την ελληνική γλώσσα.
Η δεύτερη προσέγγιση, λέγει, την οποία συνδέει με «νεοκυπριακό εθνικισμό» και «αφελληνιστικές τάσεις», επιδιώκει να παρουσιάσει την κυπριακή διάλεκτο ως αυτόνομη επίσημη γλώσσα, διακριτή από την Κοινή Νεοελληνική. «Δεν επιδιώκουν να διασώσουν την κυπριακή διάλεκτο από τον υποτιθέμενο κίνδυνο αφανισμού, αλλά να την καταστήσουν αντίπαλο προς την ελληνική γλώσσα, ώστε να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένο ταυτοτικό αφήγημα», καταλήγει.
Η Δανάη Γεωργιάδου, Επιθεωρήτρια Φιλολογικών Μαθημάτων στο Υπουργείο Παιδείας, δημοσίευσε (3/11/2025) μιαν εμπεριστατωμένη ανάλυση με τίτλο: «Υστερόβουλοι εραστές της κυπριακής διαλέκτου». Αναφέρεται και αναλύει δύο περιπτώσεις γλωσσικής αλητείας από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου (ΤΕΠΑΚ) «σε μια προσπάθεια για ενίσχυση της χρήσης της διαλέκτου εις βάρος της νεοελληνικής κοινής και για δημιουργία αντιπαλότητας μεταξύ των δύο αυτών μορφών της νέας ελληνικής».
Η κ. Γεωργιάδου επισημαίνει ότι «η Κυπριακή είναι κατ’ εξοχήν προφορική μορφή γλώσσας. Γράφεται, και με πολύ ωραίο μάλιστα τρόπο, από διαλεκτικούς ποιητές, οι οποίοι ξέρουν να την καλλιεργούν ως λογοτεχνικό κώδικα επικοινωνίας, αλλά και να την αποδίδουν ορθά γραπτώς, σεβόμενοι την ελληνικότητά της και τις ορθογραφικές συμβάσεις της Ελληνικής».
Προσθέτει: «Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπονομεύουν τον ελληνικό χαρακτήρα της κυπριακής διαλέκτου και την αρμονική της σχέση με την ευρύτερη ελληνική γλώσσα, δεν πρέπει να προωθούν την αποξένωσή μας από τη νεοελληνική κοινή ή να υποσκάπτουν τη συνέχιση της μακραίωνης ελληνικής ιστορίας της Κύπρου». Αυτό ακριβώς επισήμανε και ο άλλος, μεγάλος ποιητής μας, Κ. Χαραλαμπίδης: «Η αφύσικη μετατροπή της διαλέκτου ‘‘σε γλώσσα του καφενέ’’, ουσιαστικά προσβάλλει τους εν τοις μνήμασι Βασίλη Μιχαηλίδη, Δημήτρη Λιπέρτη, Παύλο Λιασίδη, Κώστα Μόντη, Μιχάλη Πασιαρδή…».
Μετά από 4000 χρόνια αδιάκοπης ελληνικής παρουσίας, ιστορίας και γλώσσας, να είσαι Έλληνας στην Κύπρο, να μιλάς και να γράφεις ελληνικά. Να εκφράζεσαι με περηφάνια στην κυπριακή διάλεκτο, δηλ. να συνδιαλέγεσαι αδιάλειπτα με τις αρχέγονες ρίζες σου. Να αντιστέκεσαι στον ανθελληνισμό και στον μισελληνισμό, είναι πράξη επαναστατική, αντιστασιακή και ελευθερωτική.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ : “REPETITIO EST MATER STUDIORUM” – {Η ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ}
Ενα πολύ σοβαρό θέμα είναι η διατήρηση της ελληνικής γλώσσας , καθώς και η διάδοσή της από τους απόδημους Ελληνες . Με θλίβει βαθύτατα το γεγονός , ότι μερικοί Ελληνες γονείς δεν διδάσκουν στα τέκνα τους την ελληνική γλώσσα . Είμαι υποχρεωμένος ν ’ αναφερθώ σ’ αυτό το θέμα γνωρίζοντας ότι ίσως πικράνω μερικούς , αλλά το ζήτημα αυτό είναι πολύ σοβαρό για την ύπαρξη και τη διατήρηση του Ελληνισμού.
Κι’ αυτό διότι οι λαοί που παραιτούνται από τη διατήρηση της εθνικής τους Γλώσσας και της εθνικής τους συνείδησης , παραιτούνται ταυτοχρόνως και από την εθνική τους υπόσταση. Η αποσύνθεσή τους είναι αναπόφευκτη, διότι η εθνική γλώσσα και η εθνική συνείδηση , είναι οι δυνάμεις που σιγουρεύουν την υπόσταση των εθνών.
Αλλά πως να εννοήσουμε την ύπαρξη ελληνικής εθνικής συνείδησης από τους Ελληνες γονείς , οι οποίοι διδάσκουν στα τέκνα τους άλλες γλώσσες εκτός της ελληνικής ; Ευτυχώς το ολέθριο αυτό κακό για την ύπαρξη του Ελληνισμού, παρατηρείται σε μικρό ποσοστό και γεμίζουμε από εθνική υπερηφάνεια και χαρά , όταν ακούμε Ελληνόπουλα που εγεννήθησαν στην αλλοδαπή , να ομιλούν θαυμάσια την ελληνική γλώσσα .
Αισθανόμαστε δε την υποχρέωση να συγχαρούμε τους Ελληνεςς γονείς τους . «Εστέ πάντα άξιοι». Επίσης οι πρισσότεροι από αυτούς τους γονείς δεν είναι μεγαλόσχημοι , αλλά απλοί άνθρωποι του λαού, οι οποίοι δεν κατέχουν τίτλους και αξιώματα , αλλά σαν Ελληνες αισθάνονται την εθνική τους υποχρέωση γι’ αυτό.
Το πόσο σημαντικό είναι να διατηρηθεί η ελληνική γλώσσα , καθώς και η ελληνορθόδοξη πίστη, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η «Παλαιά Διαθήκη» μεταφράσθηκε από την «αραμαϊκή» που ήταν η γλώσα που μιλούσεν ο Ιησούς Χριστός, στην «ελληνική» γλώσσα , διακόσια χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού. Εν συνεχεία η «Καινή Διαθήκη», γράφτηκε από την αρχή στην ελληνική γλώσσα, διότι μόνο με αυτή θα διαδίδονταν η νέα του Χριστού θρησκεία στον ελληνομαθή τότε κόσμο.
Ο μεγάλος μας ιστορικός «Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος» , στο βιβλίο του : «Τα Διδακτικώτερα Πορίσματα της Ιστορίας του Ελληνικού Εθνους» , αναφέρει τα κατωτέρω για τη σωστή ερμηνεία και τη διάδοση της διδασκαλίας του Θεανθρώπου :
«Το Ευαγγέλιον έχρηζεν ου μόνον κηρύγματος , αλλά και ερμηνείας . Εχρηζεν γλώσσης επιτηδείας ίνα εξηγήση και αναπτύξη τας υψηλάς αληθείας και εννοίας του νέου θρησκεύματος. Γλώσσης τελειωτάτης , τεχνικωτάτης, φιλολογικωτάτης , ης άνευ δεν εννοεί τις πως ήθελε κατορθωθεί η τοσούτον θαυμασία αυτού επικράτησις , ώστε η διάδοσις του Ελληνισμού, {εννοεί από τον Μέγα Αλέξανδρο} δεν παρεσκεύασε μόνον εις το νέον θρήσκευμα την απαραίτητον προς επιτυχίαν αυτού ενότητα γλώσσης, αλλά παρέσχεν αυτώ και το τελειότατον των γλωσσικών οργάνων , αφ’ όσα ποτέ ο Θεός εδωρήσατο εις τον άνθρωπον».
Η ελληνική γλώσσα από τον 13ο π.Χ. αιώνα -παρά τις τοπικές διαλέκτους- είναι ενιαία και όλοι οι Ελληνες γράφουν και διαβάζουν με το ίδιο αλφάβητο. Η δε εθνική μας ταυτότητα διεσώθη από τις δραματικές περιπέτειες της πανάρχαιης ζωής της φυλής μας , χάρη στην Κιβωτό της Ελληνοχριστιανικής Παιδείας . Σ’ αυτή την κιβωτό ζουν σήμερα οι Πατριάρχες της ανθρώπινης διανόησης . Ο Σωκράτης , και ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης , ο Ομηρος , ο Ηρόδοτος , ο Θουκυδίδης , ο Πλούταρχος, κ.λ.π. Η Ιερή Καινή Διαθήκη , ο Διγενής Ακρίτας , ο Σολωμός , ο Παλαμάς , ο Κοραής , ο Παπαδιαμάντης , ο Σεφέρης , ο Ελύτης κ.λ.π. λόγιοι που φρουρούν την ευγενέστερη και ακριβέστερη γλώσσα του κόσμου .
Ο Εθνικός μας ποιητής «Διονύσιος Σολωμός» , έχει διακηρύξει και τα εξής : «Κλείσε στην ψυχή σου την Ελλάδα , και θα αισθανθείς μέσα σου να λαχταρίζει κάθε είδους μεγαλείο». Παρ’ όλες δε τις αλχημείες της … «εχπαιδευτικής μεταρρύθμισης» είναι γλώσσα υπεροχής , ανώτερη και ρωμαλέα, ευγενική , εύπλαστη , πλούσια και εκφράζει πλήρως τα διανοήματα της ανθρώπινης σκέψης . Αυτή είναι η ελληνική γλώσσα που θαυμάζουν όλα τα έθνη , και που έχουν πάρει τόσες πολλές λέξεις από αυτήν.
Ολοι οι εχθροί της Ελλάδας ορατοί και αόρατοι , που η επιδίωξή τους ήταν και είναι ο αφανισμός της , δεν κατόρθωσαν επί τόσους αιώνες να φέρουν σε πέρας τα σχέδιά τους χάρη στην αθάνατη ελληνική γλώσσα. Σήμερα περισσότερο από άλλοτε προσπαθούν να εξουδετερώσουν αυτή τη γλώσσα , διότι αυτή είναι το μεγάλο τους εμπόδιο, που αν το εξουδετερώσουν θα είναι πλέον ελεύθερος ο δρόμος για τον αφανισμό της Ελλάδος . Για να αντιληφθούμε καλύτερα τη σημασία που έχει η εξουδετέρωση της γλώσσας , αλλά επίσης της ιστορίας και της θρησκείας μας για την επιτυχία των σχεδίων των εχθρών της Ελλάδος, παραθέτω κατωτέρω ένα απόσπασμα από μια ομιλία του «Χένρι Κίσινγκερ», σε κάποια συγκέντρωση προσωπικοτήτων – αυτές που ρυθμίζουν τις τύχες των μικρών κρατών- τον Σεπτέμβριο του 1994 σχετικώς με την τύχη της Ελλάδος :
«Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι’ αυτό θα πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτιστικές του ρίζες . Εννοώ να πλήξουμε τη γλώσσα του , τη θρησκεία του και τα πνευματικά του έργα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του ν’ αναπτυχθεί και να επικρατήσει , για να μη μας παρενοχλεί …».
Δυστυχώς δε η ελληνική γλώσσα , η ορθοδοξία και η ελληνική ιστορία, βάλλονται και εκ των ένδον. Κάποιοι καιροσκόποι πολιτικοί , κατευθυνόμενοι από ξένα κέντρα , παραμορφώνουν αυτή τη γλώσσα των γλωσσών και αλλοιώνουν την τριών και πλέον χιλιάδων ετών ιστορία της . Επιπροσθέτως αποδυναμώνουν την Ελληνορθόδοξη Πίστη και την Ιερή μας Εκκλησία, και συμπορεύονται με τους εχθρούς της Ελλάδος ως προς τις εθνικές της επιδιώξεις .
Αποπροσανατολίζουν τον λαό από τα ήθη και τα έθιμά του και επιχειρούν να διαλύσουν τα ελληνικά νιάτα , που είναι η μεγάλη ελπίδα του έθνους μας και έτσι ανοίγουν το δρόμο στους εχθρούς της φυλής μας , για να πραγματοποιήσουν ότι δεν κατάφεραν μέχρι σήμερα.
Δεν πρέπει όμως να ξεχνούν τα μίσθαρνα αυτά όργανα των εχθρών της Ελλάδας, καθώς και οι καιροσκόποι πολιτικοί με τους φουσκωμένους λογαριασμούς στις ελβετικές τράπεζες , ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Νεολλήνων είναι απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων και ομιλούν την ελληνική γλώσσα , και δεν θα αφήσουν απροστάτευτη τη γλυκιά μας πατρίδα την Ελλάδα . Αυτή την Ελλάδα που γι’ αυτήν ο «Μιστράλ» είπε τα αθάνατα λόγια :
«Αν είναι να πεθάνεις για την Ελλάδα , άγια είναι η δάφνη. Μια φορά καθείς πεθαίνει».
Σχετικώς με τη σημασία που έχει η διατήρηση της εθνικής γλώσσας – γιά κάθε λαό – αξίζει να αναφερθεί ότι ο Γάλλος καρδινάλιος «Ρισελιέ» το έτος {1605} ίδρυσε τη «Γαλλική Ακαδημία», για να προφυλάξει την αγνότητα της γαλλικής γλώσσας από τις ξένες επεμβάσεις . Η δε Καθολική Εκκλησία , διεφύλαξε και διετήρησε στους κόλπους της τη λατινική γλώσσα .
Επίσης οι Αγιοι ημών Πατέρες, με δυναμισμό και αντικειμενικότητα διεκήρυξαν την Ελληνορθόδοξη Παιδεία . Τις ανεξάντλητες πηγές γνώσης και σοφίας που η παράδοση του Ελληνισμού διατηρεί ανά τους αιώνες . Πρέπει να ντρέπονται αυτοί που προσπερνούν τους πολιτιστικούς θησαυρούς του Ελληνοχριστιανικού πνεύματος , με υλιστικές δοκησισοφίες. Που ενσυνειδήτως ή ασυνειδήτως παραγνωρίζουν τον τεράστιο ρόλο της θρησκευτικής παιδείας σ’ αυτό τον τόπο. Η θρησκευτική παιδεία των Ελλήνων διετήρησε την εθνική μας ταυτότητα.
Διεφύλαξε τα όσια και τα ιερά του λαού μας . Αναχαίτησε τη διείσδυση του χριστιανικού σκοταδισμού της Δύσης . Διέσωσε τη μοναδικότητα των ιδεών. Την άνθιση της φιλολογίας και τη φιλοσοφική θεώρηση του θρησκευτικού μας πιστεύω. Οι δε αρνητές αυτών άθεοι και αντίχριστοι ψευτοθεολόγοι, πρέπει να αντιληφθούν ότι ουδένας τους ακολουθεί στην προσπάθειά τους να διαστρέψουν το εθνικό και χριστιανικό φρόνημα της νεολαίας μας. Την ψυχή της Πολιτείας κατά τον σοφό «Σόλωνα τον Αθηναίο» .
Οταν όμως υψώνεται η φωνή της Ελληνρθόδοξης Πίστης , γκρεμίζονται τα όνειρά τους , γιατί δεν έχουν επιχειρήματα για να αντικρούσουν αυτή τη φωνή , γιατί αυτή είναι η φωνή της αλήθειας . Ας μην το ξεχνούν αυτό οι επαγγελαματίες κάπηλοι των ιδεών και των πατριωτικών ιδεωδών. –
Με τιμή , πατριωτικούς χαιρετισμούς και Χριστού αγάπη .
{Αυτό το μικρό ιστόρημά μου εισήχθη το έτος {2000} στη Νεοελληνική Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης ομου με με υο επισης δικο μου υπο τον τιτλο : «Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΕΛΛΑΣ» . Από την τότε διευθύντρια της εν λόγω βιβλιοθήκης κ. Κουλτον» την ίδια ημέρα που τα διάβασε .
.
.
Δημοσιευθησαν στις 15-9-2019 στην δημοκρατικη εφημεριδα «δημοκρατια απο τον Φ.Π. {Ανδρέα Γούλα} Συγγραφέα Ιστορικό.