Η απληστία γεννάει παραφροσύνη κι η παραφροσύνη σάλεψε τα λογικά των συσσωρευτών του χρήματος
που λαχταρούν και επιθυμούν να βλέπουν την οικονομική τους επιφάνεια να αυξάνεται, καταλαμβάνοντας τον ζωτικό χώρο των κοινωνιών.
Του Τσολάκη Πασχάλη
Αίμα , πόνος, ανασφάλεια και φόβος ήταν τα πετυχημένα στην πράξη εργαλεία, που εξυπηρετούσαν τους στόχους τους.
Αυτό που επεδίωκαν πάντα και σήμερα το έχουν πετύχει απόλυτα, ήταν να προετοιμάζουν το έδαφος ώστε οι ηγέτες των ισχυρών χωρών που ελέγχουν τον κόσμο, να είναι δικά τους δημιουργήματα για να υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς τους.
Ήδη τα τύμπανα του πολέμου που ακούγονταν υπόκωφα και μεμονωμένα, άρχισαν να ακούγονται πιο καθαρά και να πληθαίνουν. Οι ηγεσίες άρχισαν να προετοιμάζουν τις κοινωνίες για αυτό που έρχεται.
Το αίμα και τον θάνατο που θα πνίξει κοινωνίες τα ονομάζουν αυτοθυσία και καθήκον του ανθρώπου για την υπεράσπιση της κοινωνικής ειρήνης και ευημερίας.
Πως αλλάζουν οι λέξεις και τα νοήματα!
Πως αλλάζει ο άνθρωπος και γίνεται θηρίο που θα σκοτώνει τον άνθρωπο για τη δημοκρατία , την ειρήνη, την δικαιοσύνη την αγάπη!
Για την αγάπη που ευλόγησε ο θεός και θα τον παρακαλεί να μην είναι αυτός μέσα στους σκοτωμένους!
Αυτή η παραφροσύνη για τον πλούτο, κατέκλυσε τους πλουτοκράτες, που κόβουν σε φέτες τη γη για να τις ακριβοπουλήσουν κι ας ξέρουν πως η γη ξαναγεμίζει τα κενά της με τα κουφάρια τους.
Ο Ήλιος θα συνεχίζει να βγαίνει κάθε πρωί κι η γη θα συνεχίσει να γυρίζει χωρίς να αλλάξει τίποτα. Μονάχα οι οικονομικές αυτοκρατορίες και οι ανίκητοι στρατοί καταρρέουν και χάνονται στο διάβα του χρόνου.
Πότε θα καταλάβουν οι άνθρωποι πως με την αγάπη ανθίζει η ζωή κι όχι με το αίμα.
Οι καιροί ου μενετοί. Αν και η αγάπη πνιγεί στο αίμα, χαλεποί καιροί για την ανθρωπότητα.