Η εξέλιξη αυτή θα δημιουργήσει αναμφίβολα, προβλήματα στην στάση της Ελληνικής κυβέρνησης, καθώς οι ελληνο-ρωσικές σχέσεις είναι στο χειρότερο δυνατό σημείο
Μιχάλης Ψύλος από το naftemporiki.gr
Λευκός καπνός στο Κρεμλίνο: Μετά από σχεδόν τέσσερις ώρες συνομιλιών μεταξύ του Βλάντιμιρ Πούτιν με τον απεσταλμένο του προέδρου Τραμπ, Στιβ Γουίτκοφ, η Μόσχα ανακοίνωσε τη συμμετοχή της σε τριμερή συνάντηση με τις ΗΠΑ και την Ουκρανία στο Αμπού Ντάμπι , με στόχο την επίτευξη λύσης για τον τερματισμό του πολέμου .
Η συνάντηση στα Εμιράτα έχει προγραμματιστεί να διαρκέσει δύο ημέρες και δεν είναι σαφές, αν οι Ρώσοι και Ουκρανοί εκπρόσωποι θα συναντηθούν απευθείας.
Νωρίτερα, ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι είχε ανακοινώσει πώς κατέληξε σε συμφωνία με τον Τραμπ σχετικά με τις εγγυήσεις ασφαλείας των ΗΠΑ για τη χώρα του.
Από την πλευρά του, ο Γουίτκοφ ισχυρίστηκε ότι τα εκκρεμή ζητήματα έχουν «περιοριστεί σε ένα μόνο πρόβλημα», χωρίς να διευκρινίσει ποιο είναι αυτό.
Η Μόσχα προειδοποιεί πάντως ότι μια μακροπρόθεσμη συμφωνία είναι δυνατή μόνο εάν το εδαφικό ζήτημα επιλυθεί με βάση τη συμφωνία της Τραμπ-Πούτιν στη σύνοδο κορυφής της Αλάσκας, το περασμένο καλοκαίρι.
Η απαίτηση της Ρωσίας είναι η πλήρης αποχώρηση της Ουκρανίας από τις περιοχές Ντόνετσκ και Λουγκάνσκ, οι οποίες άλλωστε ελέγχονται σε μεγάλο βαθμό από τις ρωσικές δυνάμεις.
Αυτές είναι οι τελευταίες εξελίξεις, που έχουν ανεβάσει πολύ τις προσδοκίες για να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Σε κάθε περίπτωση, ο Ζελένσκι φαίνεται πλέον έτοιμος να υποχωρήσει κατά κράτος, καθώς έχει απομείνει μόνος. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Ουκρανός πρόεδρος έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει από το βήμα του Νταβός την ΕΕ –τον βασικό και τελευταίο του, σύμμαχο , αποκαλώντας την Ευρώπη «διχασμένη και χαμένη, χωρίς πολιτική βούληση να πολεμήσει τον Πούτιν.
Στροφή Γερμανίας – Γαλλίας προς τη Μόσχα
Ο Ζελένσκι έχει δίκιο! Το πρόβλημα για τον Ζελένσκι είναι ότι ούτε οι Ευρωπαίοι, ούτε οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται πλέον για την τύχη και το μέλλον του. Ο Ουκρανός πρόεδρος έπρεπε να το είχε συνειδητοποιήσει τουλάχιστον πριν από μερικούς μήνες, αποφεύγοντας έτσι το λουτρό αίματος στο οποίο υπέβαλε τον στρατό του και τον λαό της Ουκρανίας.
Ήδη, ο Μακρόν, ο Μερτς, ακόμη και η Μελόνι κάνουν ανοίγματα προς τη Μόσχα. Η Γαλλία, η Ιταλία, και τώρα ακόμη και η Γερμανία, φαίνεται να αποστασιοποιούνται από την πολεμοχαρή στάση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, της Κάγια Κάλας και των υπολοίπων γραφειοκρατών της Κομισιόν.
Αυτή η πρόθεση των ισχυρότερων χωρών της ΕΕ για επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία, καθιστά την κατάσταση στην Ευρώπη ολοένα και πιο περίπλοκη.
Αυτή η διαδικασία, αν και δεν ενσωματώνει ακόμη ένα στρατηγικό όραμα, εκφράζει την ανάγκη επανεξέτασης ορισμένων ζητημάτων.
Η εξέλιξη αυτή θα δημιουργήσει αναμφίβολα, προβλήματα στην στάση της Ελληνικής κυβέρνησης, καθώς οι ελληνο-ρωσικές σχέσεις είναι στο χειρότερο δυνατό σημείο.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική στοιχήθηκε στη λεγόμενη «σωστή πλευρά της ιστορίας», αλλά τώρα που αλλάζει η προσέγγιση έναντι της Μόσχας από τους πιο ισχυρούς εταίρους μας στην Ευρώπη, κάποιοι θα αναλογιστούν πόσο επωφελής για τα εθνικά συμφέροντα ήταν η ασυνήθιστη αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να αδειάσει τα ελληνικά νησιά για να στείλει όπλα στον Ζελένσκι. Καθιστώντας για πρώτη φορά τη Ρωσία «νούμερο ένα» εχθρό της Ελλάδας…