Μεταδίδονται και απανωτές δηλώσεις παραιτήσεων από τα στελέχη της φρεγάτας ΚΙΜΩΝ
Παραιτήσεις που έχουν ανησυχήσει την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού μας.
Άργησε η ηγεσία του Ναυτικού μας να ανησυχήσει, τώρα, αν τυχόν ανησύχησε, διότι είχαν και προ καιρού δημοσιευτεί άλλες παραιτήσεις και άλλων στελεχών.
Ξοδεύει λοιπόν το Δημόσιο τόσο χρήμα, ή όσο χρειάζεται, για την μαθητεία/επιμαθητεία στελέχωση των υπηρεσιών, και στο τέλος οι θέσεις στα πλοία, μένουν κενές.
Μας λένε πως τα στελέχη που αποχωρούν έχουν εξασφαλίσει εργασία με καλύτερες συνθήκες δουλειάς και αμοιβές. Και αμέσως μετά αναφέρονται στο ότι αγνοούνται οι λόγοι κατάθεσης των παραιτήσεων!
Απ ότι όμως ο κόσμος γνωρίζει, το Ναυτικό μας δεν είναι καθόλου ίδιο σήμερα με το του παρελθόντος όπου δέσποζαν τα λεγόμενα, λόγω ονομάτων, θηρία, και το ΕΛΛΗ. Πολεμικά που σπανίως απουσίαζαν του Ναυστάθμου. Αντίθετα.
Οι σημερινές συνθήκες είναι τόσο πολύ διαφορετικές που μόνο οι άνθρωποι της θάλασσας γνωρίζουν τι σημαίνει καμπίνα/δουλειά. Ας μην αναφερθεί και η ζωή στα υποβρύχια. Και όλα αυτά συν τον κίνδυνο ζωή στο κύμα, και περιπολίες συν τον επικρεμάμενο, ενδεχομένως, κίνδυνο απρόβλεπτης εμπλοκής σε ναυμαχίες, λόγω του, κακής μας τύχης, απρόβλεπτου άρπαγα γείτονα.
Και δεν χρειάζεται να αναφερθούν οι «κατακόμβες» των μηχανημάτων που είναι οι ίδιες όπως η δουλειά σε Υποβρύχια.
Τα πιο πάνω που δεν είναι ούτε τα μισά της υποφοράς από αυτά τα της καθημερινής ζωής στα πολεμικά, και με αποδοχές που δεν συγκρίνονται ούσες χαμηλότερες με τις των εκτός «ζώνης» εργαζομένων στο άλλο το Δημόσιο θα κατανοήσει και ο οποιοσδήποτε, και το μέγεθος της διαφοράς.
Σε όλα. Και σε προσφορά και σε συνθήκες, και απολαβές, και/και/και, για όλα, και παντού.