Όταν ο ΟΑΕ η Εθνική και η Eurobank γίνονται οι νεκροθάφτες της ελληνικής βιομηχανίας
Η ιστορία της εταιρείας Π. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ Α.Ε. δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική διαδρομή. Είναι μια κραυγή απέναντι στην υποκρισία του κράτους και στον κυνισμό των τραπεζών. Μια επιχείρηση-πρότυπο, που ξεκίνησε με μία πλεκτομηχανή και έφτασε να απασχολεί 750 μόνιμους εργαζόμενους και πολλούς εξωτερικούς συνεργάτες, να εξάγει σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική, διαλύθηκε όχι από τις αγορές, αλλά από το ελληνικό δημόσιο και τις αδηφάγο τράπεζες Eurobank και Εθνική
Το κράτος, μέσω του ΟΑΕ και της Εθνικής τράπεζας, μας πούλησε τις δύο προβληματικές εταιρείες Σ. Μιχαηλίδης Α.Ε. και ΤΕΞΤΙΛΙΑ Α.Ε., με ρητή συμφωνία ότι, το παθητικό τους διαγράφεται. Αλλά και κάθε μελλοντική απαίτηση από τις εταιρείες, από έμμεσους και άμεσους φόρους. Όπως και κάθε άλλη σχετική επιβάρυνση, που θα βεβαιώνεται εις βάρος των δύο εταιρειών μετά την πώληση, αλλά θα αφορούν το διάστημα πριν την υπογραφή της σύμβασης, καλύπτεται αποκλειστικά από τους πωλητές. Βάση του Ν.1256/1982
Επενδύσαμε 6.000.000 ευρώ μετρητά, αναστηλώσαμε τα εργοστάσια, προσλάβαμε 400 εργαζομένους και κάναμε δυναμική επανεκκίνηση. Αντί όμως για στήριξη, ήρθε ο θάνατος. Η εφορία μας βεβαίωσε 5,6 εκατομμύρια ευρώ οφειλές των προηγουμένων ιδιοκτητών, παρά τη σύμβαση και το Ν. 1892/90 άρθρο 49. Ο, ΟΑΕ και η Εθνική τράπεζα που είχαν υπογράψει τη σύμβαση, σιώπησαν. Ο πρόεδρός του ΟΑΕ αθέτησε επανειλημμένα τις δεσμεύσεις του, αρνήθηκε να εφαρμόσει την υπογραφή του, την ώρα που 750 οικογένειες περίμεναν μισθό, ο ΟΑΕ με το έτσι θέλω, μπλόκαρε την φορολογική ενημερότητα μας, καταδικάζοντας την εταιρεία σε οικονομική ασφυξία.
Και τότε, σαν λύκος που μυρίζει αίμα, ήρθε η Eurobank. Εκμεταλλευόμενη την αδυναμία έκδοσης φορολογικής ενημερότητας, μας επέβαλε ληστρικά επιτόκια που ξεπέρασαν το 50%. Χρέωσε παράνομες προμήθειες, παραβίασε νόμους περί Πανωτοκίων και, αγνοώντας τις ευρωπαϊκές οδηγίες, προχώρησε σε πλειστηριασμούς, ξεκινώντας από την προσωπική μου κατοικία, την οποία μεθόδευσαν και πήρε συγγενής στελέχους της τράπεζας.
Το αποκορύφωμα;: Η τράπεζα σε απάντηση των αιτήσεων που καταθέσαμε 27.10.2004 για να υπαχθούμε στο νόμο 3259/ 2004 απάντησε ως εξής.
Με βάση τη γραμματική ερμηνεία του άρθρου 39 του Ν. 3259/2004, η περίπτωση σας δε φαίνεται κατ’ αρχήν να εμπίπτει στην προβλεπόμενη από το εν λόγω άρθρο ρύθμιση. Πάντος η τράπεζα εξετάζει το αίτημα σας και εφόσον χρειαστεί θα απευθυνθεί στο αρμόδιο Υπουργείο για τη διευκρίνιση των ανωτέρω.
Η τράπεζα με το πολυπληθές νομικό τμήμα που διαθέτει, απεφάνθη ότι η περίπτωση μας δεν εμπίπτει στην προβλεπόμενη από το εν λόγω άρθρο ρύθμιση. Με αυτή την επιβαλλόμενη γνωμάτευση από τη διοίκηση της τράπεζας, ζήτησε από το Εφετείο Αθηνών να διοριστεί εκκαθαριστής για την εταιρείας μας, χρησιμοποιώντας στοιχεία ψευδή και ανύπαρκτα. Και όσο αφορά την δικαιοσύνη τους ισχυρισμούς των τραπεζών τους θεωρεί δεδομένους.
Οι τράπεζες είναι οι πλέον ευνοούμενοι οργανισμοί της χώρας. Κερδίζουν δισεκατομμύρια ετησίως, με τα χρήματα των καταθετών. Οφείλουν τουλάχιστο, αξιοπιστία και σεβασμό στους νόμους και τις αποφάσεις των δικαστηρίων. Στη δική μας περίπτωση δυστυχώς τους ποδοπάτησαν.
Το έτος 2006, αγνοώντας τις εκκρεμείς αιτήσεις και δικαστικές αποφάσεις, η Eurobank, κατέθεσε αίτηση στο Εφετείο Αθηνών για να διορισθεί εκκαθαριστής για την εταιρείας μας. Ισχυριζόμενη ψευδώς ότι η εταιρεία μας, της οφείλει 10.081.925,11€ ενώ η πραγματικότητα είναι ότι η εταιρεία μας όχι μόνο δεν οφείλει, απεναντίας κατέβαλε, «973.958,04 περισσότερα από τα νόμιμα».
Αλλά ακόμα κι αν δεχτούμε τελείως υποθετικά, ότι υπήρχε η οφειλή που ισχυρίζεται η τράπεζα, γιατί δεν προσέφυγε στο δικαστήριο να εκδώσει απόφαση πλειστηριασμού κάποιου ακινήτου, δεδομένου ότι η εταιρεία μας, είχε ακίνητα πολλαπλάσιας αξίας, ώστε να εισπράξουν την απαίτηση της και να αφήσει την εταιρεία μας, με τα εναπομείναντα να συνεχίσει;. Η απάντηση είναι απλή.
«Ήθελαν την πλήρη καταστροφή μας»
«Διότι τόλμησα να αρνηθώ την μεταβίβαση του ακινήτου μου στην τράπεζα, που ήθελαν να στεγάσουν, διάφορες υπηρεσίες της».
Σε συνάντηση που είχα με τον γενικό Διευθυντής της τράπεζας, κύριο Κύρκο στο γραφείο του στο Σύνταγμα, μετά από επιθυμία δική του, προκυμμένου να συζητήσουμε για τη μεταβίβαση του ακινήτου. Αυτό μου είπε η γραμματέας του. Στη συνάντηση Παρ ευρίσκοντο ο Διευθυντής καθυστερήσεως κύριος Καλατσής και ο πρόεδρος της Properties, κύριος Καραντινός. ενώπιον τους, μου είπε επί λέξει.
«Κυρ. Βασιλειάδη όλο όρους βάζετε, δεν είστε σε θέση να βάζετε όρους. Εάν αυτή τη στιγμή δεν υπογράψετε το συμβόλαιο, θα σας πάρω την εκκαθάριση και θα σας καταστρέψω.» Δεν μπορούσα τότε να διανοηθώ ότι μια τράπεζα, που το κεφάλαιο της είναι η αξιοπιστία της, που αν τη χάση δεν έχει μέλλον, θα μπορούσε να αγνοεί τόσο προκλητικά νόμους και αποφάσεις δικαστηρίων. Έφυγα από το γραφείο του χωρίς να πω τίποτε, πολύ προβληματισμένος σκεπτόμενος με ποιους «έμπλεξα». Εάν μου ζητούσαν όποιο δίποτε άλλο ακίνητο θα το έδινα. Το συγκεκριμένο ισοδυναμούσε με κλείσιμο της εταιρείας. Τα τεράστια μηχανήματα «περισσότερες από 120 πλεκτομηχανές» ήταν αδύνατο να μεταφερθούν σε άλλο ακίνητο.
Έχουν περάσει 20 έτη από την έναρξη της εκκαθάρισης της εταιρείας μας από την Τράπεζα Eurobank. Η μακροχρόνια αυτή διαδικασία έχει ουσιαστικά στερήσει τη δυνατότητα αναβίωσης της επιχείρησής μας, η οποία παραμένει ο πρωταρχικός μας στόχος.
Ο νομοθέτης, με το άρθρο 46 του Ν. 1892/1990, αποσκοπούσε στην επίλυση των προβλημάτων υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, με περιορισμένα περιουσιακά στοιχεία, ώστε να διαλυθούν και να διανεμηθούν τα εναπομείναντα στους πιστωτές. Ωστόσο, η Eurobank εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τις διατάξεις αυτές. Συγκεκριμένα: η τράπεζα παρουσίασε στο Εφετείο την εταιρεία μας ως υπερχρεωμένη, ισχυριζόμενη ότι οφείλει τεράστια ποσά σε πλήθος πιστωτών, καθώς και στον εαυτό της. 10.081.925,11. Το σύνολο των οφειλών της εταιρείας μας, συμπεριλαμβανομένου και της Eurobank, δεν ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο. Σε αντίθεση με τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας που ήταν τα ακόλουθα. Ακίνητη περιουσία αξίας άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ. Μηχανολογικό εξοπλισμό αξίας 4,5 εκατομμυρίων ευρώ, που μας επέτρεπε να ανταγωνιζόμαστε επιτυχώς μεγάλες επιχειρήσεις του εξωτερικού, από την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Τουρκία. «Είχαμε τους ίδιους πελάτες» Έτοιμα εμπορεύματα και πρώτες ύλες αξίας περίπου 1,5 εκατομμυρίου ευρώ. Μετά την πτώχευση, αποζημιώσαμε όλους τους εργαζομένους με συνολικό ποσό, τριών εκατομμυρίων ευρώ, γεγονός μοναδικό στα χρονικά. Ζητούμε την άρση της εκκαθάρισης, ώστε να δοθεί η ευκαιρία αναβίωσης της εταιρείας μας
Τον πρώτο χρόνο λειτουργίας των δύο κλωστηρίων μας, αξιοποιώντας μόλις το 40% της παραγωγικής τους δυναμικότητας, οι καθαρές πωλήσεις του ομίλου ξεπέρασαν τα 80 εκατομμύρια ευρώ.
Έχουν περάσει πλέον 34 χρόνια από τη στιγμή που ο ΟΑΕ, η Εθνική Τράπεζα και η Eurobank, ουσιαστικά, οδήγησαν τις εταιρείες μας σε κλείσιμο.
Αν αυτό δεν είχε συμβεί — αν οι τρεις αυτοί οργανισμοί σέβονταν τους νόμους, τις δικαστικές αποφάσεις και τις ίδιες τους τις υπογραφές — και μας είχαν αφήσει απερίσπαστους να συνεχίσουμε το έργο μας, δηλαδή την πρόοδο και την ανάπτυξη των επιχειρήσεων μας, με ετήσια αύξηση της παραγωγής μόλις κατά 10%, τότε οι συνολικές μας πωλήσεις μέχρι σήμερα θα ανέρχονταν σε περίπου 4.700.000.000 ευρώ, εκ των οποίων το 50% θα αφορούσε εξαγωγές.
Το υπόλοιπο 50% θα αφορούσε πωλήσεις μέσω του δικτύου των καταστημάτων μας, με αντίστοιχη αύξηση του αριθμού των εργαζομένων. Η εταιρεία μας με συντελεστή 10% θα παρουσίαζε κερδοφορία 470 εκατομμύρια ευρώ. Το ελληνικό Δημόσιο θα είχε εισπράξει από ΦΠΑ περίπου 550 εκατομμύρια ευρώ, το ΙΚΑ 245 εκατομμύρια ευρώ, ενώ σημαντικά έσοδα θα υπήρχαν και για τη ΔΕΗ, τα διυλιστήρια, τις μεταφορές κ.λ.π/ «Αυτή την εταιρεία έκλεισαν χωρίς λόγο, ο ΟΑΕ και Eurobank»
Κι όμως, η Eurobank παραμένει έως σήμερα εκκαθαριστής της εταιρείας μας, της ίδιας εταιρείας που κατέστρεψε και ζημίωσε ανεπανόρθωτα, προκειμένου να εκμεταλλεύεται τα περιουσιακά της στοιχεία. Μόνο τα μετρητά ξεπερνούν τα 15 εκ. ευρώ, τα οποία εισέπραξε ξεπουλώντας ακίνητα, στο 30 έως 40 % της πραγματικής τους αξίας. Και στερώντας μας τη δυνατότητα, να αναβιώσουμε την εταιρεία μας. Επίσης έχουν απομείνει τα δύο καταστήματα στην Λάρισα και στα Τρίκαλα, που επι 20 έτη είναι ανεκμετάλλευτα. Με αποτέλεσμα να ζημιωθεί η εταιρεία μας, με περισσότερο από 2 εκ. €, από μισθώματα.
Μετά την αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος και την εγκαθίδρυση της νέα διοίκησης στην τράπεζα Eurobank, είμαι βέβαιος ότι η νέα διοίκηση, δεν είναι αληθώς ενημερωμένη για τη δικαστική διαμάχη που επικρατεί επί 25 έτη μετάξι μας. Αυτό συμπεραίνω από το γεγονός ότι μέχρι σήμερα, η τράπεζα πορεύεται, με τους ίδιους δικηγόρους, οι οποίοι στήριξαν τη δικαστική τους πορεία, πάνω σε ψέματα και στην απάτη. Και αυτό κάποια στιγμή θα αποδειχτεί και θα βλάψει ανεπανόρθωτα την τράπεζα.
Και όταν το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών με αριθμό απόφασης 7141/2010 μας υπήγαγε στη χρονική ρύθμιση, δηλαδή εάν υπάρχει οφειλή να την εξοφλήσουμε σε εφτά χρόνια, με τα πρώτα δύο περίοδο χάριτος. (Αυτό προβλέπει ο Νόμος 3259/2004 περί πανωτοκίων και δεν αλλάζει με δολοπλοκίες της τράπεζας).
Η τράπεζα προκειμένου να διατηρήσει την εκκαθάριση και να εκμεταλλεύεται την περιουσία μας, κατέθεσε έφεση στο Εφετείο Αθηνών, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα είναι απορριπτική.
Πράγματί το Εφετείο μετά από τρία χρόνια το έτος 2013 με αριθ. Απόφασης 2372/2013 απέρριψε την έφεση της τράπεζας, και κατέστη πλέον τελεσίδικη η απόφαση 7141/2010 του πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και το μόνο που απομένει είναι το Δικαστήριο να ορίσει πραγματογνώμονα, να ελέγξει τους λογαριασμούς έως 27.10.2004 ημερομηνία κατά την οποία καταθέσαμε τις αιτήσεις για την ένταξή μας στο νόμο 3259/2004. Και εάν υπάρχει υπόλοιπο να το εξοφλήσουμε σε επτά χρόνια. Εκ’ των οποίων τα δύο πρώτα περίοδο χάριτος. Και ενώ εμείς ελπίζαμε στη σύντομη λύση του προβλήματος και την αναβίωση της εταιρείας μας. Η τράπεζα επι δώδεκα χρόνια, δεν εννοεί να συμμορφωθεί με τις δικαστικές αποφάσεις. Και εδώ γενάτε το ερώτημα. Γιατί κατέθεσε έφεση, ενώ δεν είναι στην πρόθεση της να εφαρμόσει την απόφαση; Δεν απαντά στα εξώδικα μας. Με λίγα λόγια, έχει γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων της, τους Νόμους , τις αποφάσεις των Δικαστηρίων , αλλά και τα εξώδικα που κατά καιρούς της στείλαμε.
«Η Eurobank, προέβη ηθελημένα σε απάτη επι δικαστηρίου.» Συγκεκριμένα: σε τριτανακοπή που καταθέσαμε στο δικαστήριο για να ακυρώσουμε τον διορισμό της τράπεζας ως εκκαθαριστή της εταιρείας μας, «την οποία κατέχει επί 20 χρόνια». Μελετώντας τα στοιχεία της τριτανακοπής μας, η νομική υπηρεσία της τράπεζας,, βεβαιώθηκε ότι θα χάσει την εκκαθάριση και ταυτόχρονα τα 15 εκατομμύρια της εταιρείας μας, που έχουν και εκμεταλλεύονται επί 20 χρόνια. Στις προτάσεις που κατέθεσαν προκειμένου να παραπλανήσουν το δικαστήριο, δήλωσαν ψευδώς ότι εισέπραξαν μόνο 21.550 ευρώ από εκποίηση εξοπλισμού, ενώ είχαν εισπράξει 460.000 ευρώ. Ποσό που επιβεβαιώνεται από δική τους απόδειξη. Έτσι αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο προκειμένου να παραμείνει εκκαθαριστής της εταιρείας μας. Μεταξύ των άλλων με παρουσίασαν στο δικαστήριο ως έναν «ψεύτη και κατεστραμμένο επιχειρηματία», προκειμένου να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς μας. Είναι απίστευτη η απόφαση τους, δεν δίστασαν να προβούν σε απάτη επί δικαστηρίου. Συγκεκριμένα εκτός των άλλων, προκειμένου να πείσουν το δικαστήριο κατέθεσαν το επόμενο κείμενο.
«Από τα επίσημα εμπορικά βιβλία της τράπεζας και έχουν την πλήρη αποδεικτική ισχύ συμφώνα με ρητό όρο της σύμβασης, προκύπτει με σαφήνεια ότι σε συνέχεια των άνω συμβάσεων και από την ανωτέρω αιτία η τράπεζα μας έχει μέχρι σήμερα (ήτοι την 11.01.2011) εισπράξει μόλις το συνολικό ποσό των 21.550 ευρώ (βλ. πιστώσεις με ένδειξη ΦΡΑΓΚΟΣ ΚΑΙ ΣΙΑ ΕΕ στη σχετική καρτέλα) και ως εκ τούτου ο ισχυρισμός της αντιδίκου περί εισπράξεως εκ της ανωτέρω αιτία ποσού 460.000 ευρώ μέχρι σήμερα τυγχάνει καθ’ ολοκληρία ψευδής. Επιπρόσθετα η είσπραξη του ως άνω ποσού τυγχάνει αβέβαιη καθ’ όσον οι εκδοθείσες εγγυητικές επιστολές αφορούν μόνο το ποσό των 100.000 ευρώ. Τέλος είναι προφανές ότι σε κάθε περίπτωση, η πίστωση στα πλαίσια της ως άνω συμφωνίας του λογαριασμού της αντιδίκου με οποιοδήποτε ποσό δεν αναιρεί την πλήρη αδυναμία της να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα.» «Αυτά είναι τα επίσημα βιβλία της τράπεζας, και αυτή είναι η διοίκηση της τράπεζας.» Δεν ξέρω πως διόρθωσαν αυτή την απάτη. Η εξοφλητική απόδειξη εκδόθηκε 30 Απριλίου 2007, έως την 11.01.2011, τα επίσημα βιβλία της τράπεζας παρουσίαζαν ότι είχαν 21.550 ευρώ, βάσει της έγγραφης ομολογίας της τράπεζας. Σήμερα εξακολουθούν να παρουσιάζουν το ίδιο ποσό; Εάν ναι, τότε που είναι τα χρήματα; Εάν όχι, τότε που ήταν τέσσερα χρόνια ; ποιος τα πήρε και πως τα έβαλαν στην θέση τους;. Η τράπεζα στην αίτηση της προς το Εφετείο Αθηνών για να διοριστεί εκκαθαριστής της εταιρείας μου ισχυρίστηκε ψευδός, ότι η εταιρεία μου της οφείλει 10.081.925,11 ευρώ
Ασφαλώς πρέπει να επέμβει ο Κύριος Εισαγγελέας.
Ο όμιλος ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, απασχολούσε 750 εργαζομένους και πολλούς εξωτερικούς συνεργάτες. Εξήγαγε το 50% της παραγωγής. Ήταν η μεγαλύτερη καθετοποιημένη κλωστοϋφαντουργία της χώρας. Την έπνιξαν η αδιαφορία του ΟΑΕ και της Εθνικής τράπεζας και η απληστία της Eurobank.
Αν αυτή η ιστορία δεν συγκλονίσει την κοινή γνώμη, τότε τίποτε δεν θα τη συγκλονίσει. Η Ελλάδα δεν θα αποκτήσει ποτέ ισχυρή βιομηχανία, όσο οι κρατικοί μηχανισμοί και οι τράπεζες λειτουργούν ως όπλα καταστροφής και όχι ως μοχλοί ανάπτυξης. Δεν ζητήσαμε ποτέ τίποτε από το Κράτος. Μόνοι μας φτιάξαμε αυτή την εταιρεία, και δεν θέλουμε να μας χαριστεί τίποτε.
«Εφαρμογή των Νόμων και της λογικής θέλουμε.»
Αυτό δεν είναι άρθρο. Είναι κατηγορητήριο. Και κάθε λέξη του, τεκμηριώνεται με στοιχεία, αποδείξεις, συμβόλαια, αποφάσεις δικαστηρίων και παραδοχές της ίδιας της τράπεζας.
Καλούμε τους πολίτες, τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς, να σκύψουν πάνω σε αυτή την υπόθεση. Όχι για να σωθεί μια επιχείρηση. Αλλά για να μη σβήσει και η τελευταία ελπίδα επιχειρηματικότητας σε αυτή τη χώρα.
Για να μη ξανασυμβεί ποτέ.
Το ως άνω σημείωμα είναι ο πρόλογος της ιστορίας μου, που ξεκινά το έτος 1991, όταν αγόρασα τις δύο προβληματικές εταιρείες. Όπως είναι κατανοητό για πλήρη ανάλυση των στοιχείων, θα χρειαστούν περισσότερες από 500 σελίδες. Για το λόγο αυτό, το κάθε δημοσίευμα θα αφορά ένα θέμα, το οποίο θα αναλύω όσο το δυνατό καλλίτερα, για να είναι ποιο κατανοητό. Θα ακολουθήσουν πολλά δημοσιεύματα και αναλύσεις, για τη μη εφαρμογή του «Νόμο 3259/2004 άρθρο 39». Την περιφρόνηση της τράπεζας σε αποφάσεις δικαστηρίων, ειδικά Εφετείου και Αρείου Πάγου. Τις οποίες αρνείται να εφαρμόσει «γιατί έτσι θέλει». Πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει καμία δύναμη να την σταματήσει.
Για εκβιασμούς τύπου μαφίας.
«Η υπογράφεις το συμβόλαιο μεταβίβασής του ακινήτου σου, η σου παίρνουμε την εκκαθάριση και σε καταστρέφουμε». Για τις απάτες της Eurobank επί δικαστηρίου κ.λ.π.
Είναι κατ’ ελάχιστο κωμικό αυτή η τράπεζα να διαφημίζετε ως στυλοβάτης της Ελληνικής οικονομίας. Αγνοεί ότι η επιβίωση της, εξαρτάτε από τις καταθέσεις του Ελληνικού λαού, του οποίου για ασήμαντα ποσά του παίρνει το σπίτι.
Δημοσιεύοντας τα ως άνω στοιχεία, δηλώνω υπεύθυνα και εν γνώση των συνεπειών του νόμου ότι. Δεν υπάρχει ουδεμία υπερβολή και ανακρίβεια. Και προτρέπω τους τρείς οργανισμούς, ΟΑΕ, Εθνική τράπεζα, και Eurobank που εμπλέκονται στην καταστροφή της εταιρείας μου, εάν πιστεύουν ότι αδικούνται από τα γραφόμενα μου, να προσφύγουν στην δικαιοσύνη, για να υποστώ τις συνέπειες του νόμου.
Ερώτημα προς την Διοίκηση της τράπεζας Eurobank.
Τη είναι αυτό που σας κάνει να αγνοείται και να μη σέβεστε τούς νόμους και τις αποφάσεις των Δικαστηρίων της χώρας μας:. Ασφαλώς το πολυπληθές νομικό σας τμήμα σας ενημερώνει για τις υποχρεώσεις σας. Κάνετε λάθος εάν νομίζετε ότι η χώρα μας είναι ξέφραγο αμπέλι και μπορεί τε να κάνετε ότι θέλετε. Σύντομα θα καταλάβετε το λάθος σας.