“Γεννήθηκα για να πονώ”: Σαν σήμερα, 23 Φεβρουαρίου 1957, πεθαίνει, σε ηλικία μόλις 38χρονών, η σπουδαία ρεμπέτισσα τραγουδίστρια Μαρίκα Νίνου.
Ήταν Αρμενικής καταγωγής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ευαγγελία Αταμιάν. Γεννήθηκε το 1919 στον Καύκασο. Σε πολύ νεαρή ηλικία, παντρεύτηκε τον συμπατριώτη της Χάικο Μεσροπιάν με τον οποίο απέκτησε ένα γιο. Αργότερα ο άντρας της εγκατέλειψε την οικογένειά του και επέστρεψε στην Αρμενία.
Η Ευαγγελία γνώρισε τον ακροβάτη Νίκο-“Νίνο” Νικολαίδη, τον παντρεύτηκε και άρχισε να γυρίζει σε διάφορα θέατρα και να δίνει παραστάσεις.Το όνομα του σχήματος ήταν “Ντούο Νίνο”, ενώ αργότερα σε αυτό προστέθηκε και ο μικρός της γιος και σχηματίστηκε το “Δυόμισι Νίνο”.
To 1948, η Μαρίκα Νίνου γνωρίστηκε με τον Μανώλη Χιώτη
Στο στούντιο ηχογραφήσεων της Κολούμπια, τη γνώρισε ο Στελλάκης Περπινιάδης, που τη “βάφτισε” Μαρίκα και άρχισε να δουλεύει μαζί της στο κέντρο “Φλορίντα”, στο Πεδίον του Αρεως. Θα ακολουθήσει και συνεργασία με τον Γιάννη Παπαϊωάννου.
Η Νίνου διέκοψε από τη Φλόριδα γιατί θεωρούσε λίγες τις 25 δραχμές που που έπαιρνε για μεροκάματο και, όταν τους ζήτησε αύξηση, δεν της έδωσαν.
Τότε ακριβώς αποχώρησε από το σχήμα του Τσιτσάνη στην ταβέρνα του “Τζίμη του Χοντρού”στην οδό Αχαρνών 77 η Σωτηρία Μπέλλου.
Η Μπέλλου αποχώρησε γιατί, ένα βράδυ (ήταν περίοδος του εμφυλίου) μια παρέα απο χίτες και παρακρατικούς ζήτησε από την ορχήστρα να πει το “Του αητού ο γιος”. Η Μπέλλου αρνείται (“Α πάενε ρε”) και τότε οι χίτες ορμούν και την ξυλοφορτώνουν. “Έξι άτομα με βαράγανε στο πάλκο αλλά αυτό που με πόνεσε πιο πολύ ήταν που δεν σηκώθηκε ένας άντρας να με υπερασπιστεί”
Ακολούθησε μεγάλος τσακωμός με τον Τσιτσάνη και η Μπέλλου διέκοψε.
Τότε η Νίνου, που μόλις είχε διακόψει απο την “Φλόριδα” πήρε τη θέση της με 90 δραχμές. Υπάρχουν μαρτυρίες ότι αργότερα η Μπέλλου ξυλοκόπησε την Νίνου που είχε απαιτήσει να μην υπάρχουν άλλες τραγουδίστριες στα σχήματα του Τσιτσάνη.
Η συνεργασία τους (με διακοπές, λόγω τσακωμών) άφησε εποχή. Το 1951 έκανε κάποιες εμφανίσεις στην Κωνσταντινούπολη με τον Τσιτσάνη και την Ευαγγελία Μαργαρώνη. Μετα απο αυτό το ταξίδι,οι σχέσεις με τον Τσιτσάνη χειροτέρεψαν.
Το 1954 ανακάλυψε ότι έπασχε από καρκίνο της μήτρας.
Τότε αποφάσισε να πάει στις ΗΠΑ για να μπορέσει έτσι να συντηρήσει την τετραμελή οικογένεια του αδερφού της, Μπαρκέβ, που έπασχε κι αυτός από καρκίνο, καθώς και τον γιο της και για να δοκιμάσει τις καλύτερες μεθόδους θεραπείας που είχε ακούσει ότι υπήρχαν εκεί.
Στις Η.Π.Α. ξαναπήγε το 1956. Τότε τη βοήθησαν για έξοδα νοσοκομείου κλπ η Ρένα Ντάλια και ο Κώστας Καπλάνης. Πριν ταξιδέψει είχε υποβληθεί σε εγχείρηση, αλλά στην Αμερική υπήρξε ραγδαία μετάσταση. Επέστρεψε στην Ελλάδα,όπου εργάστηκε για λίγο με φοβερούς πόνους και τελικά πέθανε 23 Φεβρουαρίου 1957. Ήταν μόλις 38 ετών.
Ο Τσιτσάνης δεν της ξαναμίλησε απο τότε που διέκοψαν. Δεν πήγε στο νοσοκομείο, ούτε στην κηδεία της.
Την έθαψαν στο Σχιστό της Νεάπολης πλάι στον αδερφό της, Μπαρκέβ, (πέθανε το 1955).
Η ζωή της Μαρίκας Νίνου ενέπνευσε το σενάριο για την ταινία του Κώστα Φέρρη, “Ρεμπέτικο” (1983). Ο Μάνος Χατζιδάκις της αφιερώσε το δίσκο του “Πέριξ” (1974) (“Όλη η εργασία αυτή αφιερώνεται στη μνήμη της ανεπανάληπτης Μαρίκας Νίνου”).
*Για την χρονολογία/τόπο γέννησης της Νίνου υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Ο Π.Γεραμάνης αναφέρει το 1918, ο Κ.Χατζηδουλής σε βιβλίο για τον Τσιτσάνη την Κωνσταντινούπολη, ο Π.Σαββόπουλος ότι γεννήθηκε το 1922 στο καράβι “Ευαγγελίστρια” που έφερνε την οικογένειά της από τη Σμύρνη.
“Το Μονοπάτι”-Ζωντανή ηχογράφηση απο την ταβέρνα του “Τζίμη του χοντρού” με την ορχήστρα Τσιτσάνη.