Στο επίκεντρο της διεθνούς σκηνής βρίσκεται για άλλη μια φορά η Μέση Ανατολή, με τον καθηγητή Ιωάννη Μάζη να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις εξελίξεις που δρομολογούνται
Σύμφωνα με τον κ. Μάζη, η πρόσφατη ρητορική περί συνομιλιών και πενθήμερης ανακωχής από την πλευρά του Προέδρου Τραμπ δεν είναι παρά ένα «υπέροχο περιτύλιγμα» που κρύβει μια σκληρή στρατιωτική πραγματικότητα.
Το «Περιτύλιγμα» και η Ουσία
Ο κ. Μάζης υποστηρίζει ότι ο Τραμπ, δεχόμενος πιέσεις από τις σουνιτικές πετρομοναρχίες (Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα), χρησιμοποιεί τον χρόνο της ανακωχής για να κερδίσει οικονομική «ανάσα» στις δυτικές αγορές και να προετοιμάσει τη μεταφορά χιλιάδων Αμερικανών πεζοναυτών στην περιοχή. «Η ουσία είναι ότι αυτή τη στιγμή κατεβαίνουν χιλιάδες πεζοναύτες… μπαίνουμε στην τρίτη φάση του πολέμου, που είναι η χερσαία επέμβαση στο ιρανικό κομμάτι των Στενών του Ορμούζ», επισημαίνει χαρακτηριστικά.
Τα Στενά του Ορμούζ: Το Κέντρο Βάρους
Ο καθηγητής προσδιορίζει τα Στενά του Ορμούζ ως το απόλυτο στρατηγικό σημείο. Η επιχείρηση εστιάζει στον έλεγχο τριών βασικών νησιών (Μικρή Τουμπ, Μεγάλη Τουμπ και ένα νησί νότια του Χαργκ), τα οποία ελέγχουν τη ροή του πετρελαίου παγκοσμίως. Αν αυτά τα νησιά αλλάξουν χέρια, το στρατηγικό όπλο του Ιράν θα εξουδετερωθεί, επιταχύνοντας την πτώση του καθεστώτος.
Τεχνητή Νοημοσύνη και Υπερσύγχρονα Όπλα
Η σύγκρουση δεν θα είναι μόνο συμβατική. Ο κ. Μάζης κάνει λόγο για ευρεία χρήση Πολεμικής Τεχνολογίας και Τεχνητής Νοημοσύνης (AI). Παράλληλα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα αναμένεται να συμβάλουν με αεροσκάφη F-60 και Mirage 2009, εξοπλισμένα με ραντάρ τελευταίας τεχνολογίας και πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, στενεύοντας τα περιθώρια αντίδρασης της Τεχεράνης.
Το Πολιτικό Χρονοδιάγραμμα
Γιατί τώρα; Ο κ. Μάζης εκτιμά ότι ο Τραμπ βιάζεται να ολοκληρώσει τις επιχειρήσεις μέχρι τον Ιούνιο. Στόχος του είναι να παρουσιάσει ένα «αφήγημα νίκης» ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών (mid-terms) του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ, αποφεύγοντας τον πολιτικό φόρτο ενός παρατεταμένου πολέμου.
Με την ηγεσία του Ιράν να βρίσκεται σε κατάσταση εσωτερικής αμφισβήτησης και τον Μοστάμπα Χαμενέη να παραμένει «άφαντος», η περιοχή βαδίζει σε αχαρτογράφητα νερά, με την τεχνολογική υπεροχή της Δύσης να ετοιμάζεται για το τελικό πλήγμα.