Ο πολιτικός αλβανικός συνασπισμός Vredi (Vlen) πραγματοποίησε πρόσφατα συνέδριο στα Σκόπια για να ενώσει τις πέντε αλβανικές πολιτικές οντότητες σε ένα πολιτικό σώμα.
Η διαδικασία ενοποίησης των κομμάτων του συνασπισμού, ο οποίος αποτελεί μέρος της κυβερνώσας πλειοψηφίας, επιβεβαιώθηκε στο συνέδριό τους που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Φιλαρμονική των Σκοπίων.
Συμβολικά, οι Vredi άρχισαν να ερμηνεύουν τη «Συμφωνία της Ενοποίησης» με δικές τους νότες στην έδρα της Φιλαρμονικής των Σκοπίων, αλλά σε μια κάπως παράταιρη τζαζ εκδοχή, όπως σημειώνει σε άρθρο της η Nova Makedonija.
Από τις δηλώσεις των ηγετών τους, δεν μπορεί κανείς παρά να συμπεράνει αμέσως ότι αυτή η «συμφωνία της ενοποίησης» δεν είναι ένα πολιτικό σχέδιο που επιδιώκει να ξεπεράσει τον κοινωνικό κατακερματισμό του κράτους προκειμένου να οικοδομήσει μια νέα και ευρεία κοινωνική συνοχή, αλλά ακριβώς το αντίθετο!
Ενιαία εθνοτική δομή;
Είναι πολύ προφανές ότι με αυτό το έργο, ο συνασπισμός Vredi θέλει να χτίσει μια άλλη εθνοτικά διαμορφωμένη δομή που βλέπει το κράτος μέσα από το πρίσμα των εθνοτικών πολιτικών πανεπιστημιουπόλεων.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα το ερώτημα είναι εάν ο αλβανικός συνασπισμός που συμμετέχει στην κυβέρνηση έχει όραμα για ένα ενιαίο κράτος ή μια νέα φόρμουλα για μεγάλη διαίρεση (διαχωρισμό των Αλβανών) εντός του κράτους.
Και δεν θα πρέπει να λησμονηθεί μια ιστορική πραγματικότητα, αυτή της τμηματοποίησης των Βαλκανίων που πάντοτε ξεκινούσε με ‘καλές προθέσεις’ και κατέληγε σε διαχωρισμούς και διαιρέσεις.
«Δεν πρέπει να ξεχαστεί το μάθημα των Βαλκανίων»
Στην πρώην Γιουγκοσλαβία, το ομοσπονδιακό μοντέλο παρουσιάστηκε αρχικά ως μηχανισμός ισότητας και σταθερότητας. Αλλά με την πάροδο του χρόνου, οι δημοκρατίες και οι αυτόνομες μονάδες άρχισαν σταδιακά να γίνονται αντιληπτές ως ξεχωριστοί πολιτικοί και εθνικοί χώροι.
Αντί για ενοποίηση και ολοκλήρωση, το ομοσπονδιακό σύστημα παρήγαγε παράλληλα εθνικά κέντρα εξουσίας.
Όταν το κεντρικό κράτος αποδυναμώθηκε, αυτά τα κέντρα ήταν ήδη ώριμα για πολιτικό διαχωρισμό. Και όχι μόνο σε σύνθετα κράτη.
Η ιστορία είναι γεμάτη με τέτοια παραδείγματα όπου η εθνική αρχή έγινε πιο σημαντική από την κρατική αρχή, ακόμη και για κράτη με ενιαίο χαρακτήρα, το αποτέλεσμα ήταν αστάθεια, κατακερματισμός και συνεχής πολιτική κρίση. Και τα Σκόπια σίγουρα δεν το θέλουν αυτό.
Στα Βαλκάνια, η ομοσπονδιοποίηση σχεδόν ποτέ δεν ξεκίνησε με ανοιχτό αίτημα για διαίρεση του κράτους. Πάντα ερχόταν σταδιακά, προσεκτικά, σε στάδια. Πρώτα ως μια ιστορία «μεγαλύτερων δικαιωμάτων», στη συνέχεια ως «περιφερειακή αυτονομία», έπειτα ως «δημοσιονομική αποκέντρωση» και τελικά μετατράπηκε σε μια πολιτικο-εδαφική πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να αντιστραφεί εύκολα.
Θα φέρει εθνικό διαχωρισμό
Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην πολιτική αντίληψη του Vredi είναι ότι δεν προσφέρει ένα μοντέλο για την υπέρβαση των εθνοτικών διαιρέσεων. Αντιθέτως, θέλει να τις ενισχύσει.
Αντί για ολοκλήρωση, προσφέρεται ο παραλληλισμός. Αντί για κοινή ταυτότητα, ενθαρρύνεται η περιφερειακή και εθνοτική ομαδοποίηση. Αντί για ισχυρούς κρατικούς θεσμούς, προωθείται η έννοια των τοπικών κέντρων πολιτικής αυτονομίας. Αυτό αναπόφευκτα οδηγεί σε αποδυνάμωση της κρατικής συνοχής.
Το τελευταίο πράγμα που χρειάζονται τα Σκόπια είναι ένας νέος κύκλος σιωπηλής τμηματοποίησης, συσκευασμένος ως μια σύγχρονη μεταρρύθμιση.
—