Έχει έρθει πια η ώρα οι Εβραίοι να εγκαταλείψουν την Τουρκία για να προστατεύσουν τη ζωή και την ασφάλειά τους
«Η ζημιά στην Τουρκία έχει ήδη γίνει… Έχει έρθει πια η ώρα οι Εβραίοι να εγκαταλείψουν την Τουρκία για να προστατεύσουν τη ζωή και την ασφάλειά τους. Ένας Εβραίος τουρίστας να επιλέξει να κάνει διακοπές το 2026 σε ένα τουριστικό θέρετρο της Αττάλειας μοιάζει με έναν Εβραίο τουρίστα να επιλέξει το Γκάρμιχ-Πάρτενκιρχεν για διακοπές ski το 1936. Οι Εβραίοι της Τουρκίας, είτε το συνειδητοποιούν είτε όχι, είναι ουσιαστικά όμηροι.»
Μαρτυρία ενώπιον του Κογκρέσου από τον Michael Rubin του MEF για την Αυταρχική Καταστολή στην Τουρκία
Η Καταστολή του Ερντογάν Δεν Είναι Πλέον Μόνο Τουρκική Κρίση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά Απειλή για τα Αμερικανικά Συμφέροντα και την Περιφερειακή Σταθερότητα
3 Ιουνίου 2026
Michael Rubin
Η ακόλουθη μαρτυρία ετοιμάστηκε για την ακρόαση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Tom Lantos, με τίτλο «Μπορεί η Τουρκία να Βρει Ξανά τον Δρόμο προς την Ελευθερία; Αυταρχική Εδραίωση εναντίον της Υπεράσπισης της Τουρκικής Δημοκρατίας», που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουνίου 2026.
Πρόεδρε Smith, Πρόεδρε McGovern και αξιότιμα μέλη, σας ευχαριστώ για την ευκαιρία να καταθέσω. Λίγο λιγότερο από ένα χρόνο πριν, κατέθεσα ενώπιόν σας σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία.
Καθώς κάθομαι εδώ σήμερα, μου έρχεται στο μυαλό ένα παλιό σοβιετικό ανέκδοτο για τη διαφορά μεταξύ ενός απαισιόδοξου και ενός αισιόδοξου: Ένας σοβιετικός απαισιόδοξος παραπονιέται για το πόσο άσχημα έχουν γίνει τα πάντα — πόλεμος, περιβάλλον, οικονομία και υγεία. Ο σοβιετικός αισιόδοξος κουνάει το κεφάλι και λέει: «Μην παραπονιέσαι. Θα μπορούσαν πάντα να γίνουν χειρότερα!»
Δυστυχώς, η περασμένη χρονιά με έχει κάνει σοβιετικού τύπου αισιόδοξο. Πέρυσι, ανέλυσα πώς ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εκμεταλλεύτηκε τις αμερικανικές ευσεβείς πόθους, αν όχι την ωμή αφέλεια, και τεκμηρίωσα την αναξιοπιστία του απέναντι τόσο στις εθνικές μειονότητες μέσα στην Τουρκία, όσο και στις διακρίσεις και την υποκίνηση εναντίον θρησκευτικών μειονοτήτων. Δεν θα επαναλάβω τα παραδείγματα που συζήτησα πέρυσι, καθώς τα ανέφερα στη γραπτή μου μαρτυρία από εκείνη την ακρόαση. Δυστυχώς, δεν λείπουν άλλα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε τώρα. Το πιο σημαντικό όμως δεν είναι απλώς να καταγράψουμε τις πολλές παραβιάσεις της Τουρκίας (αυτό το κάνουν ήδη πολλοί οργανισμοί), αλλά να κατανοήσουμε ότι μια διμερής αμερικανική πολιτική που καταδικάζει και επιδιώκει να ανατρέψει αυτές τις παραβιάσεις είναι ωφέλιμη όχι μόνο για την Τουρκία και την ευρύτερη περιοχή, αλλά και για την ευρύτερη αμερικανική εθνική ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα. meforum.org
Η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία έχει χειροτερέψει σημαντικά τον τελευταίο χρόνο για δύο αλληλένδετους λόγους. Πρώτον, ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προτάσσει την προσωπική του εξουσία και τον πλουτισμό έναντι του κράτους δικαίου. Αυτός και η σύζυγός του Εμινέ έχουν ανέλθει από τη φτώχεια σε πολλαπλούς δισεκατομμυριούχους, χωρίς άλλη εξήγηση για την προέλευση του πλούτου τους πέρα από υπεξαίρεση και διαφθορά.
Η Τουρκία είναι τώρα τόσο καταπιεστική, αν όχι περισσότερο, όσο σε οποιαδήποτε εποχή από την ίδρυσή της.
Ο δεύτερος λόγος για τη απότομη πτώση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία τον τελευταίο χρόνο βρίσκεται στην Ουάσινγκτον. Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ και μια ομάδα κορυφαίων συμβούλων πολιτικής έχουν πείσει τον Ερντογάν ότι δεν αντιμετωπίζει καμία συνέπεια για τις παραβιάσεις. Η αγκαλιά «δεν βλέπω τίποτα κακό» του Αμερικανού πρέσβη στην Τουρκία Τομ Μπαράκ προς τον Ερντογάν φαίνεται ενθουσιώδης. Ενώ καμία κυβέρνηση δεν έχει λογοδοτήσει τον Ερντογάν όπως του αξίζει, η αίσθηση ατιμωρησίας που νιώθει τώρα τον ενθαρρύνει να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Τουρκία είναι τώρα τόσο καταπιεστική, αν όχι περισσότερο, όσο σε οποιαδήποτε εποχή από την ίδρυσή της, συμπεριλαμβανομένης της δικτατορίας του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ και του διαδόχου του Ισμέτ Ινενί, καθώς και των περιόδων στρατιωτικής διακυβέρνησης στις αρχές της δεκαετίας του 1960 και του 1980.
Ο Ερντογάν κυριαρχεί στην Τουρκία για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα. Υποστηρικτές και επικριτές συμφωνούν ότι είναι ο πιο σημαντικός ηγέτης της Τουρκίας μετά τον Ατατούρκ. Στα 15 χρόνια που κυβέρνησε την Τουρκία πριν τον σκοτώσει ο αλκοολισμός, ο Ατατούρκ μετέτρεψε την τουρκική κοινωνία και έκτισε ένα λαϊκό θεμέλιο για τη νέα χώρα. Ο Ερντογάν επιδιώκει συστηματικά να αναιρέσει αυτόν τον λαϊκισμό και να μετατρέψει την Τουρκία σε ένα συντηρητικό ισλαμικό κράτος. Το 2012 δήλωσε ρητά τον στόχο του να «αναθρέψει μια ευσεβή γενιά». Αυτό που βλέπουν οι τουρίστες στο Σουλταναχμέτ και το Μπεγιόλου είναι ουσιαστικά ένα θεματικό πάρκο, τόσο αποκομμένο από την υπόλοιπη Τουρκία όσο το Upper West Side του Μανχάταν από το South Bronx. Λίγοι τουρίστες θα επισκεφθούν ποτέ το Σουλτανμπεϊλί, που αντανακλά καλύτερα την Τουρκία του Ερντογάν: ισλαμιστική, συντηρητική και φτωχή.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία θα γίνει η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν. Υπάρχουν άλλα μοντέλα που μπορεί να ακολουθήσει ο Ερντογάν: το Πακιστάν, το Κατάρ και η Σαουδική Αραβία (μετά από παύση δύο δεκαετιών) ανέχονται διαχειριζόμενη πολυφωνία στο εσωτερικό αλλά υποστηρίζουν ισλαμιστικό εξτρεμισμό στο εξωτερικό. Ενώ δεκάδες εκατομμύρια Τούρκοι έχουν περάσει ολόκληρα τα σχολικά τους χρόνια και τη στρατιωτική τους θητεία υπό την κυριαρχία του Ερντογάν και υπό την επήρεια των προσπαθειών του για κατήχηση, πολλοί αντιστέκονται στην επιβολή των θρησκευτικών του ηθών, αν και έχει σημειώσει μεγαλύτερη πρόοδο στην υποκίνηση αντι-αμερικανισμού και εθνικιστικών συνωμοσιών σε όλη την κοινωνία.
Το εγχειρίδιο του Ερντογάν για τη σύλληψη ανταγωνιστών
Σήμερα, ο Ερντογάν πιστεύει ότι μπορεί να δρα με ατιμωρησία στις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη διαφθορά, την υποστήριξη της τρομοκρατίας και την εδραίωση ελέγχου. Ενώ οι επιθέσεις του στην πολιτική αντιπολίτευση χρονολογούνται πάνω από μια δεκαετία πίσω, η θρασύτητα με την οποία στοχεύει μεμονωμένους ανταγωνιστές χρονολογείται επίσης μια δεκαετία πίσω. Στις 4 Νοεμβρίου 2016, η τουρκική αστυνομία συνέλαβε τον Σελαχατίν Ντεμιρτάς, ηγέτη του φιλο-κουρδικού Κόμματος της Δημοκρατίας των Λαών (Halkların Demokratik Partisi, HDP), με κατηγορίες σχετικές με την κριτική του HDP στην τουρκική πολιτική απέναντι στο Ισλαμικό Κράτος. Ενώ ο Ερντογάν δυσανασχετούσε με την υπεράσπιση των κουρδικών δικαιωμάτων από τον Ντεμιρτάς, οι κατηγορίες ήταν παράλογες. Η ίδια η κυβέρνηση του Ερντογάν υποστήριζε παρακλάδια της Αλ Κάιντα και υποστήριξε την πολιορκία του Κομπάνι από το Ισλαμικό Κράτος. Ενώ ο Ντεμιρτάς εκτίει σήμερα ποινή δεκαετιών, ο Χακάν Φιντάν, που ως αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών του Ερντογάν παρείχε λογιστική υποστήριξη αν όχι όπλα στο Ισλαμικό Κράτος και οργάνωσε απαγωγές διαφωνούντων σε όλο τον κόσμο, είναι υπουργός Εξωτερικών.
Ο πραγματικός λόγος για τη σύλληψη του Ντεμιρτάς φαίνεται να είναι η εκδίκηση… (συνεχίζεται με λεπτομέρειες για τις εκλογές, τον Εκρέμ Ιμαμόγλου, τον Οζγκούρ Οζέλ κ.ά.).
Γιατί έχει σημασία η άρνηση της γενοκτονίας
Ένα ευρύτερο ζήτημα στην Τουρκία είναι η αναβίωση της άρνησης γενοκτονίας και του ιστορικού αναθεωρητισμού… (συζήτηση για Αρμένιους, Ποντίους Έλληνες, αντισημιτισμό, ασφάλεια Εβραίων κ.λπ.).
Το πραξικόπημα του 2016 ήταν η «Πυρκαγιά του Ράιχσταγκ» της Τουρκίας
… (λεπτομέρειες για το πραξικόπημα, Γκιουλέν, SADAT κ.λπ.).
Η Ειρήνη Απαιτεί την Απελευθέρωση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν
… (σχετικά με PKK, Ροτζάβα κ.λπ.).
Η Αιμορραγία Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκίας Αποτελεί Αποτυχία των ΗΠΑ
… (συμπεράσματα, προτάσεις και κλείσιμο).
Ευχαριστώ για την ευκαιρία να καταθέσω.