Μυρωδιές του Καλοκαιριού
• Η μυρωδιά του ιδρωμένου σώματος, που δεν έχει όμως προλάβει να ξινίσει.
• Η μυρωδιά του φρεσκοπλυμένου σώματος, όσο άθλιο και αν είναι το σαπουνάκι στο ενοικιαζόμενο δωμάτιο.
• Η μυρωδιά του φρεσκοπλυμένου ρούχου που έχει μείνει ώρα στον ήλιο. Οσο τσίπικο και αν είναι το απορρυπαντικό.
• Η αυτοκινητίλα (για τους παλαιότερους).
• Η ερκοντισιονίλα (για τους νεότερους).
• Η μυρωδιά των φτηνών δερμάτινων στο Μοναστηράκι.
• Η μυρωδιά της ρίγανης στα νησιά. Της τσουρουφλισμένης από τον ήλιο ρίγανης. Και του θυμαριού.
• Το Αουτάν (για όλους) και η Σιτρονέλα (για τους νεότερους).
• Η μυρωδιά της ντομάτας τον Αύγουστο. Και τον Ιούλιο έστω.
• Η μυρωδιά του μυτιληνιού ούζου μόλις του ρίξεις το νεράκι του.
• Το ψιλό το μαριδάκι, όπως έχει βγει από το τηγάνι ράιτ θρου. Και οι γοπίτσες, αλλά πρέπει να είναι ημέρας.
• Τα συκαρέλια. Αναμφισβήτητα η πιο σέξι μυρωδιά του θέρους.
• Τα σεντόνια. Έπειτα από…
• Η μυρωδιά της υπαίθριας θράκας. Και όσα προμηνύει.
Με όλον το σεβασμό προς τα καρπουζοπέπονα, γλυκιά και στρογγυλή μυρωδιά σαν του καλού γιαρμά δεν υπάρχει στον ντουνιά όλο.
• Η Μπατίντα ντε Κόκο. Βλέπε και το σχετικό τραγούδι της Αρλέτας.
• Τα αντιηλιακά με έλαια καρύδας. Το Κόπερτον, ρε.
• Η μυρωδιά της κάπαρης. Το άνθος της εχει την πιο αιθέρια, την πιο μεθυστική, την πιο ταξιδιωτική εσάνς.
• Τα γεμιστά, η αρχή και το τέλος του θερινού σύμπαντος.
• Το αλάτι. Δεν μυρίζει, το ξέρω, αλλά όπως σε ψήνει σε αρωματίζει κιόλας.
• Το γιασεμί και το αγιόκλημα. Δεν είναι φαντασίωση του Κηλαηδόνη.
• Ο πλατύφυλλος βασιλικός. Όπως τον τρίβεις στα δάχτυλά σου.
• Η μυρωδιά του ηφαιστείου στη Νίσυρο και στη Σαντορίνη.
• Η μυρωδιά της νύχτας. Οι χιλιάδες μυρωδιές της νύχτας.
• Η μυρωδιά του βιβλίου που έμεινε στο φως και φρυγανίστηκε. Αν έχει και λίγο θάλασσα επάνω του ακόμη καλύτερα.
• Το χώμα μετά την καλοκαιρινή μπόρα. Η πιο έντονη μυρωδιά της άγριας φύσης. Η μυρωδιά επίσης του ηλεκτρισμού, της ηλεκτρικής εκκένωσης στην μπόρα επάνω.
• Η μυρωδιά του γράσου στο καράβι. Στο κανονικό το καράβι, όχι στο πλωτό λεωφορείο.
• Η μυρωδιά του ασβέστη. Για όσους μπορούν να την ξεχωρίσουν πια.
• Η μυρωδιά του πευκοδάσους και της πευκοβελόνας. Ακόμη και όταν τις σκουπίζεις στο στρατόπεδο.
• Το Aqua di Parma. Το Piazzeta di Portofino. Το παλιό (όχι όμως και ξεχασμένο) Pour Homme του Versace. Ολες οι έξτρα καλοκαιρινές κολόνιες.
• Το Johnson’s Baby Shampoo. To σαμπουάν που έβρισκες σε κάθε νησιώτικο μίνι μάρκετ.
• Το ιώδιο.