Η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι πλέον απλώς μια περιοχή όπου μοιράζονται ενεργειακοί πόροι.
Βρίσκεται στο κέντρο μιας νέας γεωπολιτικής εξίσωσης που εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα έως την Ερυθρά Θάλασσα, από τη Διώρυγα του Σουέζ έως τον Ινδικό Ωκεανό, αυτή η λεκάνη έχει γίνει ένα σταυροδρόμι για τη θαλάσσια δικαιοδοσία, την ενεργειακή ασφάλεια, τους εμπορικούς διαδρόμους και τον παγκόσμιο ανταγωνισμό δυνάμεων .
Επομένως, όσοι εξακολουθούν να προσπαθούν να ερμηνεύσουν το Κυπριακό αποκλειστικά υπό το πρίσμα του 1974 ή των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του προβλήματος, χάνουν το πνεύμα του μεταβαλλόμενου κόσμου.
Σήμερα, η Κύπρος αντιπροσωπεύει το στρατηγικό βάθος της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο .
Ένας από τους πιο κρίσιμους πυλώνες του «Οράματος της Γαλάζιας Πατρίδας» στις θάλασσες είναι η ύπαρξη του τουρκικού στρατού στο βόρειο τμήμα της Κύπρου, της λεγόμενης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου.
Η τουρκική διοίκηση στη βόρεια Κύπρο δεν είναι μόνο ένα «κράτος» που εκπροσωπεί την κυρίαρχη βούληση του τουρκικού λαού .
Είναι ένας απαραίτητος στρατηγικός εταίρος για την Τουρκία στην προστασία της θαλάσσιας δικαιοδοσίας της, στην αποτροπή της στην Ανατολική Μεσόγειο και στην ενεργειακή της διπλωματία .
Επομένως, ο στόχος της Τουρκίας δεν είναι απλώς να διασφαλίσει την αναγνώριση της τουρκικής διοίκησης στην Κατεχόμενη Κύπρο ως «κράτος» από περισσότερες χώρες.
Ο πραγματικός στόχος είναι…
Ο στόχος είναι η μετατροπή του Κατεχόμενου τμήματος της Κύπρου σε κέντρα ενέργειας, logistics, τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ψηφιακών υποδομών και διεθνούς διπλωματίας της Ανατολικής Μεσογείου.
Μια τουρκοκυπριακή Κύπρος με αυξημένο οικονομικό και στρατηγικό βάρος θα έχει φυσικά ισχυρότερη διεθνή προβολή.
Η μείωση του ανταγωνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο αποκλειστικά στις ιστορικές διαφωνίες μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας αποτελεί μια ελλιπή κατανόηση.
Και η πολιτική της Γαλλίας
Πίσω από την επιθετική πολιτική της Γαλλίας τα τελευταία χρόνια βρίσκεται μια προσπάθεια να αντισταθμίσει την ταχέως φθίνουσα επιρροή της στην Αφρική .
Το Παρίσι , έχοντας χάσει σημαντικά την πολιτική και στρατιωτική επιρροή που κατείχε για δεκαετίες σε μια τεράστια γεωγραφική περιοχή που εκτείνεται από το Σαχέλ έως τη Δυτική Αφρική, βλέπει την Ανατολική Μεσόγειο ως μια αρένα όπου μπορεί να επαναβεβαιώσει την παγκόσμια δύναμή του.
Επομένως, η εγγύτητα που έχει αναπτύξει με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι μόνο προϊόν αλληλεγγύης, αλλά και μια προσπάθεια αναγέννησης του χαμένου κύρους.
Η προσέγγιση της Ουάσιγκτον αντικατοπτρίζει μια διαφορετική αντίφαση.
Για τους Σιωνιστές και τους ευαγγελιστές που εξακολουθούν να κατέχουν ορισμένες θέσεις στην Ουάσιγκτον, η ασφάλεια του Ισραήλ παραμένει απαραίτητη.
Ωστόσο, για τη νεοαναδυόμενη δεξιά στις ΗΠΑ, το στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό κόστος της διασφάλισης της απόλυτης ασφάλειας του Ισραήλ γίνεται ολοένα και βαρύτερο.
Επομένως, η αρχιτεκτονική ασφαλείας που προσπαθούν να δημιουργήσουν οι ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο δεν στοχεύει μόνο στην προστασία του Ισραήλ αλλά και στην κατανομή του βάρους των ΗΠΑ στην περιοχή με τους συμμάχους τους.
Η αυξανόμενη στρατιωτική και υλικοτεχνική σημασία της Κύπρου είναι επίσης αποτέλεσμα αυτής της στρατηγικής επιδίωξης.
Η αδυναμία της Ελλάδας…
Η Ελλάδα, έχοντας αποδεχτεί ότι δεν μπορεί πλέον να δημιουργήσει μια μακροπρόθεσμη γεωστρατηγική ισορροπία μόνη της με την Τουρκία, προσπαθεί να εμπλέξει πιο έντονα παράγοντες όπως η Γαλλία, η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι ΗΠΑ στις δικές της θέσεις.
Ορισμένοι Αμερικανοί και Ευρωπαίοι πολιτικοί και γραφειοκράτες, οι οποίοι είναι ορκισμένοι εχθροί της Τουρκίας, προσπαθούν να παίξουν το παιχνίδι της Αθήνας.
Η θεμελιώδης στρατηγική της Αθήνας είναι να εδραιώσει το γεωπολιτικό της βάρος με την υποστήριξη των μεγάλων δυνάμεων.
Η Τουρκία, από την άλλη πλευρά, διαβάζει αυτήν την εικόνα με ένα φάσμα σχεδόν 360 μοιρών .
Η Τουρκία εναρμονίζει το «Όραμα της Γαλάζιας Πατρίδας», τη συνεργασία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών με τη Λιβύη, τα στρατηγικά βήματα συνεργασίας με την Αίγυπτο που ξεπερνούν την ομαλοποίηση, μια αρχιτεκτονική περιφερειακής ανάπτυξης βασισμένη σε νέα ενεργειακή διπλωματία που θα αναπτυχθεί με τη Συρία και τον Λίβανο , και την εμβάθυνση της διεθνούς θέσης της Τουρκοκυπριακής διοίκησης ως μέρη του ίδιου στρατηγικού συνόλου .
Η διαρκής κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο θα επιτευχθεί όχι μόνο μέσω της αναμφισβήτητης ισχύος του Τουρκικού Ναυτικού, αλλά και μέσω μιας πολυεπίπεδης στρατηγικής που συνδυάζει τη διπλωματία, την οικονομία, την ενέργεια και τη διεθνή νομιμότητα .
Μεταξύ 2030 και 2040, η Ανατολική Μεσόγειος έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει μια σωρευτική προστιθέμενη αξία 2 έως 4 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στην περιφερειακή και παγκόσμια οικονομία μέσω της παραγωγής υδρογονανθράκων, των υποδομών LNG, των γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και δεδομένων, των νέων θαλάσσιων εμπορικών οδών και των διαδρόμων εφοδιαστικής .
Η Κύπρος, στο κέντρο μιας τόσο μεγάλης οικονομικής λεκάνης, δεν αποτελεί πλέον απλώς αντικείμενο πολιτικής διαμάχης, αλλά ένα από τα πιο κρίσιμα γεωοικονομικά κομβικά σημεία του 21ου αιώνα.
Επομένως, ο αγώνας στην Ανατολική Μεσόγειο δεν περιορίζεται στην κοινή χρήση μερικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Ο αγώνας δρόμου για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της ενέργειας, του εμπορίου και των κεφαλαιακών ροών .
Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η Στρατηγική της Γαλάζιας Πατρίδας της Τουρκίας είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό δόγμα ασφάλειας .
Είναι επίσης ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό όραμα που στοχεύει στην ευημερία των μελλοντικών γενεών μας.
Όσοι μπορούν να ερμηνεύσουν σωστά το στρατηγικό βάθος της Κύπρου είναι σε θέση να κατανοήσουν όχι μόνο τη σημερινή γεωπολιτική αλλά και την αυριανή γεωοικονομία τρισεκατομμυρίων δολαρίων .
Καθώς ένα νέο παιχνίδι παίζεται στην Ανατολική Μεσόγειο, ένα μακροπρόθεσμο και πολυεπίπεδο στρατηγικό όραμα χτίζεται για την Τουρκία υπό την ισχυρή και αποφασιστική ηγεσία του Προέδρου μας Ερντογάν.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της Τουρκίας είναι αυτό το ολιστικό όραμα , το οποίο βλέπει την Κύπρο όχι απλώς ως ένα κομμάτι γης που πρέπει να προστατευθεί, αλλά ως το στρατηγικό βάθος του «Οράματος του Αιώνα της Τουρκίας» στην Ανατολική Μεσόγειο.
Κερέμ Αλκίν- Sabah
—