Τα γεγονότα στη Σεμπρενιτσα και ο ρόλος του Μλάντιτς
Ο Ράτκο Μλάντιτς στη Σρεμπρένιτσα έκανε τη δουλειά των Ηνωμένων Εθνών,
κυρίως εκείνη που τα ΗΕ δεν μπόρεσαν ή δεν ήθελαν να εκτελέσουν.
Μετά από μια σειρά σφαγών σε σερβικά χωριά του Πόδριενια (Μπιελόβατς, Κράβιτσα), το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 16 Απριλίου 1993 υιοθετεί το Ψήφισμα 819 με το οποίο η Σρεμπρένιτσα κηρύσσεται ασφαλής ζώνη. Προβλέπεται η απομάκρυνση των μουσουλμανικών δυνάμεων από τη Σρεμπρένιτσα, ενώ την περιοχή θα προστατεύουν δυνάμεις του ΟΗΕ.
Την επόμενη μέρα, στις 17 Απριλίου, συναντώνται ο στρατηγός Ράτκο Μλάντιτς και ο μουσουλμάνος στρατηγός Σεφέρ Χαλίλοβιτς. Υπογράφουν συμφωνία για παύση των εχθροπραξιών στην περιοχή της Σρεμπρένιτσας, αποστρατικοποίηση της ζώνης εντός 72 ωρών, άδεια εισόδου των δυνάμεων του ΟΗΕ (UNPROFOR) στην πόλη και διευκόλυνση αεροπορικής παράδοσης ανθρωπιστικής βοήθειας.
Στον Μάιο του 1993 εγκρίθηκε επίσης το Ψήφισμα 824 του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ,
με το οποίο, εκτός από τη Σρεμπρένιτσα, κηρύσσονται ασφαλείς ζώνες το Σαράγεβο, το Τούζλα, το Ζέπα, το Γκόραζντε και το Μπίχατς.
Παρ’ όλα αυτά, δεν υλοποιήθηκε ποτέ η αποστρατικοποίηση της Σρεμπρένιτσας, ούτε των άλλων ασφαλών ζωνών. Στη Σρεμπρένιτσα παρέμεινε οπλισμένη η 28η Μεραρχία του Στρατού της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης υπό τη διοίκηση του ισλαμοναζί Νάσερ Ορίτς μαζί με τα τέρατα του Μπιν Λάντεν, ενώ ο Σεφέρ Χαλίλοβιτς το 2001, ενώπιον του Δικαστηρίου της Χάγης, παραδέχτηκε ότι οι Μουσουλμάνοι από την αρχή δεν τήρησαν τα ψηφίσματα και τη συμφωνία με τον Μλάντιτς, αλλά παρέδωσαν μόνο μερικά παλιά, κυνηγετικά όπλα, ενώ συνέχισαν να εξοπλίζουν τη μεραρχία του Νάσερ με ελικόπτερα, ψευδείς ανθρωπιστικές αποστολές κ.λπ. Ο εξοπλισμός χρηματοδοτήθηκε από το Κατάρ με το πρόσχημα της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ο Μλάντιτς το γνώριζε αυτό, αλλά το ανέχθηκε σιωπηρά. Δεν ήθελε να συγκρουστεί με τις δυνάμεις του ΟΗΕ, τις οποίες στη Σρεμπρένιτσα εκπροσωπούσε το Ολλανδικό Τάγμα.
Και τότε, στις 26 Μαίου 1995, έγινε μουσουλμαντική επίθεση στο σερβικό χωριό Βίσνιτσα, 30 χιλιόμετρα από τη Σρεμπρένιτσα. Οι τρομοκράτες του ισλαμοναζι Ορίτς βγήκαν από τη Σρεμπρένιτσα, όπου δεν επιτρεπόταν καν να βρίσκονται ως οπλισμένη δύναμη, και άρχισαν να σκοτώνουν σε αυτό το χωριό. Η εντολή για αυτή τη σφαγή εναντίον των Σέρβων ήρθε από τον στρατηγό Ενβέρ Χατζιχασάνοβιτς από το Σαράγεβο, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ίμπραν Μουσταφίτς.
Τότε, το Γενικό Επιτελείο του Στρατού της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας αποφασίζει ότι δεν θα ανεχθεί πλέον τις θηριωδίες των δολοφόνων του Νάσερ που κρύβονται πίσω από τα μπλε κράνη. Έτσι, ξεκίνησε η επίθεση στη Σρεμπρένιτσα και στο Ζέπα. Την οποία φυσικά δεν εμπόδισαν οι Ολλανδοί γιατί είχαν ζήσει τις σφαγές των ισλαμιστών – ναζί από πρώτο χέρι και γνώριζαν πολύ καλά με τι κτήνη είχαν να κάνουν.
Πληροφορίες από
