Πόσο πιθανό είναι οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν πυρηνική βόμβα εναντίον του Ιράν; (περσικό δημοσίευμα)
O Αμίρ Αλί Αμπολφατχ, ειδικός σε αμερικανικά ζητήματα και αναλυτής εξωτερικής πολιτικής,
πιστεύει ότι, αν και η πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων από τις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν δεν είναι υψηλή, δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς.
Ταυτόχρονα, αναφερόμενος στις συζητήσεις σχετικά με την απόκτηση πυρηνικών όπλων από το Ιράν, τονίζει ότι πριν από οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με αυτό, πρέπει να δοθεί προσοχή στον κίνδυνο προληπτικής επίθεσης και στην ευπάθεια της χώρας στο χρονικό διάστημα μεταξύ της έναρξης του προγράμματος και της απόκτησης όπλων.
Από τη Μητέρα Βόμβα στο Σενάριο Πυρηνικής Επίθεσης
Ο Αμπολφατχ, σχετικά με την πιθανότητα επίθεσης στο όρος Καλάνγκ και το σενάριο χρήσης πυρηνικών όπλων εναντίον του συγκροτήματος, δήλωσε:
«Δεν είναι η πρώτη φορά που εξετάζεται το όρος Καλάνγκ. Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει ερωτηθεί προηγουμένως για την πιθανότητα χρήσης της «μητέρας όλων των βομβών» για να στοχεύσει το συγκρότημα. Αυτή η βόμβα θεωρείται μία από τις πιο ισχυρές συμβατικές βόμβες στις ΗΠΑ, αλλά το ερώτημα είναι αν η χρήση ενός τέτοιου όπλου μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη καταστροφή μιας υπόγειας εγκατάστασης».
Συνέχισε: «Εάν ο στόχος είναι η ολοκληρωτική καταστροφή ενός συγκροτήματος που βρίσκεται βαθιά στο έδαφος, ακόμη και οι πιο ισχυρές συμβατικές βόμβες μπορεί να μην είναι αρκετές για την επίτευξη αυτού του στόχου. Σε μια τέτοια περίπτωση, μια στρατιωτική επιλογή θα μπορούσε να είναι η στόχευση των σηράγγων και των εισόδων της εγκατάστασης, μια ενέργεια που δεν σημαίνει απαραίτητα την πλήρη καταστροφή των υπόγειων τμημάτων.
Πρόσθεσε: «Αυτό το ζήτημα έχει επίσης τεθεί σχετικά με την εγκατάσταση στο Φόρντοου. Σε μια πιθανή επίθεση, οι είσοδοι και οι οδοί πρόσβασης μπορεί να στοχοποιηθούν, αλλά αυτό είναι διαφορετικό από την πλήρη καταστροφή της υπόγειας εγκατάστασης. Επομένως, εάν η επίθεση στο όρος Καλάνγκ έχει ως στόχο την πλήρη καταστροφή αυτού του συγκροτήματος, προκύπτουν πιο σύνθετα ερωτήματα σχετικά με τις δυνατότητες των συμβατικών όπλων και τις πιθανές επιλογές που αντιμετωπίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο έχουν επίσης προκύψει εικασίες σχετικά με την πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων».
Η πιθανότητα μιας πυρηνικής επίθεσης είναι χαμηλή, αλλά όχι αδύνατη
Όσον αφορά την πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων από τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, ο Αμπολφατχ δήλωσε:
«Οι ΗΠΑ είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που έχει χρησιμοποιήσει ποτε πυρηνικά όπλα σε πόλεμο, και το έχει κάνει δύο φορές. Επομένως, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι μια χώρα που έχει ιστορικό χρήσης τέτοιων όπλων δεν μπορεί να καταφύγει ξανά σε αυτά υπό οποιεσδήποτε συνθήκες».
Διευκρίνισε:
«Φυσικά, η χρήση πυρηνικών όπλων είναι μια πολύ ριζοσπαστική πράξη και θα μπορούσε να συνοδευτεί από εκτεταμένες διεθνείς αντιδράσεις και σοβαρές πολιτικές συνέπειες και συνέπειες ασφαλείας. Για αυτόν τον λόγο, η πιθανότητα να συμβεί μια τέτοια πράξη δεν μπορεί να αξιολογηθεί ως υψηλή.
Πρόσθεσε: «Ωστόσο, οι εξελίξεις των τελευταίων ετών έχουν δείξει ότι δεν μπορούν όλα τα δαπανηρά ή μη συμβατικά μέτρα να θεωρηθούν αδύνατα εκ των προτέρων. Ορισμένα μέτρα που πολλοί πίστευαν ότι δεν θα εφαρμόζονταν πριν από την υλοποίησή τους, έχουν στην πραγματικότητα εφαρμοστεί. Επομένως, αν και η πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων από τις Ηνωμένες Πολιτείες εναντίον του Ιράν δεν είναι υψηλή, αυτή η πιθανότητα δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς».
Πρέπει το Ιράν να προχωρήσει στην κατασκευή πυρηνικών όπλων;
Αυτός ο ειδικός σε αμερικανικά θέματα συνέχισε, αναφερόμενος στις συζητήσεις εντός του Ιράν σχετικά με την αναγκαιότητα απόκτησης πυρηνικών όπλων και την αποχώρηση από τη Συνθήκη για τη Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων (NPT), λέγοντας:
«Αν υποθέσουμε ότι το Ιράν δεν σκοπεύει να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα ή ακόμα και αν η απόκτηση τέτοιων όπλων δεν είναι δυνατή υπό τις παρούσες συνθήκες, το κύριο ζήτημα παραμένει: η χώρα πρέπει να έχει κάποιο είδος αποτρεπτικού μέσου που μειώνει την πιθανότητα μιας επίθεσης με υπαρξιακούς στόχους».
«Πολλοί άνθρωποι υποστηρίζουν επίσης ορθώς ότι η απόκτηση πυρηνικών όπλων μπορεί να αποτρέψει τον πόλεμο», είπε.
«Ωστόσο, το ζήτημα δεν είναι μόνο το πόσο αποτρεπτικά μπορούν τελικά να έχουν τα πυρηνικά όπλα· πρόκειται επίσης για την πορεία που ακολουθείται για την επίτευξή τους».
Τονίζοντας τους κινδύνους της μεταβατικής περιόδου μεταξύ της έναρξης ενός προγράμματος πυρηνικών όπλων και της απόκτησής του, είπε: «Εάν μια χώρα αποφασίσει να ξεκινήσει την κατασκευή πυρηνικών όπλων, υπάρχει ένα χρονικό κενό μεταξύ της έναρξης αυτής της διαδικασίας και της απόκτησης του όπλου. Αυτό το κενό θα μπορούσε να είναι μερικές εβδομάδες, μερικοί μήνες ή ακόμα και μερικά χρόνια».
Σύμφωνα με τα λόγια του: «Αυτή τη στιγμή, η χώρα δεν διαθέτει ακόμη πυρηνικά όπλα, αλλά ενδέχεται να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο στρατιωτικής επίθεσης λόγω της κίνησης προς αυτή την κατεύθυνση.
Σε μια τέτοια περίπτωση, υπάρχει πιθανότητα η χώρα να δεχθεί επίθεση πριν από την απόκτηση όπλων και η υποδομή που απαιτείται για τη συνέχιση του προγράμματος να υποστεί επίσης ζημιές. Ως αποτέλεσμα, η απόκτηση πυρηνικών όπλων μπορεί να καταστεί δύσκολη ή και αδύνατη».
«Επομένως, εάν πρόκειται πραγματικά να ληφθεί απόφαση για την κατασκευή πυρηνικών όπλων, πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα:
Πώς μπορεί η χώρα να προστατευτεί από μια πιθανή αντίδραση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά την περίοδο μεταξύ της έναρξης του προγράμματος και της απόκτησης όπλων; Δεν μπορεί να υποτεθεί ότι η άλλη πλευρά δεν θα αντιδράσει σε μια τέτοια ενέργεια. Για αυτόν τον λόγο, η συζήτηση για την πυρηνική αποτροπή δεν θα ήταν πλήρης χωρίς να εξεταστεί η πιθανότητα προληπτικού χτυπήματος και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει η χώρα κατά τη μεταβατική περίοδο», τόνισε ο Αμίρ Αλί Αμπολφατχ.
Πριν από τη λήψη μιας πυρηνικής απόφασης, πρέπει κανείς να λάβει υπόψη τις στρατιωτικές της συνέπειες
Ο αναλυτής εξωτερικής πολιτικής ολοκλήρωσε το επιχείρημά του λέγοντας: «Η απόφαση για την απόκτηση πυρηνικών όπλων δεν μπορεί να ληφθεί αποκλειστικά με βάση τα πιθανά οφέλη αποτροπής. Εάν μια χώρα θέλει να αποκτήσει μια τέτοια δυνατότητα, πρέπει επίσης να λάβει υπόψη την πιθανή αντίδραση της άλλης πλευράς και τον κίνδυνο επίθεσης στις υποδομές της.
Διαφορετικά, η χώρα μπορεί να αντιμετωπίσει στρατιωτικές επιθέσεις και εκτεταμένες ζημιές πριν επιτευχθεί η επιθυμητή αποτροπή.
Από αυτή την οπτική γωνία, το κύριο ζήτημα δεν είναι μόνο το αν τα πυρηνικά όπλα μπορούν να αποτρέψουν τον πόλεμο, αλλά το πώς να προστατευθεί η χώρα από τους κινδύνους της περιόδου κατά την οποία δεν έχει ακόμη αποκτήσει τέτοια όπλα».
—
