Πανηγυρισμοί για τα πανηγύρια! Ή τι σημαίνει η εκλογική «συντριβή» του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές

Πανηγυρισμοί για τα πανηγύρια! Ή τι σημαίνει η εκλογική «συντριβή» του Τραμπ στις ενδιάμεσες εκλογές

Βασίλης Δημ. Χασιώτης 

Πανηγυρίζουν οι αντίπαλοι του Τραμπ, στις ΗΠΑ και εδώ στην Ευρώπη,  για το εκλογικό του Βατερλώ στις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές.

Προς μέγιστη τέρψη του Βαθέως Κράτους, ή καλύτερα, του Βαθέως Συστήματος.

Όχι ασφαλώς διότι υπερίσχυσαν οι Δημοκρατικοί. Αλλά, επιχαίρει για το γεγονός, για το πόσο καλά πάνε τα πράγματα για το ίδιο, πράγμα που σημαίνει πόσο άσχημα πάνε για τον λαό.

Όμως οι πανηγυρίζοντες, που πολλοί απ΄ αυτούς είναι οι ίδιοι που πανηγύριζαν πριν δύο χρόνια την ήττα των Δημοκρατικών, των σημερινών ηττημένων, και την νίκη του Τραμπ, του σημερινού ηττημένου, και είναι οι ίδιοι που και τότε και σήμερα διαμόρφωσαν τα εκλογικά αποτελέσματα, τι ακριβώς πανηγυρίζουν;

Πανηγυρίζουν διότι ουσιαστικά ο Τραμπ δεν υλοποίησε την υπόσχεσή του να ανατρέψει σημαντικές πολιτικές των Δημοκρατικών, από τη woke ατζέντα, έως την εμπλοκή των ΗΠΑ σε πολέμους διεθνώς και έως την περί παγκοσμιοποίησης αντίληψή τους.!

Γιατί σήμερα τον καταψήφισαν;

Διότι δεν συνέτριψε εκείνες τις πολιτικές των Δημοκρατικών!

Και ποιες είναι οι εκλογικές συνέπειες;

Ότι ο λαός, συνέτριψε εκλογικά αυτόν που υποσχέθηκε να συντρίψει ακριβώς αυτόν που τώρα, ακριβώς επειδή δεν συντρίφτηκε, ο ίδιος αυτός λαός τον αναδεικνύει πάλι κυρίαρχο πολιτικά, όχι επειδή ο τελευταίος μετέβαλε τις απόψεις του, απλώς διότι οι απόψεις του δεν ηττήθηκαν, αλλά ούτε εξακολουθούν να είναι αποδεκτές, από όσους διαμόρφωσαν το εκλογικό αποτέλεσμα.

Ο Τραμπ όμως, πέραν από ορισμένες επιφανειακές διαφορές με τους Δημοκρατικούς, όπως π.χ., σε κάποια ζητήματα, όπως της woke ατζέντας που είχε καταστεί παρανοϊκή σε κάποιες πτυχές της, δεν είναι κάτι διαφορετικό απ΄ αυτούς.

Και οι δυο τους εκπροσωπούν το Βαθύ Κράτος, του Βαθύ σύστημα των ΗΠΑ, την ίδια Νεοφιλελεύθερη Ατζέντα, με το μεταξύ τους πολιτικό «παιχνίδι», να γίνεται εντός των επιτρεπομένων από το Βαθύ αυτό Σύστημα ορίων, ώστε να δημιουργείται η αναγκαία ψευδαίσθηση στον κόσμο ότι δεν στερείται εναλλακτικών επιλογών και ότι η Δημοκρατία λειτουργεί, πάντα όμως εντός αυτών των ορίων.

Ποια θα είναι η συνέχεια στις ΗΠΑ;

Μια διαιωνιζόμενη διελκυστίνδα, μεταξύ Ρεπουμπλικανών και Δημοκρατικών, δύο όψεων του αυτού θεού : του Ιανού.

Οι ΗΠΑ, αυτό που είναι σήμερα, αυτό που ήταν, κι αυτό που επιχειρεί να επιβάλλει, δεν είναι δημιούργημα μονάχα των Ρεπουμπλικανών ή των Δημοκρατικών, ούτε των Προέδρων και του Κογκρέσου της.

Είναι και των δύο.

Ή μάλλον, και οι δύο τους αποτελούν τα εξαπτέρυγα του αυτού ιερέως.

Και ασφαλώς, για τους εδώ στην Ευρώπη εναλλάξ πανηγυρίζοντες (πότε για την συντριβή του ενός και πότε για την συντριβή του άλλου) ιδεολογικοπολιτικούς κλώνους των εκεί μεγάλων ξαδέρφων, τίποτα το παράξενο.

Ούτως ή άλλως, η Ευρώπη εδώ και πολύ καιρό, δεν αποτελεί παρά ένα είδος επιτροπευομένουανηλίκου από έναν μεγαλύτερο συγγενή.

Κι εδώ, το Βαθύ Σύστημα, δεν πρεσβεύει και κάτι το διαφορετικό. Σε όλη όμως αυτή την ιστορία, αυτοί που πληρώνουν πανάκριβα αυτό το Βαθύ Κράτος, αυτό το Βαθύ Σύστημα, τις επιλογές και τις στρατηγικές του, είναι οι λαοί.

Κι εδώ στην Ευρώπη, αντί να αγωνιούν για το ποιος σερίφης θα καταλαμβάνει την κάθε φορά, τον πάντα ίδιο και απαράλλαχτο ρόλο, εκεί στις ΗΠΑ, ας δουν οι ηγεσίες της, τι θα κάνουν ώστε να προλάβουν ένα τσουνάμι λαϊκής οργής, που από ένα σημείο και πέρα μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτο, με ό,τι αυτό σημαίνει.

Κι αυτό το τσουνάμι, αν δεν θα προέρχεται από τα Άκρα, δεν θα είναι καθόλου λιγότερο καταστρεπτικό αν προέλθει από το Κέντρο, ή από οποιοδήποτε άλλο σημείο του ορίζοντα.

Εκτός αν τίθεται θέμα επιλογής από ποια κατεύθυνση προτιμάς να πνιγείς!

Δεν υπάρχουν ως πλειοψηφική επιλογή ακραίες κοινωνικές και λαϊκές αντιδράσεις,

Αυτές αναδύονται, μονάχα σαν απάντηση σε ακραία αντικοινωνικές και αντιλαϊκές κυβερνητικές επιλογές.

Και ναι μεν αυτό το παιχνίδι της εναλλαγής διαχειριστών του αυτού Συστήματος, έχει βαθύ ιστορικό παρελθόν, όμως κι αυτές οι δήθεν εναλλακτικές επιλογές, έρχεται η στιγμή που συνειδητοποιούνται από τους λαούς για το κίβδηλο του περιεχομένου τους, έρχεται η στιγμή, που τον φερετζέ τον παίρνει ο αέρας, και αποκαλύπτεται το αποκρουστικό πρόσωπο που κάλυπτε.

Αλλά και πάλι, το Βαθύ Κράτος, το Βαθύ Σύστημα, δεν ενοχλείται.

Θα ενοχληθεί, μονάχα όταν οι λαοί θα αρχίσουν να ανακαλύπτουν σταδιακά εναλλακτικές επιλογές, πάντα μέσα από απογοητεύσεις αλλά και με ελπίδα, διότι γνωρίζουν ότι τίποτα το νέο δεν θα έρθει στο τέλος, όταν η απογοήτευση σε ξαναρίχνει στην αγκαλιά του παλιού.

Και για να το πετύχει αυτό, το Βαθύ Σύστημα, είναι διατεθειμένο να  χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να δαμάσει τις πολιτικές και κυρίως εκλογικές επιλογές των λαών όταν αυτές αρχίζουν και γίνονται απειλητικές για το ίδιο, και να τις ακυρώνει ακόμα. Ήδη αρχίζουμε εδώ στην Ευρώπη να το βλέπουμε.

Γι΄ αυτό λοιπόν, βλέποντας αυτούς τους πανηγυρισμούς για την συντριβή του Τραμπ, δεν μπορώ να μην πω ότι είναι πανηγυρισμοί για τα πανηγύρια.