Η καταστροφική για την οικονομία, διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης από την κυβέρνηση
Η καταστροφική για την οικονομία, διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης από την κυβέρνηση
Η Ελλάδα ξόδεψε δισεκατομμύρια από το Ταμείο Ανάκαμψης σε φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες χωρίς επαρκή αποθήκευση.
Το αποτέλεσμα είναι να παράγουμε φθηνό ρεύμα το μεσημέρι που «πετιέται» ή πουλιέται σχεδόν τσάμπα, ενώ το βράδυ πληρώνουμε ακριβά για να το ξαναπάρουμε πίσω.
Η Βουλγαρία έκανε το ακριβώς αντίθετο.
Με τους πόρους του Μηχανισμού Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ενίσχυσε δίκτυα και επένδυσε μαζικά σε μπαταρίες. Η ηλιακή της ισχύς ανέβηκε από 1,3 GW σε 7,2 GW (μερίδιο από 4% σε 21% της ηλεκτροπαραγωγής), ενώ η χωρητικότητα των μπαταριών ξεπέρασε τα 16 GWh.
Σε ώρες αιχμής η αποφόρτιση μπορεί να καλύψει έως και το 30% της συνολικής παραγωγής της. Οι βραδινές τιμές που το 2024 ήταν έως 150% πάνω από τον ημερήσιο μέσο όρο, το 2026 περιορίστηκαν στο περίπου 40%.
Το πρακτικό αποτέλεσμα φαίνεται καθαρά τον Αύγουστο του 2026.
Το μεσημέρι, όταν τα ελληνικά φωτοβολταϊκά παρήγαγαν περισσότερο από όσο χρειαζόμασταν, η Βουλγαρία αγόραζε έως 750 MW σε τιμές κοντά στο μηδέν και τα αποθήκευε. Το βράδυ, όταν η ζήτηση στην Ελλάδα κορυφωνόταν, εξήγαγε προς εμάς περίπου 700 MW σε τιμές που έφταναν τα 200 ευρώ/MWh.
Οι ροές αντιστράφηκαν σε σχέση με το 2024:
η Βουλγαρία εισάγει πλέον συχνότερα την ημέρα και εξάγει το βράδυ. Η ίδια υποδομή της έδωσε και μεγαλύτερη ευελιξία προς τη Ρουμανία.
Οι Έλληνες φορολογούμενοι πλήρωσαν για να φυτευτούν ΑΠΕ χωρίς το απαραίτητο «μαξιλάρι» αποθήκευσης. Οι Βούλγαροι αξιοποίησαν το Ταμείο για να αγοράζουν το φθηνό μας ρεύμα, να το αποθηκεύουν και να μας το επιστρέφουν ακριβότερο, ενώ οι δικές τους τιμές σταθεροποιήθηκαν.
Στην Ελλάδα μόλις τώρα ολοκληρώνεται η αξιολόγηση αιτημάτων για έργα αποθήκευσης έως 4.700 MW (υποβλήθηκαν 831 αιτήματα συνολικής ισχύος 12.319 MW). Η καθυστέρηση έχει ήδη κοστίσει.
Η διαχείριση του Ταμείου Ανάκαμψης στον τομέα της ενέργειας δεν ήταν απλώς αναποτελεσματική.
Ήταν οικονομικά ζημιογόνα: χρηματοδοτήσαμε παραγωγή που δεν μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε, ενώ η γειτονική χώρα με τους ίδιους ευρωπαϊκούς πόρους εξασφάλισε και χαμηλότερες τιμές για την αγορά της και κέρδη από το εμπόριο με εμάς.
