Σάι Γκαλ: Αιτία πολέμου για το Ισραήλ η βίαιη παρεμπόδιση του GSI από την Άγκυρα
Το Ισραήλ πρέπει να δεσμευτεί με αμυντική συμμαχία απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο πριν από οποιαδήποτε κρίση, υποστηρίζει ο Σάι Γκαλ
Ο Ισραηλινός αναλυτής μίλησε σε εκτενή συνέντευξη στον Χρήστο Κωνσταντινίδη και στο Geopolitico.gr, με αφορμή την παρουσία του στην Αθήνα, στο συνέδριο του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για τα Δυτικά Βαλκάνια.
Κατά τον Γκαλ, αν η Τουρκία επιτεθεί στην Ελλάδα, η Ιερουσαλήμ οφείλει να συνδράμει στρατιωτικά, ακόμη και με άμεση συμμετοχή σε επιχειρήσεις, εφόσον το ζητήσει η Αθήνα. Προτείνει αμοιβαίες αμυντικές συνθήκες, κοινό σχεδιασμό, ολοκληρωμένη αεράμυνα και ασκήσεις που θα δοκιμάζουν αν η βοήθεια φτάνει υπό συνθήκες στρατιωτικής σύγκρουσης.
«Εάν η Τουρκία επιτεθεί στην Ελλάδα, το Ισραήλ πρέπει να συνδράμει στην άμυνά της»
Στη σχετική ερώτηση του Χρήστου Κωνσταντινίδη απαντά:
«Η ελληνική κυριαρχία είναι συμφέρον ασφάλειας του Ισραήλ. Η Αθήνα καθορίζει τη δική της πολιτική. Η συνεργασία μας πρέπει να ενισχύει την ελευθερία της να ενεργεί και το Ισραήλ δεν μπορεί να ζητά από την Ελλάδα να αναλάβει κινδύνους που το ίδιο δεν είναι διατεθειμένο να μοιραστεί. Σκοπός είναι να αποτραπεί η τουρκική επιθετικότητα, καθιστώντας απολύτως σαφείς τις συνέπειές της. Διεθνήςπολιτική ανάλυση
Εάν η Τουρκία επιτεθεί στην Ελλάδα, το Ισραήλ πρέπει να συνδράμει στην άμυνά της, συμπεριλαμβανομένης της άμεσης συμμετοχής σε πολεμικές επιχειρήσεις, όταν αυτό είναι αναγκαίο και κατόπιν ελληνικού αιτήματος. Η Ιερουσαλήμ πρέπει να συνάψει αμοιβαίες αμυντικές συνθήκες με την Ελλάδα και την Κύπρο πριν από μια κρίση. Κάθε κυβέρνηση πρέπει να διατηρεί τη διοίκηση των δυνάμεών της, με σαφείς υποχρεώσεις που θα διέπουν τη συνδρομή. Η Άγκυρα πρέπει να συνυπολογίζει το κόστος μιας αντιπαράθεσης με τη συμμαχία.
Αυτές οι δεσμεύσεις απαιτούν ολοκληρωμένη έγκαιρη προειδοποίηση και αεράμυνα, κοινό σχεδιασμό, προστατευμένες υποδομές και εξασφαλισμένο ανεφοδιασμό. Οι ασκήσεις πρέπει να δοκιμάζουν εάν η βοήθεια φτάνει υπό συνθήκες επίθεσης. Μόνιμες ομάδες συνδέσμων και εκ των προτέρων συμφωνίες πρόσβασης πρέπει να υπάρχουν ήδη από τώρα. Μόνιμες ισραηλινές στρατιωτικές αναπτύξεις δικαιολογούνται όπου τις απαιτεί μια συμφωνημένη αμυντική αποστολή, με τη συγκατάθεση της κυβέρνησης της χώρας υποδοχής.
Η ελληνική και η κυπριακή βιομηχανία πρέπει να αποκτήσουν τα δικαιώματα και την τεχνογνωσία για την ανάπτυξη, παραγωγή, συντήρηση, αναβάθμιση και εξαγωγή συστημάτων που αναπτύσσονται από κοινού. Τα ελληνικά αποθέματα πρέπει να υπηρετούν πρώτα την ελληνική ετοιμότητα. Οι συμβάσεις πρέπει να καθορίζουν τις προτεραιότητες παραγωγής όταν οι εταίροι αντιμετωπίζουν ταυτόχρονα έκτακτες ανάγκες. Η αμυντική συνεργασία πρέπει να αφήνει κάθε χώρα περισσότερο ικανή να υπερασπιστεί τον εαυτό της.
Η Γαλλία αποτελεί το φυσικό στρατιωτικό στήριγμα της ευρωπαϊκής συμμετοχής. Η Ινδία προσφέρει ναυτική εμβέλεια και βιομηχανική ικανότητα· πρόθυμοι Άραβες εταίροι μπορούν να συνεισφέρουν πληροφορίες, υλικοτεχνική υποστήριξη και προστασία υποδομών. Η συμμετοχή πρέπει να συνοδεύεται από καθορισμένες ευθύνες, χρηματοδότηση και πρόσβαση. Η αμερικανική υποστήριξη ενισχύει αυτή τη δομή. Η απουσία της δεν πρέπει να την αδρανοποιεί.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο είναι η πολιτική απροθυμία αποδοχής δεσμευτικών υποχρεώσεων. Η Ελλάδα πρέπει να γνωρίζει τι θα κάνει το Ισραήλ πριν αποφασίσει η Τουρκία μέχρι πού μπορεί να φτάσει χωρίς συνέπειες»
Αιτία πολέμου για το Ισραήλ η παρεμπόδιση του GSI
Για το καλώδιο Great Sea Interconnector, εκτιμά ότι η βίαιη τουρκική παρεμπόδιση θα αποτελούσε αιτία πολέμου για το Ισραήλ.
«Ναι. Η βίαιη τουρκική παρεμπόδιση αυτής της νόμιμης διασύνδεσης με την Ευρώπη αποτελεί, κατά την εκτίμησή μου, αιτία πολέμου. Η ενεργειακή ασφάλεια του Ισραήλ δεν μπορεί να εξαρτάται από την άδεια της Άγκυρας. Το 1967, η Ιερουσαλήμ αντιμετώπισε το κλείσιμο των Στενών του Τιράν από την Αίγυπτο ως αιτία πολέμου. Η ελευθερία πρόσβασης παραμένει συμφέρον εθνικής ασφάλειας», αναφέρει.
Το όριο, όπως σημειώνει, είναι η ένοπλη επίθεση, η κατάληψη ή ο στρατιωτικά επιβαλλόμενος αποκλεισμός, όχι οι διπλωματικές αντιρρήσεις. Συμβουλεύει την Αθήνα να προχωρήσει με εξασφαλισμένη προστασία, δηλαδή ισραηλινές πληροφορίες, ναυτικές συνοδείες και αντιπυραυλική κάλυψη.
Η κατεχόμενη Κύπρος και η «οργή του Ποσειδώνα»
Ο Σάι Γκαλ υποστηρίζει ότι, αν η Τουρκία χρησιμοποιήσει την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο για να επιτεθεί στο Ισραήλ, θα θέσει σε κίνδυνο τον ίδιο της τον στρατιωτικό έλεγχο στο νησί. Μιλώντας για το σενάριο «Οργή του Ποσειδώνα», τονίζει ότι στόχος θα ήταν η απόκρουση της επίθεσης, ο τερματισμός της κατοχής και η αποκατάσταση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Εκτιμά ότι υπάρχει επιχειρισιακή βάση, με ελληνική και ισραηλινή αεροπορική και ναυτική ισχύ, κυπριακές δυνάμεις και κοινή αξιοποίηση πληροφοριών. Η διευθέτηση, κατά τον ίδιο, απαιτεί τουρκική αποχώρηση με δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα, επαλήθευση και εγγυήσεις. Προσθέτει ότι η συγκατάθεση των Κυπρίων είναι απαραίτητη και ότι πρέπει να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων.
Στρατηγικός αντίπαλος η Τουρκία
Την Τουρκία την περιγράφει ήδη ως στρατηγικό αντίπαλο και υποστηρίζει ότι ο επεκτατισμός της προϋπήρχε του Ερντογάν. Ζητά επανεξέταση της θέσης της στο ΝΑΤΟ, τονίζοντας ότι το Άρθρο 5 δεν της επιτρέπει να παρασύρει τη Συμμαχία σε πόλεμο της επιλογής της. Θεωρεί τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές καλή είδηση για την Ανατολική Μεσόγειο και καλεί το νέο Κογκρέσο να περιορίσει τις παραχωρήσεις προς την Άγκυρα, όπως τα F-35. Για τη Λιβύη, επισημαίνει ότι η έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου διευρύνει το πολιτικό έρεισμα της Τουρκίας και απαιτεί συντονισμένη απάντηση Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
