Έκκληση για καλαισθησία

Λοιπόν; Πού νομίζετε ότι βρέθηκα σήμερα; Να, είπα ν’ ανέβω στο κέντρο της Αθήνας για να ψωνίσω κάτι ψιλοπράγματα, μέρες που είναι, και να ενισχύσω, το κατά δύναμη, τ’ αδέλφια μας, τους μικροκαταστηματάρχες που επλήγησαν από τον τελευταίο “Δημοκρατικό” παροξυσμό της νεολαίας μας, κουκουλοφορούσας και μη… Όμως, το λεωφορείο, αντί για την Ακαδημία που είναι το τέρμα του, μας άφησε στου Φιξ, λόγω μιας ακόμη παν-μαθητικής πορείας – βρε τα αφιλότιμα δε λένε να σταματήσουν, πήρε ο στραβός κατήφορο… Έτσι λοιπόν, δι’ άλλης οδού επορεύθησαν οι “μάγοι”, δια τον φόβον του Ηρώδη, δηλαδή των νηπίων. Πήρα λοιπόν το μετρό και κατέβηκα στο Μοναστηράκι μας!

Βλέπετε ουδέν κακόν αμιγές καλού, και η τύχη μου δουλεύει ακόμη και με τις κακοκαιρίες. Έτσι, είχα την ευκαιρία και την τιμή να θαυμάσω από κοντά την κακόπλαση, συγνώμη, “ανάπλαση” ήθελα να πω, άλλης μιας ταλαίπωρης πλατείας της πολύπαθης Αθήνας μας. Βρε μανία που έχουν οι Δήμαρχοι της Αθήνας να κακοποιούν τη μια πλατεία μετά την άλλη, οι αθεόφοβοι! Τώρα θα μου πεις, τι φταίει ο κ. Κακλαμάνης; Γιατρός είναι ο άνθρωπος, και η λαϊκή παροιμία μας έχει προειδοποιήσει ότι «ουδείς μωρότερος των ιατρών αν δεν υπήρχαν οι δάσκαλοι». Ούτε οι συνεργάτιδές του οι αρχιτεκτόνισσες, όμως, ήξεραν; Κι αφού δεν ήξεραν, δε ρώταγαν; Τον πήραν στο λαιμό τους το γιατρό, οι αθεόφοβες! Μα πού το βρήκαν τόσο σιδερικό;

Αλήθεια τις είδατε πώς καμάρωναν τις προάλλες, στα εγκαίνια της κακόπλασης της πλατείας Μοναστηρακίου, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες; Μα τι σπούδαζαν τόσα χρόνια; Πώς να κακοποιούν τις πλατείες; Αυτά διδάχτηκαν; Και καλά, δεν διαθέτουν τουλάχιστον ένα μίνιμουμ αισθητικής αντίληψης σα γυναίκες; Χάθηκε να φυτέψουν κανένα δεντράκι, κάτι που να παρέχει λίγη σκιά στον οδοιπόρο το καλοκαίρι όταν ψήνει ο ήλιος το ψωμί; Χάθηκε οι αφιλότιμες να βάλουν κανένα θάμνο, κανένα παρτέρι με λουλούδια να βλέπει ο περαστικός λίγο χρώμα, ένα μικρό σιντριβάνι για λίγη δροσιά, ένα άγαλμα κάποιου από τους φιλοσόφους μας, όταν μάλιστα η πλατεία βρίσκεται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο;

Τι διάβολο τερατούργημα είναι αυτό που μας παρουσίασαν; Δε ντρέπονται; Δεν κοκκινίζουν; Δεν έχουν τύψεις που ξοδεύουν τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου για να τον ταπεινώνουν; Αλήθεια, πόσα ξόδεψαν για δαύτο; Ποιος διάβολος είναι αυτός που εισηγήθηκε τέτοιο τερατούργημα ώστε η γελοιοποίησή μας να μην έχει ούτε αρχή ούτε τέλος; Τόσο πολύ, άραγε, έχει εκφυλιστεί το Ελληνικό κύτταρο; Το αστείο είναι ότι καθώς φωτογράφιζα ένα ογκώδες σιδερένιο τερατούργημα, αφηρημένης – όπως είναι το κεφάλι τους – υποτέχνης, που έχουν στήσει στην πλακόστρωτη πλατεία, κάποιος περαστικός νεαρός, νομίζοντας ότι το φωτογραφίζω από θαυμασμό, με κοίταξε με περιφρόνηση και με ειρωνεύτηκε. Προφανώς ήταν κι αυτός αηδιασμένος και αγανακτισμένος, όπως ήμουν κι εγώ. Μόνο που δε γνώριζε για πιο λόγο φωτογράφιζα το τέρας…

Βρε Δήμαρχε, ήθελες κι εσύ σώνει και καλά ν’ απαξιωθείς με μια πλατεία-έκτρωμα όπως και οι προκάτοχοί σου στο Δημαρχείο; Τόσο πολύ ζήλεψες την αντιδόξα τους; Δε γνωρίζω αν μένεις σε μονοκατοικία, ή αν έχεις εξοχικό, αλλά φαντάζομαι δε θα έστηνες ποτέ ένα παρόμοιο τερατούργημα στην αυλή σου. Θα φύτευες και κανένα δεντράκι, λίγα φυτά για ν’ ανθίζουν και να σε αρωματίζουν. Αποκλείεται εσύ και οι αρχιτεκτόνισσές σου να κακοποιούσατε έτσι τις αυλές σας, εκτός κι αν είσαστε τρελοί για δέσιμο.

Καθώς περπατούσα στο πλακόστρωτο, τη λέω την αμαρτία μου, ένιωθα οργή και αγανάκτηση εναντίον σου. Επίσης, ένιωσα ντροπή απέναντι όλων των ξένων, μεταναστών και τουριστών, που περιδιάβαιναν. Ήθελα να φωνάξω δυνατά: Μας συγχωρείτε για όσα συμβαίνουν σε τούτη την πόλη, και για την ασχήμια τούτης της πλατείας, αλλά φτωχύναμε από πνεύμα και από φαντασία εντελώς! Μωρέ δε ντραπήκατε να κάνετε εγκαίνια και να διαφημίσετε αυτό το τέρας που στήσατε στα πόδια του ιερού βράχου της Ακρόπολης; Προφανώς από θέμα αισθητικής έχετε το ακαταλόγιστο, αλλιώς δεν εξηγείται. Πω πω φτύσιμο στους αρχιτέκτονες προγόνους μας Ικτίνο και Καλλικράτη! Και μετά παραπονιόμαστε που οι κακές γλώσσες λένε ότι εμείς οι Νεοέλληνες είμαστε μεταλλαγμένοι, κοινώς μπασταρδεμένοι… Έχουν άδικο;

Δήμαρχε! Την επόμενη φορά που θα σκαρφιστείς να κακοπλάσεις άλλη πλατεία, σε παρακαλώ μην το κάνεις! Ας την ήσυχη! Αν όμως επιμείνεις, κάνε μια βόλτα στη γειτονική Αλβανία, δίπλα στους Αγίους Σαράντα, δε χρειάζεται να πας μακριά, ή, αν προτιμάς, πήγαινε στη Βουλγαρία και πάρε και το φωτογράφο σου μαζί. Φωτογράφισε τις πλατείες των φτωχών γειτόνων μας και δώσε τις στις αρχιτεκτόνισσές σου να τις αντιγράψουν. Αφού το κεφάλι τους δε γεννάει τίποτα το αξιόλογο, ας αντιγράψουν τα έργα άλλων. ΜΕ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;
Δείτε τώρα το τερατούργημα της πλατείας Μοναστηρακίου, και πείτε μου, αν είστε βαφτισμένοι, έχω άδικο να είμαι τόσο θυμωμένη;