Όταν έκλαψε η Μέρκελ έκλαψε από την χαρά της!
του Μάκη Ανδρονόπουλου
Πρώτον, η δημοκρατία είχε δολοφονηθεί. Δεύτερον, η Ευρώπη είχε παραδοθεί στον τραπεζίτη της Βudensbank. Και τρίτον, δύο γενίτσαροι των Βρυξελλών αναλάμβαναν να διασφαλίσουν την υποταγή της Αθήνας. Δηλαδή, με ένα θεατρινισμό (cout de theatre, το λένε στη διπλωματία) η κα Μέρκελ πέτυχε τα πάντα. Στην πραγματικότητα έκλεγε από τη χαρά της, αλλά το έπαιξε σωστά. Τελικά αποδείχθηκε αυτό που όλοι ξέραμε. Ότι, δηλαδή, την Ευρώπη την κυβερνούν συνωμότες που δουλεύουν για λογαριασμό των τραπεζιτών, και την Ελλάδα οι γενίτσαροι των Βρυξελλών και του Βερολίνου, όπως μας αποκάλυψαν οι Financial Times. Ο Σαρκοζί που είπε στον Παπανδρέου το περίφημο «Υou are a fucking psycho!» και η Μέρκελ σκότωσαν το δημοψήφισμα και ο Μπαρόζο με τον Μπένι και τον Σαμαρά έριξαν την εκλεγμένη κυβέρνηση και υπέγραψαν το δεύτερο μνημόνιο. …Και ο γερμανός τραπεζίτης έθεσε σε νέα βάση τη γερμανοποίηση της Ευρώπης.
Έκτοτε έχουν περάσει δυόμισι χρόνια, η διάσωση της ευρωζώνης παραμένει ασταθής, η ύφεση επεκτείνεται και ο αποπληθωρισμός περιμένει στη γωνία. Και μετά από όλα αυτά μιλάνε για ευρωσκεπτικισμό! Ο ανεκδιήγητος Φρανσουά Ολάντ εκβιάζει τους Γάλλους να μείνουν μακριά από τον πειρασμό «μιας εξόδου από την Ευρώπη» γιατί ισοδυναμεί με «έξοδο από την Ιστορία» και απείλησε ότι «ο εθνικισμός ισοδυναμεί με πόλεμο»…
Πού κατάντησαν την Ευρώπη οι σωτήρες της!
Συνεπώς, η ανατροπή των συσχετισμών στο ευρωκοινοβούλιο είναι κρίσιμη για να περιοριστεί η ασυδοσία των νεοφιλελεύθερων δεξιών και σοσιαλδημοκρατών. Εννοείται ότι το ευρωπαϊκό όραμα δεν μπορούν να το υπηρετήσουν ούτε οι εθνικιστές ούτε οι ακροδεξιοί, παρά μόνο η αριστερά, η οποία διεκδικεί την τρίτη θέση στις ευρωεκλογές, γεγονός μείζονος πολιτικής και ιστορικής σημασίας.
Τώρα, σε ό,τι αφορά εμάς. Ο φόβος του Βερολίνου για την επερχόμενη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις ευρωεκλογές είναι μεγάλος, διότι μια ελληνική κυβέρνηση που δεν θα ελέγχεται και ένα ευρωκοινοβούλιο με αισθητή την άνοδο όσων αμφισβητούν την πολιτική του θα αλλάξουν τους όρους του παιχνιδιού. Γι αυτό και η θυσία του Σαμαρά είναι από το περασμένο καλοκαίρι αποφασισμένη, με στόχο είτε να αναλάβουν οι παλιοί φίλοι των Γερμανών Μητσοτάκηδες, είτε η χρυσή εφεδρεία του Λουκά Παπαδήμου (προσέξατε ότι άρχισε πάλι πολιτικά happenings στο MEGARO Plus;) Βέβαια, εμείς οι έλληνες πολίτες, για να μην την πάθουμε πάλι, θα πρέπει:
Πρώτον, να αποδείξουμε ότι είμαστε λαός και όχι ένα αγελαίο άμορφο πλήθος που το καθοδηγούν ποιμένες όπως ο Πρετεντέρης και ο Μπαρόζο. Δεύτερον, να αποδείξουμε πως αγαπάμε την πατρίδα μας και ότι το καλαμπούρι της εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας πρέπει να τελειώσει άμεσα και οριστικά. Τρίτον, να πάψουμε να έχουμε ελπίδες ότι η ανθρωπιστική κρίση θα ξεπεραστεί με πολιτικές Άδωνη. Τέταρτον, να αποδείξουμε ότι δεν ανεχόμαστε άλλη κοροϊδία με τα σχέδια σωτηρίας, τη συνεχή υπερχρέωση, τη φορολογική αφαίμαξη, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, την κατάργηση του κράτους…
Πέμπτον και τελευταίο, να αποδιώξουμε την εθνική κατάθλιψη και να βγούμε στο φως του ελληνικού καλοκαιριού με την ελπίδα μιας πραγματικά ελληνικής κυβέρνησης. Και αυτή δεν μπορεί παρά να είναι μια κυβέρνηση με κορμό τη ριζοσπαστική αριστερά. Γι’ αυτό την Κυριακή σηκωνόμαστε από τον καναπέ.
ΗotDoc
