Γράφει ο Γιώργος Βενετσανος
«Όταν το μυρμήγκι θέλει να χαθεί βγάζει φτερά!», αυτήν την παροιμία δανειζόταν ο πατέρας μου κάθε φορά που ήθελε να μου επισημάνει μια αλαζονική συμπεριφορά. Φαίνεται ότι νέο σουλτάνος της γείτονας χώρας την αγνοεί και αυτό είναι που τον έκανε να κάνει το τεράστιο λάθος, όταν διέταξε να «λοκάριστει» γαλλικό πολεμικό πλοίο που βρίσκονταν στα ανοικτά της Λιβύης από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Από εκείνη την στιγμή η συμπεριφορά της Γαλλίας ήταν τέτοια, που έδειξε στους υπόλοιπους στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι είναι η μόνη χώρα της που όχι μόνο δεν βρίσκεται σε παρακμή, αλλά αντιδρά και δυναμικά.
Ίσως φαίνεται παράξενος ο όρος παρακμή, αλλά δυστυχώς είναι έτσι. Σχεδόν στο σύνολο της οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικά οι ηγεσίες τους δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι η γειτονική μας χώρα είναι πλέον ξεκάθαρη απειλή σε αυτό που αποκαλούμε ευρωπαϊκό τρόπο ζωής. Δεν έχουν καταλάβει ότι η σημερινή Τουρκία προσπαθεί να τους αλώσει από μέσα με το να χρησιμοποιεί άτομα που εμφανίζονται σαν πρόσφυγες ή μετανάστες. Οι ευρωπαίοι όμως δυστυχώς δεν λαμβάνουν εγκαίρως τα προειδοποιητικά σήματα και κοιτούν τα μικροσυμφέροντα τους, κυρίως τα οικονομικά παραβλέποντας τον μεγάλο κίνδυνο που έρχεται από την Ανατολή, κίνδυνο που οι Άραβες έγκαιρα έχουν επισημάνει. Δεν μπορεί να θεωρηθεί καθόλου τυχαία η δήλωση του προέδρου της Αιγύπτου Αλ Σίσι που πριν λίγες μέρες είχε αναφερθεί και προειδοποιήσει Έλληνες και Ευρωπαίους για το ότι η γείτονα χώρα έχει πλέον ως κανόνα να στέλνει τζιχαντιστές να κάνουν την βρώμικη δουλειά, προασπίζοντας τα δικά της συμφέροντά, κάτι το οποίο το έχουμε δει ήδη από Συρία μέχρι Αρτσάχ (Ναγκόρνο-Καραμπάχ) κ.α. Η λογική της Δύσης ήταν ότι μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, η ανθρωπότητα θα έμπαινε σε μια βάση προόδου που θα ήταν βασισμένη στον δυτικό τρόπο ζωής και πολιτικής οργάνωσης, φευ όμως.
Μετά τα ανωτέρω σκηνικά χώρες που για διάφορους λόγους βρίσκονται κοντά στην Τουρκία, όπως είναι η Ολλανδία, η Γερμανία, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν αρχίσει με αρκετή καθυστέρηση να καταλαβαίνουν ότι η σημερινή Τουρκία έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί μια επικίνδυνη πέμπτη φάλαγγα. Ας το πάρουν είδηση όσο το δυνατόν γρηγορότερα, ο νέο σουλτάνος είναι επικίνδυνος, χρησιμοποιεί την θρησκεία ως πολεμικό όπλο και απειλεί ξεκάθαρα την ειρήνη και τις αρχές ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων. Φαίνεται ότι επιθυμεί να ξεκινήσει ιερό πόλεμο εναντίον της δύσης γενικότερα. Απομονώστε τον πριν να είναι αργά.
Η Ευρώπη χάρι στην Γαλλία και τον Μακρόν αρχίζει να αφυπνίζεται, ενώ μέχρις στιγμής είναι η μόνη χώρα που ορθώνει το δημοκρατικό της ανάστημα απέναντι στον Ισλαμικό Φασισμό, με την Αυστρία να ακολουθεί από κοντά. Αυτές είναι οι δυο χώρες μέχρι στιγμής έχουν σταθεί φραγμός στον Ισλαμικό Φασισμό και τις εγκληματικές ιδέες του, που κύριος εκπρόσωπός του είναι ο πρόεδρος της Τουρκίας. Μια σημαντική επισήμανση, όποιος είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα δεν σημαίνει ότι είναι και φασίστας ή εγκληματίας, έτσι για να μην τα μπερδεύουμε.
Το ΝΑΤΟ από την άλλη υποτίθεται ότι είναι μια αμυντική συμμαχία που στηρίζει τα μέλη του, όταν όμως μέσα στα μέλη του υπάρχει ένας ταραχοποιός με ιδέες που θυμίζουν ναζιστική Γερμανία, τότε υπάρχει τεράστιο θέμα. Παράλληλα η επεκτατική του διάθεση όσο βρίσκεται μέσα στην συμμαχία τον κάνει επικίνδυνο για την παγκόσμια ειρήνη. Ήδη στις ΗΠΑ έχουν ακουστεί φωνές για αποπομπή της γειτονικής χώρας από το ΝΑΤΟ. Πιστεύω ότι θα ήταν μια καλή λύση, τουλάχιστον μέχρι η γείτονα χώρα να απόκτηση ένα πραγματικά δημοκρατικό καθεστώς και πρόσωπο, που θα σέβεται πρώτα από όλα τους πολίτες της και μετά τον περίγυρο της.
Η πατρίδα μας μας αυτή την στιγμή έχει συμμάχους στην αντιμετώπιση του Ισλαμοφασιστα Ερντογάν και θα πρέπει να προσέχει «να μην χύσει την καρδάρα με το γάλα». Μπορούμε και πρέπει να συνταχθούμε μαζί με εκείνες τις χώρες που αντιστρατεύονται όχι το ισλάμ ως θρησκεία, αλλά τον νέο σουλτάνο με τις φασιστικές ιδέες του και την πολιτική του ζωτικού χώρου εις βάρος γειτόνων του και όχι μόνο. Η Ελλάδα έχει ένα νέο παράθυρο ευκαιρίας σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά ας το εκμεταλλευτεί πλήρως. Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις