Η Κρούπα είναι μια μικρή πόλη στην σημερινή Βοσνία – Ερζεγοβίνη. Το 1565 τα πράγματα ήταν διαφορετικά καθώς η πόλη αποτελούσε συνοριακό οχυρό μεταξύ της αυτοκρατορίας των Αψβούργων και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που τότε ακόμα κυβερνούσε ο Σουλεϊμάν ο λεγόμενος «μεγαλοπρεπής», που μάλλον μικροπρεπής και άτιμος ήταν…
Ο θάνατος του Φερδινάνδου των Αψβούργων, βασιλιά Ουγγαρίας και Κροατίας, το 1564, οδήγησε τον «έντιμο» Σουλεϊμάν στην απόφαση να παραβιάσει την συμφωνία ανακωχής που μόλις το 1562 είχε υπογράψει με τους Αψβούργους. Πρόσχημα ήταν η σύγκρουση του ευνοούμενου του πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας Ιωάννη Ζαπόλια με τον γιο του Φερδινάνδου και μελλοντικό αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό των Αψβούργων.
Στην Κρούπα υπήρχε ένα μικρό κάστρο κτισμένο τον 13ο αιώνα, σε έναν απόκρημνο βράχο κοντά στον ποταμό Ούνα. Στα ριζά του βράχου υπήρχε η περιτειχισμένη πολίχνη. Η Κρούπα είχε αποτελέσει στόχο των Οθωμανών το 1509 αλλά και το 1522-23. Και στις δύο περιπτώσεις όμως οι Τούρκοι υποχώρησαν ταπεινωμένοι.
Το 1565 όμως τα μιαρά οθωμανικά στίφη επανήλθαν, καταλαμβάνοντας εξαπίνης τους Αψβούργους, καθώς υπήρχε εν ισχύ η ανωτέρω αναφερομένη συμφωνία. Έτσι το κάστρο το φρουρούσαν μόλις 28 άνδρες υπό τον Ματίας Μπάκιτς. Εναντίον των λίγων αυτών γενναίων επιτέθηκε ο εξωμότης Μουσταφά πασάς Σοκόλοβιτς της Βοσνίας με 12.000 άνδρες.
Οι Τούρκοι έφτασαν στην Κρούπα και στις 3 Ιουνίου απέκλεισαν το κάστρο και ξεκίνησαν την πολιορκία. Πέραν πάσης προσδοκίας όμως η φρουρά άντεξε στις πρώτες εφόδους! Οι υπερασπιστές, μη αναμένοντας βοήθεια από πουθενά γνώριζαν ότι ήταν χαμένοι. Παρόλα αυτά πολέμησαν παραπάνω από ηρωικά! Οι μέρες περνούσαν, ο Τούρκος πασάς, κυριολεκτικά, λύσσαγε από το κακό του, αλλά το κάστρο άντεχε. Η τύχη των γενναίων ήταν όμως προδιαγεγραμμένη. Ύστερα από 20 ημέρες αντίστασης είχαν απομείνει όρθιοι μόλις 8 υπερασπιστές και αυτοί τραυματίες.
Έτσι αποφάσισαν να δώσουν οι ίδιοι τέλος στην αγωνία τους όχι αυτοκτονώντας, αλλά εφορμώντας – 8 μόλις άνδρες – κατά των 12.000 αντιπάλων τους! Στις 23 Ιουνίου 1565 οι 8, με επικεφαλής τον Μπάκιτς, πραγματοποίησαν, σαν άλλοι 300 του Λεωνίδα, τη δική τους επί θανάτου έξοδο μένοντας στην αθανασία. Έπεσαν οι έξι άγρια πολεμώντας κατά του τουρκικού όχλου. Δύο κατάφεραν να γλιτώσουν πέφτοντας στον ποταμό.
Το κάστρο σε γκραβούρα εποχής.