ΙΣΩΣ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ να µην ξέρει να ξεχωρίζει την χλωρίδα από την…
πανίδα, σίγουρα πάντως δεν ξέρει τη σηµασία της φράσης «Χαιρέτα µου τον πλάτανο».
Έτσι δεν είναι, κύριε Μπακογιάννη; Γιατί αν γνωρίζατε την ιστορία της πόλεως, στον
Δήµο της οποίας δηµαρχεύετε, θα ξέρατε ότι χλωρίδα είναι οι ακριβοπληρωµένοι και
ξεραµένοι φοίνικες του Μεγάλου πεζόδροµου ή, αλλιώς µεγάλου… περίδροµου. Και ότι
πανίδα είναι ο… συµπαθής διακοσµητικός σκυλάκος του θείου σας! Όχι τα 82 πλατάνια
που σκοπεύετε να φυτέψετε στο τσιµέντο της οδού Πανεπιστηµίου, έναντι ποιος ξέρει
πόσων δεκάδων χιλιάδων ευρώ πάλι!
Μα καλά, δεν ντρέπεστε καθόλου; Έχετε µπαντάρει µε νάιλον την κάτω πλευρά της
πλατείας Συντάγµατος µε κάτι πλαστικές εικόνες που θυµίζουν γιαπωνέζικες ανθισµένες
κερασιές (µάλλον ξεπατικωσιά από το Μανχάταν αυτό…) και τώρα εξαγγέλλετε
δεντροφύτευση πλατάνων!!
Ενας εισαγγελέας να σταµατήσει την κατρακύλα δεν υπάρχει; Κανείς σε αυτή την πόλη
δεν σέβεται τα χρήµατα των δηµοτών; Ούτε η αντιπολίτευσή σας;
Τι σας κάνει να νοµίζετε ότι σας επιτρέπετε ατιµωρητί κάθε ανοησία που κατεβαίνει στο
δικό σας κεφάλι και των συνεργατών σας, εργολάβων και µη; Ποιος σας έδωσε την
άδεια να ξοδεύετε αφειδώς, σε τέτοιους καιρούς, χρήµατα για ανοησίες µε ολοφάνερα
και αποδεδειγµένα ανερµάτιστες ιδέες και προκλητικές σπατάλες; Kι όλα αυτά, την ώρα
που οι κακοφωτισµένοι λόφοι της Αθήνας ζέχνουν από σκουπίδια, ακαθαρσίες ζώων,
σπασµένα κλαδιά, ξεραµένα απεριποίητα δέντρα, ρηµαγµένα παγκάκια και επικίνδυνα
µονοπάτια σε µία εικόνα απίστευτης, αν όχι και εγκληµατικής εγκατάλειψής τους.
Χαιρέτα µου τον πλάτανο, δήµαρχε σηµαίνει την αποτυχία κάποιου να διαχειριστεί ένα
θέµα η και την ίδια του τη ζωή.
Η φράση του τίτλου προέρχεται από ένα από τα πιο µισητά µέρη της Αθήνας!
Το 1721 κάτω από την Ακρόπολη, στους γνωστούς «Αέρηδες» της Πλάκας, οι Τούρκοι
έχτισαν Μεντρεσέ, που στα τουρκικά σηµαίνει ιεροσπουδαστήριο.
Στην εποχή του Όθωνα, η µισητή βασιλεία µετέτρεψε το κτίριο σε φυλακή, έξω από την
οποία υπήρχε ένας τεράστιος πλάτανος. Φυσικό ικρίωµα για τον απαγχονισµό των
κατάδικων. Στο δρόµο για την πλατανίσια κρεµάλα οι άλλοι κρατούµενοι,
αποχαιρετούσαν φωνάζοντας «Χαιρέτα µου τον πλάτανο».
Σας ρώτησαν οι συνάδελφοι, «Γιατί επελέγησαν τα πλατάνια που χρειάζονται πολύ νερό
και µεγαλώνοντας οι ρίζες τους µπορεί να καταστρέψουν τα πεζοδρόµια;» και
απαντήσατε: «Πλατάνια υπάρχουν και σήµερα στην Πανεπιστηµίου, στη Διονυσίου
Αρεοπαγίτου και σε άλλα σηµεία της πόλης, ενώ αποτελούν µέρος της αστικής πανίδας
της Αττικής. Τα πλατάνια είναι αειθαλή και καθώς είναι πλατύφυλλα προσφέρουν
µεγάλη σκίαση».
Αειθαλής… πανίδα είναι η φυλλοβόλα ανοησία σας και σκιά για τους κρεµασµένους δεν
έχει ανάγκη η πρωτεύουσα! Εκτός αν πιστεύετε ότι η Αθήνα χρειάζεται κρεµάλες. Αλλά
τότε να σας θυµίσω µία άλλη λαϊκή έκφραση: Στο σπίτι του κρεµασµένου, δεν µιλάνε
για σχοινί! Ούτε για πλατάνια!