Το όχι της δημοφιλούς τραγουδίστριας Δέσποινας Βανδή να μετάσχει σε εκδήλωση υπό το βλέμμα του Κεμάλ γεμίζει περηφάνια τους Έλληνες και εκθέτει την πολιτική ηγεσία της χώρας

Το πρόσωπο μιας Ελλάδος σταθερότητος και αξιοπρεπείας σε αντιδιαστολή με ένα πρόσωπο ύπουλης πονηρίας και στείρου φανατισμού της Τουρκίας ανεδείχθησαν εξ αφορμής της συναυλίας στην Σμύρνη στην οποία η Δέσποινα Βανδή αποφάσισε να μην τραγουδήσει.

εφημερίδα «Εστία»

Και τούτο διότι οι Τούρκοι οργανωτές θέλησαν να την υποχρεώσουν να παρουσιασθεί και να τραγουδήσει, κάτω από μιαν αφίσα του Μουσταφά Κεμάλ. Η Δέσποινα Βανδή όμως «δεν σώπασε». Η άρνησίς της να τραγουδήσει στην εκδήλωση αυτή ήταν εκκωφαντική. Διότι συνοδευόταν νοερά και από τα δάκρυα της ποντιακής καταγωγής της. Ας τα βλέπουν αυτά κάποιοι πολιτικοί παράγοντες της χώρας που νομίζουν ότι η ελληνο-τουρκική προσέγγισις είναι εφικτή. Διότι απλώς εκτίθενται.

Τα πράγματα είναι απλά. Μια καλλιτεχνική εκδήλωσις θα μπορούσε απλώς να εντάσσεται στα θέματα «χαμηλής πολιτικής» με βάση τα οποία κάποιοι νομίζουν ότι μπορεί να υπάρξει ομαλοποίησις σχέσεων. Οι Τούρκοι όμως δεν το βλέπουν έτσι. Οι Τούρκοι θέλουν να επιβάλλουν την ατζέντα. Οι Τούρκοι θέλουν να περάσουν το μήνυμά τους σε όλα τα επίπεδα. Έτσι και στην συναυλία βρήκαν ευκαιρία να περάσουν το μήνυμα των απαιτήσεων και διεκδικήσεών τους.

Μια τεράστια αφίσα του Μουσταφά Κεμάλ (αυτού τον οποίο οι Τούρκοι αποκαλούν «πατέρα» τους γιατί αυτό σημαίνει το «Αττατούρκ») είχε αναρτηθεί στον συναυλιακό χώρο του Τσεσμέ. Εκεί όπου είχε προσκληθεί να τραγουδήσει μια τραγουδίστρια, με ποντιακές ρίζες η Δέσποινα Βανδή. Ήθελαν οι Τούρκοι το πολιτικό μήνυμα που θα έδινε η εικόνα της Ελληνίδος να τραγουδά κάτω από το βλέμμα του Κεμάλ, του σφαγέως των προγόνων της. Αυτό ήταν το ύπουλο και κουτοπόνηρο σχέδιο.

Όπως αναφέρουν οι πληροφορίες από την Σμύρνη, η Δέσποινα Βανδή δεν εγνώριζε τι σχεδίαζαν οι Τούρκοι και όταν διεπίστωσε ότι εκεί που θα τραγουδούσε ήταν ανηρτημένη η αφίσα του Κεμάλ, ακύρωσε αμέσως την εμφάνισή της.

Σε ανάρτησή της στο Instagram εξηγεί για το περιστατικό ότι την ευθύνη φέρουν εξ ολοκλήρου οι οργανωτές το ίδρυμα TEV, καθώς «μονομερώς αποφάσισε να αλλάξει τον χαρακτήρα της εκδήλωσης ως συναυλία και του έδωσε πολιτικό χαρακτήρα ενώ δεν είχαμε συμφωνήσει σε κάτι τέτοιο. Ως εκ τούτου η συμμετοχή μου στη συναυλία δεν ήταν δυνατή». Αυτή είναι στασις σταθερότητος και αξιοπρεπείας.

Ας συγκρίνει λοιπόν κανείς αυτήν την στάση με την πρόεδρο του ιδρύματος TEV Γκιουλνούρ Σονμπαϊρακτάρ, η οποία ανέβηκε στην σκηνή και είπε ότι η Δέσποινα Βανδή δεν βγήκε στη σκηνή «επειδή θέλει να κατέβει η τουρκική σημαία και η αφίσα του Αττατούρκ» και συνέχισε εμφανώς εκνευρισμένη: «Καμία δύναμη δεν μπορεί να τολμήσει να κατεβάσει ούτε τη σημαία μας, ούτε την αφίσα του Αττατούρκ. Δεν μπορεί ούτε καν να το σκεφτεί. Η κυρία πρέπει να εγκαταλείψει αμέσως τα σύνορα αυτής της πόλεως». Αυτός είναι γνήσιος τουρκικός φανατισμός. Αλλά ήταν η πρώτη μόνον κίνησις.

Ένας οχετός τουρκικής υστερίας με ύβρεις, κατάρες και αθλιότητες, κατέκλυσε τις σελίδες των κοινωνικών δικτύων. Δεν έλειψαν και οι αναφορές στις σφαγές της Σμύρνης του 1922 με τους συγχρόνους Τούρκους να αποδεικνύουν ότι παρά τα 102 χρόνια που πέρασαν από τότε παραμένουν εξ ίσου βάρβαροι και εξ ίσου πρόθυμοι να επαναλάβουν τα ίδια εγκλήματα. Το έδειξαν αυτό και πριν 50 χρόνια στην Κύπρο.

Οι Έλληνες βεβαίως (οι απλοί Έλληνες διότι από επισήμους αντιδράσεις δεν είδαμε) δηλώνουν ομοθύμως την στήριξή τους στην Ελληνίδα τραγουδίστρια. Με αξιοπρέπεια, σταθερότητα χωρίς φανατισμούς και με κάποια στοιχεία χιούμορ.

Ξεχωρίσαμε μιαν ανάρτηση που έγραφε: «Η Βανδή σήμερα στην Τουρκία. Πώς τους πετσόκοψες μωρ Δέσποινα τους τουρκαλάδες έτσι. Από την ομιλία του Δένδια έχουμε να δούμε τέτοια φάπα στους Τούρκους».

Ας τα διαβάσουν τα μηνύματα αυτά των απλών Ελλήνων και κάποιοι άλλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι για να καταλάβουν πόσο μακρυά ευρίσκονται από το λαϊκό αίσθημα. Γιατί και σχόλια υπήρχαν αναφερόμενα σε αυτούς. Τα οποία όμως ούτε της παρούσης είναι ούτε και περιορίζονται στα όρια της ευπρεπείας που ακολουθούμε.

Σήμερα η ημέρα είναι αποκλειστικώς της Δέσποινας Βανδή. Η άρνησις της οποίας να τραγουδήσει στην Σμύρνη ήταν, όπως προαναφέραμε, μήνυμα σιωπηρό και συνάμα εκκωφαντικό.