Βασίλης Βιλιάρδος
Σύμφωνα με τον επενδυτικό τραπεζίτη G. Stevenson, οι χώρες της Δύσης ευρίσκονται σε μία βαθιά δομική κρίση. Παρά το ότι όμως αυτή η κρίση γίνεται ολοένα και πιο εμφανής, ο τομέας των πολιτικών μέσων ενημέρωσης προτιμά να ασχολείται συνεχώς με τα συμπτώματα, όπως είναι η βία, η εγκληματικότητα, ο ρατσισμός κοκ. – αντί με τις αιτίες.
Η αιτία είναι η διαρκώς αυξανόμενη ανισότητα – η οποία θα αυξηθεί ακόμη πιο γρήγορα και τελικά θα ξεφύγει από τον έλεγχο. Ο δυτικός κόσμος βέβαια έχει πλέον αναπτύξει ένα σύστημα οικονομικής διαχείρισης μέσω των κεντρικών τραπεζών, με το οποίο μπορούν να αποφευχθούν οι δραματικές καταρρεύσεις – κάτι που όμως έχει οδηγήσει στη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων της μεσαίας τάξης.
Έχει βρεθεί δηλαδή ένα φάρμακο που όμως σκοτώνει τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού – χαρίζοντας ακόμη μεγαλύτερο πλούτο στη μειοψηφία.
Σε κάθε περίπτωση, οι πλούσιοι άνθρωποι προσπαθούν να αυξήσουν τον πλούτο και τη δύναμή τους – κάτι που στην ουσία είναι ανόητο. Γιατί; Επειδή η ταχύτητα, με την οποία απαλλοτριώνουν τη μεσαία τάξη και μειώνουν το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων είναι πια τόσο μεγάλη που οδηγεί στην αποσταθεροποίηση των δυτικών κοινωνιών.
Αυτών των κοινωνιών που τους προσφέρουν ένα απίστευτα πολυτελές επίπεδο διαβίωσης. Αν ήταν πραγματικά έξυπνοι, θα προσπαθούσαν να διατηρήσουν τις κοινωνικές ισορροπίες – κάτι που δεν συμβαίνει, επειδή οι περισσότεροι πλούσιοι έχουν απλώς μια ανθυγιεινή εμμονή με το να γίνουν πλουσιότεροι.
Όπως δήλωσε δε ο W. Buffett, «Υπάρχει ταξικός πόλεμος, σωστά, αλλά η τάξη μου, η τάξη των πλουσίων, είναι αυτή που διεξάγει τον πόλεμο – ενώ εμείς είμαστε οι νικητές και κερδίζουμε στην ταχύτητα της αναδιανομής των εισοδημάτων».
Αυτή είναι η βασικότερη αιτία που θα οδηγήσει τελικά στην κατάρρευση της Δύσης – αφού ο υπόλοιπος πλανήτης και ειδικά η Ασία, έχουν επιλέξει έναν άλλο καπιταλιστικό δρόμο. Δηλαδή, η μη ισορροπημένη αναδιανομή των εισοδημάτων – με αποτέλεσμα οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και λιγότεροι, ενώ οι φτωχοί φτωχότεροι και περισσότεροι.
Ακόμη δε και οι κρίσεις, εάν υποθέσουμε πως δεν είναι σκόπιμες, όπως η πανδημία, η ενεργειακή ένδεια, ο πληθωρισμός κλπ., χρησιμοποιούνται από 1% για τη ληστεία του 99% – ιδίως εκείνης της μεσαίας τάξης που έχει ακόμη κάτι να χάσει.
Ας μην ξεχνάμε εδώ ότι, ακόμη και η τεχνητή νοημοσύνη που επικροτείται σήμερα, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία μηχανή κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας που στοχεύει μικρούς παραγωγούς – όπως συγγραφείς και καλλιτέχνες.
Εν τούτοις, η διαδικασία της εκμετάλλευσης των μαζών και της φτωχοποίησης τους, έχει ημερομηνία λήξης – αφού θα προκληθούν παγκοσμίως κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις, με αφορμές που δεν θα έχουν επιφανειακά καμία σχέση με την αιτία.
Όσο και αν προσπαθούν πάντως οι ελίτ να το αποφύγουν, ακόμη και με την πρόκληση πολέμων, δεν θα τα καταφέρουν – θυμίζοντας πως οι σημερινές ανισότητες είναι ήδη μεγαλύτερες, από αυτές που προκάλεσαν το κραχ του 1929.