Μισός αιώνας Νέας Δημοκρατίας: Αγώνας και υπερηφάνεια.
Τα 50 χρόνια της Νέας Δημοκρατίας δεν αποτελούν απλώς μια επέτειο. Είναι μια υπενθύμιση του συνεχούς αγώνα για τη δημοκρατία, την ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Η Νέα Δημοκρατία γεννήθηκε σε μια περίοδο κρίσης και αβεβαιότητας, αλλά με ένα όραμα για σταθερότητα, πρόοδο και ελευθερία.
Για πενήντα χρόνια, η μεγάλη φιλελεύθερη και δημοκρατική παράταξη αγωνίζεται για την εδραίωση των δημοκρατικών θεσμών, την οικοδόμηση μιας φιλελεύθερης κοινωνίας και οικονομίας που προστατεύονται από ένα ισχυρό κράτος δικαίου.
Οραματίζεται μια εξωστρεφή οικονομία, ικανή να προάγει τη σταθερή και βιώσιμη ανάπτυξη, πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο.
Από το 1974 έως σήμερα, η παράταξη μάχεται για μια Ελλάδα ισχυρή, υπερήφανη και ασφαλή, πιστή στα ευρωπαϊκά ιδεώδη.
Εξελίσσεται διαρκώς, παραμένοντας ακλόνητα προσηλωμένη στις αρχές και το όραμα του ιδρυτή της, Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Σε αυτή τη μακρά ιστορική πορεία, εξέχουσα θέση κατέχει και ο πατέρας μου, Γιάννης Κεφαλογιάννης, ιδρυτικό μέλος της παράταξης, ο οποίος συνέβαλε αποφασιστικά στη θεμελίωση και διαμόρφωση της ιστορικής διαδρομής της Νέας Δημοκρατίας.
Η αφοσίωσή του στο όραμα μιας Ελλάδας Δημοκρατικής, κοντά στα ευρωπαϊκά και δημοκρατικά πρότυπα, καθώς και η δέσμευσή του για την προώθηση των αρχών της Νέας Δημοκρατίας, συνδιαμόρφωσαν όχι μόνο την ιστορία του κόμματος, αλλά και την πολιτική σκηνή της χώρας.
Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή της, η Νέα Δημοκρατία, με τις αξίες και το δυναμισμό της, συνεχίζει να γράφει ιστορία και εξακολουθεί να αποτελεί θεμέλιο λίθο της πολιτικής σκηνής της χώρας, παραμένοντας εγγυητής της προόδου και της ευημερίας της ελληνικής κοινωνίας.
Μπορεί να έχετε μεγαλώσει με πούπουλα, αλλά από το 1974 έως σήμερα, η παράταξη μάχεται για μια Ελλάδα ισχυρή, υπερήφανη και ασφαλή, πιστή στα ευρωπαϊκά ιδεώδη.
Ουδεμία σύγκριση με την Ελλάδα που ζούμε ως πολίτες, με την μιζέρια, την φτώχεια την παρακμή, τα χρέη, την ανεργία, τα κόκκινα δάνεια, τις αυτοκτονίες και κυρίως με την σημαντική μείωση του πληθυσμού του Ελληνικού λαού.
Αμφισβήτηση της καθημερινότητά μας.
Αμφισβήτηση στον αγώνα μας προς επιβίωση.
Αμφισβήτηση στη αγωνία μας να μη περάσουμε από Νοσοκομείο της χώρας.
Αμφισβήτηση για το πως άδειασαν τα ασφαλιστικά ταμεία.
Αμφισβήτηση για το μεγάλο χρέος της χώρας στο σήμερα.
Αμφισβήτηση για το χρέος της Ν.Δ.
Αμφισβήτηση για τα μεγάλα σκάνδαλα ατιμωρησίας.
Μην παίζεται άλλο με την νοημοσύνη μας.
Ως κόμμα εξουσίας δεν στάθηκε και δεν εργάστηκε με όρεξη και όραμα για το κοινό σκοπό την ίδια την χώρα και τον λαό της.
Μικροπολιτική, προσωπικά συμφέροντα, στήριξη εκλεκτών και αρίστων.
Ως προς αυτό έχουμε όλα τα εύσημα.
Που ο αγώνας και η υπερηφάνεια όταν βρισκόμαστε σε αυτή την κατάντια.