Η προεδρία Τραμπ δεν πρόκειται να ενισχύσει οικονομικά την Ατλαντική Συμμαχία και δεν θα συμβάλει στην υποστήριξη της «ρωσικής απειλής στην Ευρώπη» ως λόγο για την ύπαρξη του ΝΑΤΟ. Ομως, ακόμη και στην περίπτωση που το ΝΑΤΟ μπει σε υπαρξιακά «αχαρτογράφητα νερά», η θέση της Ελλάδας παραμένει σταθερά επισφαλής. Και τούτο διότι εξακολουθεί να υφίσταται εχθρικές και επιθετικές ενέργειες της Αγκυρας, με τις οποίες ουδείς ασχολείται εντός και εκτός Συμμαχίας. Χαρακτηριστικό γεγονός είναι ότι η Τουρκία μόλις κατέστησε επισήμως επιχειρησιακό το υπερόπλο των S-400, τους δοκιμάζει επιχειρησιακά στην περιοχή της Ρόδου, αλλά και στην Κύπρο.
- Της Κύρας Αδάμ
Η Τουρκία με τις ενέργειές της τείνει να καταστεί υπερδύναμη σε ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου, σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, με την κυβέρνηση να μην αντιδρά για να προασπίσει τα εθνικά συμφέροντα.
ΝΑΤΟ, Ε.Ε. και ΗΠΑ αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως ανύπαρκτη στις θαλάσσιες δικαιοδοσίες και σε όλα τα κυριαρχικά δικαιώματα.
Η Τουρκία ανακοίνωσε διεθνώς ότι θα εκτελέσει στην περιοχή του Νταλαμάν δύο ασκήσεις, που αφορούν βολές με πραγματικά πυρά, η μία σε χαμηλά ύψη και η άλλη μέχρι τα 51.000 πόδια. Οι ασκήσεις αυτές, σύμφωνα με τις τουρκικές θέσεις, αφορούν δοκιμές S-400 σε πραγματικό περιβάλλον για χαμηλά ύψη και για μεγάλα ύψη μέχρι τα 51.000 πόδια, που είναι η οροφή ύψους των συμβατικών στρατιωτικών αεροσκαφών και UAV.
Οι τουρκικές ασκήσεις μέχρι τις 17 Ιανουαρίου εντείνουν την επιχειρησιακή εκπαίδευση του τουρκικού προσωπικού στους S-400. Το Νταλαμάν βορείως της Ρόδου αποτελεί μόνιμη βάση S-400 που καλύπτει περιοχή από την Κύπρο μέχρι τα Κύθηρα, γεγονός που απαγορεύει κάθε ελληνική πτητική δραστηριότητα. Παράλληλα εκτελεί επιχειρησιακή εκπαίδευση-άσκηση με πυρά S-400 στην Αττάλεια, που καλύπτουν ολόκληρη την περιοχή της Κύπρου και φτάνουν οριακά μέχρι τα νότια θαλάσσια σύνορα της Συρίας, χωρίς να υπάρχουν νεκροί τομείς.
Οσον αφορά τις τουρκικές επιχειρησιακές δοκιμές με πυρά των S-400 στην περιοχή του Νταλαμάν σημειώνονται τα ακόλουθα, όπως αυτά αναγράφονται και απεικονίζονται στα ελληνοτουρκικά επίσημα έγγραφα. Η Τουρκία με δύο διεθνείς αγγελίες δέσμευσε περιοχές μέχρι τα 51.000 πόδια για εκπαίδευση με πυρά S-400 που καταλαμβάνουν 10 ν.μ. διεθνούς θάλασσας εντός του FIR Αθηνών μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, δηλώνοντας διεθνώς ότι η περιοχή 10 ν.μ. εντός FIR Αθηνών και 16 ν.μ. από τις ακτές της Τουρκίας και νοτίως μεταξύ Ρόδου – Καστελόριζου αποτελεί τουρκική κυριαρχία/επικράτεια.
Στην πράξη η Τουρκία μετατρέπει τη διεθνή θάλασσα μεταξύ Ρόδου – Καστελόριζου σε τουρκική επικράτεια (!) λόγω αδράνειας και αδιαφορίας, που μετατρέπεται σε αποδοχή, των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και πρωτίστως της Ν.Δ., η οποία αποδέχθηκε σε βάρος της Ελλάδας το 2019 ότι περιοχή ανατολικά Της Ρόδου είναι Μεσόγειος, παρέχοντας στην Τουρκία το νομικό δικαίωμα να έχει 12 ν.μ. Γεγονός στο οποίο η Τουρκία βασίστηκε για την οριοθέτηση της τουρκολιβυκής ΑΟΖ. Και τούτο διότι επέκταση των τουρκικών υδάτων της Τουρκίας στα 12 ν.μ. μεταξύ Ρόδου – Καστελόριζου γίνεται λόγω Μεσογείου, με αποτέλεσμα να καθιστά απαγορευτική την ΑΟΖ Ρόδου – Καστελόριζου, δεδομένου ότι τα χωρικά ύδατα της Τουρκίας μπαίνουν ανάμεσα στα δύο νησιά (απόσταση Ρόδου – Καστελόριζου 82 ν.μ.) και εξαφανίζουν την ΑΟΖ – Καστελόριζου.
Η «κυριακάτικη δημοκρατία» αποκαλύπτει ως τεκμήριο την τουρκική αγγελία Α 0013/2025, η οποία εκδόθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2025, επισημαίνοντας ότι στη δοκιμή των S-400 συμμετέχουν και UCAV τα οποία έχουν ύψος οροφής μέχρι τα 55.000 πόδια, είναι αόρατα και εκτελείται η δοκιμή σε επιχειρησιακό ρεαλιστικό πολεμικό περιβάλλον. Το επιτελικό κράτος Μητσοτάκη απάντησε στις τουρκικές ενέργειες και στην τουρκική αγγελία έπειτα από έξι ημέρες μετά το τέλος των εορτών στις 8 Ιανουαρίου και εξέδωσε την αγγελία Α 0011/2025, την οποία αποκαλύπτει η «κυριακάτικη δημοκρατία» ως τεκμήριο, με την οποία αποδέχεται ότι πράγματι η Τουρκία έχει μετατρέψει τη διεθνή θάλασσα εντός του FIR Αθηνών σε τουρκική κυριαρχία/επικράτεια.
Xωρίς όμως να κάνει καμιά νόμιμη ενέργεια στους αρμοδίους διεθνείς οργανισμούς για να προασπίσει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.
Οπως είχε αναφέρει η «κυριακάτικη δημοκρατία» στο φύλλο της προηγουμένης Κυριακής, η Τουρκία προετοιμάζεται με τους S-400 και για τυχόν κρίση ή σύγκρουση με το Ισραήλ. Την πιθανότητα αυτή επιβεβαίωσε και η ισραηλινή κυβέρνηση. Σε περίπτωση τουρκοϊσραηλινής κρίσης ή σύγκρουσης, οι χώρες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. θα βρεθούν σε vertigo, με θύμα την Ελλάδα και την Κύπρο. Και τούτο διότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει να συμμετάσχει στρατιωτικά, βάσει του Καταστατικού του ΝΑΤΟ, για υποστήριξη της Τουρκίας, που είναι νατοϊκή χώρα, με αποτέλεσμα και η Ελλάδα ως νατοϊκή χώρα να είναι υποχρεωμένη να συμμετάσχει στρατιωτικά υπέρ της Τουρκίας σε βάρος του Ισραήλ…
Αυτή η πολιτική του ΝΑΤΟ δεν λέει κουβέντα για τις τουρκικές και επιθετικές βλέψεις και ενέργειες σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου, ενώ για την Ουκρανία, που δεν είναι χώρα του ΝΑΤΟ, επιβάλλει στις νατοϊκές χώρες κατ’ επέκταση και στην Ελλάδα να υποστηρίζουν στρατιωτικά το Κίεβο.
Ο Τραμπ κοιτάζει από μακριά την Ατλαντική Συμμαχία
«…Να πείτε στις τράπεζες και στα συνταξιοδοτικά σας ταμεία ότι πολύ απλά είναι εντελώς απαράδεκτο να αρνούνται να επενδύσουν στην αμυντική βιομηχανία. Η επένδυση στην άμυνα είναι μια επένδυση στην ασφάλειά μας. Είναι υποχρέωση! Οι ευρωπαϊκές χώρες δαπανούν εύκολα μέχρι το ένα τέταρτο του εθνικού τους εισοδήματος για συντάξεις, υγεία και κοινωνική ασφάλιση. Χρειαζόμαστε ένα μικρό κομμάτι από αυτά τα χρήματα για να κάνουμε τις άμυνές μας πολύ ισχυρότερες και να διατηρήσουμε τον τρόπο ζωής μας. Χωρίς μια ισχυρή άμυνα δεν υπάρχει διαρκής ασφάλεια. Και χωρίς ασφάλεια δεν υπάρχει ελευθερία για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Για να προστατεύσουμε την ελευθερία, την ευημερία και τον τρόπο ζωής μας, οι πολιτικοί σας πρέπει να ακούσουν τις φωνές σας: να τους πείτε ότι είστε πρόθυμοι να κάνετε θυσίες σήμερα για να είστε ασφαλείς αύριο…»!
Αυτή η δημόσια τοποθέτηση ανήκει στον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Ολλανδό κ. Ρούτε, ο οποίος προκλητικά και επιτακτικά καλεί τους Ευρωπαίους πολίτες και εταίρους στη Συμμαχία να βάλουν χοντρά το χέρι στην τσέπη τους και να περικόψουν ευχαρίστως οι ίδιοι τις συντάξεις, την υγεία, την παιδεία κ.λπ. των χωρών τους, προκειμένου να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία, ώστε να μπορέσει η Ευρώπη να αντισταθεί και να νικήσει τον Πούτιν, τον οποίο ο κ. Ρούτε περιγράφει περίπου ως τον νέο Αττίλα στις πύλες της Ευρώπης.
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, μόλις προχθές στη συνέντευξή του ο πρόεδρος Τραμπ κάλεσε ευθέως τους Ευρωπαίους συμμάχους στο ΝΑΤΟ να υπερδιπλασιάσουν, στο 5%, την ετήσια συνεισφορά τους στο ΝΑΤΟ, χωρίς να αναφέρει λέξη για το μέλλον της Συμμαχίας, τη στάση του απέναντι στη Ρωσία και κυρίως στο θέμα της Ουκρανίας.
Οι δύο αυτές δηλώσεις αντικατοπτρίζουν τη στάση της Ουάσινγκτον και τη στάση της Ευρώπης απέναντι στη μέχρι τώρα Ατλαντική Συμμαχία τους, που ήταν δημιούργημα του Ψυχρού Πολέμου, είχε σκοπό και περιεχόμενο την προστασία της Ευρώπης από τη Σοβιετική Ενωση.
Ο Τραμπ, ως σύγχρονος Φιλέας Φογκ, ταξίδεψε την εξωτερική πολιτική του σε νέες εστίες, για την οικονομική επιχειρηματική και γεωγραφική προσάρτηση Γροιλανδίας, Καναδά, Διώρυγας του Παναμά στις ΗΠΑ και έκανε ό,τι μπορούσε για να καταδείξει ότι δεν τον ενδιαφέρει τώρα πλέον η παλαιά τάξη πραγμάτων, η ψυχροπολεμική περίοδος, η στρατιωτική προστασία της Ευρώπης μέσω των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ απέναντι στη Ρωσία, για την οποία δεν είχε ούτε μια επιθετική φράση. Ο Τραμπ έδειξε καθαρά ότι δεν τον ενδιαφέρουν πλέον η Ευρώπη και το ΝΑΤΟ, γι’ αυτό και κυνικά απαίτησε από τους Ευρωπαίους συμμάχους του, αν τους ενδιαφέρει η διατήρηση της Συμμαχίας τους, να βάλουν το χέρι στην τσέπη τους και να αυξήσουν τις νατοϊκές δαπάνες τους στο υπέρογκο και δυσβάστακτο για πολλές μικρότερες συμμαχικές χώρες ποσό της τάξης του 5%.
Η περίπου απαξιωτική στάση του Τραμπ απέναντι στους Ευρωπαίους συμμάχους του τον διευκολύνει να επιδιώξει και να πετύχει με τον Πούτιν μια συμφωνία για την Ουκρανία. Ο Τραμπ προβάλλει ότι ο ίδιος ουδέποτε αναμείχθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία και γι’ αυτό μπορεί να προτείνει πιο εύκολα τη λύση, χωρίς ποτέ να έχει αναφερθεί στην ανάγκη επιστροφής εδαφών στην Ουκρανία που κατέλαβε η Μόσχα. Το πιο δύσκολο σημείο συμφωνίας είναι ο απαράβατος όρος της Μόσχας ότι η Ουκρανία θα παραμείνει ουδέτερη και δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Ομως ένα ΝΑΤΟ αποδυναμωμένο από τις ΗΠΑ, με τους Ευρωπαίους συμμάχους να «ψάχνονται» για το μέλλον, την ενίσχυση και την αμυντική βιομηχανία τους ίσως είναι το κίνητρο και η διέξοδος για μια τελική συμφωνία στην Ουκρανία…
Στις ευρωπαϊκές ακτές του Ατλαντικού, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες και οι ελίτ πολύ δύσκολα θα προσαρμοστούν στην ύπαρξη μιας Συμμαχίας με αποδυναμωμένη την οικονομική στρατιωτική και επιχειρησιακή παρουσία των ΗΠΑ – συνδετικού κρίκου της Συμμαχίας μέχρι τώρα απέναντι σε κίνδυνο από τη Ρωσία, που ο Τραμπ δεν δείχνει να συμμερίζεται. Ωστόσο η Ευρώπη δεν είναι ικανή αυτή την περίοδο να αναλάβει μόνη της τα οικονομικά βάρη της Συμμαχίας ούτε να χτίσει μόνη της έναν αξιόπιστο ενιαίο στρατιωτικό μηχανισμό, ικανό να αντιπαρατεθεί με τη «ρωσική απειλή» εναντίον της Ευρώπης που κατασκεύασαν μόνοι τους οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Μπροστά στον κίνδυνο να καταστεί το ΝΑΤΟ πολιτικά και οικονομικά αδύναμο, ίσως και αναξιόπιστο, οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι φορτσάρουν στην ανάδυση μιας ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, έστω και με θυσίες από το υστέρημα των λαών, που επικαλείται ο κ. Ρούτε. Και όλα αυτά τη στιγμή της μεγάλης πολιτικής κρίσης σε Γαλλία, Γερμανία, Αυστρία κ.ο.κ., με αναδυόμενες δυνάμεις επικίνδυνου πολιτικού στίγματος, εύκολη βορά σε Αμερικανούς επιχειρηματίες που χρησιμοποιούν τον λαϊκισμό σε όλες τις μορφές του.
Ο καλος μας γειτονας .Το ανεκδοτο , με το καλης γειτονιας , το ξερετε ?