Επιβεβαιώνονται τα δημοσιεύματα περί πλήρους απαξίωσης του θεσμού της Προεδρίας της Δημοκρατίας! Και αργήσανε να το καταλάβουν, αργήσανε να καταλάβουν λοιπόν, πως ο εκάστοτε πρόεδρος εκλέγεται από συναίνεση του κομματικού πυρήνα του, πάλι, εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος, γιατί έτσι προβλέπεται στο Ελληνικό μεταπολίτευσης Σύνταγμα.
Βέβαια στο αν και αναθεωρημένο τότε Σύνταγμα δεν προβλεπόταν πως κάποτε θα υπήρχαν χαλκευμένες Κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες που θα άλλαζαν, ακόμα και παραμονές εκλογών, τον μηδέποτε κατοχυρωμένο Συνταγματικά, ισχύοντα εκλογικό νόμο στα μέτρα τους, για να κερδίζουν την εξουσία μειοψηφώντας ουσιαστικά σε ψηφοφόρους, με το πρόσχημα πως το πρώτο κόμμα θα ενισχύεται..διότι πρέπει ο τόπος να «κυβερνηθεί» το να ουσιαστικά λεηλατηθεί από αυτό, όχι, αυτό δεν αναφέρεται πουθενά, γι αυτό και με επάρκεια σήμερα τηρείται, και φυσικά ούτε σκέψη μήπως και να καθιερωθεί από την επόμενη Συνταγματική αναθεώρηση μόνιμος δημοκρατικός, και της απλής αναλογικής, εκλογικός νόμος εκτός περιστασιακών, κοινοβουλευτικών «πλειοψηφιών» ψηφισμάτων.
Αυτό πληρώνουμε. Και θα πληρώνουμε ακριβά, παρακολουθώντας πάντα, τις ουδέποτε συναινετικές, συνεδριάσεις στο κοινοβούλιο. Διχαστικές, ή και τριχαστικές, ως ακόμα και πολυσχιδιστικές, ανάλογα με τις εντός του κοινοβουλίου περιστασιακές, λόγω των ανεξαρτητοποιήσεων, κομματικές παρατάξεις.
Έχει φτάσει η Κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία, να ακούγονται στις συνεδριάσεις του σώματος, ακόμα και από του βήματος αυτού, και χαρακτηρισμοί όπως «φασίστας» για όποιον δεν συμφωνεί με τις επιδιώξεις του ρήτορα, από τον ίδιο τον αυτοχρησμένο ως δημοκρατικό ρήτορα. Παρακμή. Δημοκρατική αυτή τη φορά.
Ο ΕΡΓΟΛΑΒΟΣ ΣΤΗ ΚΗΦΗΣΙΑ ΣΕ ΨΑΧΝΕΙ ΛΑΜΟΓΙΟ