ΚΑΛΕΣ ειναι οι περί τήν οικονομία εξαγγελίες, όμως η ελληνική Κυβέρνησις ομιλει σάν νά μήν έχει συναίσθηση των προβλημάτων στό διεθνές γίγνεσθαι πού μας περιτριγυρίζουν καί μας επηρεάζουν.
Αυτό τεκμαίρεται από τά ολίγα πού ειπε ο Πρωθυπουργός περί εξωτερικης πολιτικης στήν ΔΕΘ, τήν οποία προσφυως κάποιοι παρέφρασαν σέ Δημοσία Έκθεση Θεσσαλονίκης, διότι Διεθνής έχει πρό πολλου παύσει νά ειναι, όπως έχει παύσει νά ειναι καί εμπορική έκθεσις.
Του Ευθ. Π. Πέτρου
Έχει μετατραπει σέ χωρο συγκεντρώσεως δημοσίων υπηρεσιων καί κρατικως ελεγχόμενων οργανισμων καί εταιρειων πού παρατάσσονται μέ αποκλειστικό σκοπό νά τούς δουν οι εποπτεύοντες υπουργοί καί βεβαίως ο Πρωθυπουργός. Γιά μερικούς άλλως τε οργανισμούς του Κράτους η συμμετοχή στήν ΔΕΘ ειναι καί τό μοναδικό τεκμήριο υπάρξεως. «Λανθάνουν τρεφόμενοι» καί αδρανουντες στήν πλάτη του Έλληνος φορολογουμένου.
Τό θέμα μας όμως δέν ειναι αυτό. Μας προβληματίζει ιδιαίτερα τό γεγονός, ότι οι αναφορές του Πρωθυπουργου στά φλέγοντα διεθνη θέματα, τά οποια έχουν άμεση επίπτωση στήν Ελλάδα ησαν τόσο επιπόλαιες, πού έδειχναν ελαχίστη επαφή μέ τήν πραγματικότητα. Επίκεντρο της αναταραχης παραμένει η Μέση Ανατολή μέ κεντρικό ζήτημα αυτό της Γάζας, στό οποιο λύσις δέν διαφαίνεται. Η μέν Χαμάς παραμένει αμετακίνητη στίς θέσεις της, πού περιλαμβάνουν καί τήν εξάλειψη του κράτους του Ισραήλ, τό οποιον συνεχίζει τήν στρατιωτική επιχείρηση πλήρους καταλήψεως της Λωρίδας πού εκ των πραγμάτων εξελίσσεται μέ πολύ βραδύ ρυθμό. Στό περιβάλλον αυτό ουδέν έχει νά προσθέσει η αναγγελθεισα από τόν Έλληνα Πρωθυπουργό αναγνώρισις, «εν ευθέτω χρόνω» παλαιστινιακου κράτους. Μέ τήν ανακοίνωση αυτή η Αθήνα ευθυγραμμίζεται μέ πολλές ευρωπαϊκές χωρες, οι οποιες όμως προέβησαν στήν ανακοίνωση της προθέσεώς τους αυτης μέ μοναδικό σκοπό τήν διαφοροποίηση από τίς ΗΠΑ, οι οποιες στηρίζουν σταθερά τό Ισραήλ.
Καί τίθεται τό ερώτημα κατά πόσον η στιγμή ειναι κατάλληλη γιά περαιτέρω αποστασιοποίηση της Ελλάδος από τήν αμερικανική πολιτική. Δέν μας φθάνει πού η κυβέρνησις Τράμπ μας έχει ήδη καταχωρίσει στά «μαυρο κατάστιχο»; Αλλά πέρα από αυτό έχουμε συμφωνία στρατιωτικης συνεργασίας μέ τό Ισραήλ, οι βιομηχανίες του οποίου έχουν σέ εξέλιξη σημαντικά προγράμματα γιά τήν ισχυροποίηση των Ενόπλων μας Δυνάμεων. Θέλουμε νά διαταράξουμε καί τήν σχέση αυτή; Πόσο «σοφά» θά ηταν;
Όσο γιά τήν Αίγυπτο μέ τήν οποία, κατά δήλωσις του Πρωθυπουργου, «έχουμε στρατηγική σχέση», πολύ φοβούμεθα ότι τό ζήτημα της Μονης του Σινα ειναι μία μόνον από τίς πολλές πτυχές ενός πολυπλόκαμου προβλήματος πού ανάγεται στό γεγονός, ότι η συμπεριφορά μας εξώθησε τό Κάιρο σέ προσέγγιση μέ τήν Άγκυρα. Όταν δείχνουμε ότι δέν έχουμε πρόθεση νά υπερασπισθουμε κυριαρχικά δικαιώματα πού απορρέουν από τήν συμφωνία θαλασσίας οριοθετήσεως Ελλάδος – Αιγύπτου (περίπτωσις Κάσου), μπορουμε νά περιμένουμε από τούς Αιγυπτίους νά συνεχίσουν νά μας υπολογίζουν σάν σοβαρή χώρα;
Καί βεβαίως οι αναφορές του Πρωθυπουργου στό Σινα περιορίσθησαν στήν διατήρηση του ελληνορθοδόξου χαρακτηρος της Μονης. Δέν ειπε ούτε λέξη γιά τό ιδιοκτησιακό καθεστώς καί γιά τήν περιουσία του Μοναστηριου. Σάν νά έχουν τελειώσει αυτά τά θέματα. Η επίλυσις του εκκλησιαστικου ζητήματος στήν οποία ανεφέρθη ο κ. Μητσοτάκης περιοριζόταν τήν «εκτόνωση» πού διαφαίνεται μετά τήν απόφαση του Αρχιεπισκόπου Δαμιανου νά δρομολογήσει τίς διαδικασίες διαδοχης του. Μακάρι νά ησαν τά πράγματα τόσο απλά. Φαίνεται όμως ότι ο Έλλην Πρωθυπουργός δέν έχει αντιληφθει τό βάθος ενός ζητήματος πού πέρα από εκκλησιαστικό ειναι πρωτίστως εθνικό.
Ούτε βεβαίως θά συμμερισθουμε τήν αισιοδοξία του κ. Μητσοτάκη όσον αφορα στά ελληνο-τουρκικά. Καί δέν ειναι μόνον η εμμονή του στά «ήρεμα νερά» τά οποια έχουν ανεπιστρόφως διαταραχθει. Διότι ο Πρωθυπουργός ομίλησε γιά «θέση ισχύος καί αυτοπεποίθησης χωρίς ποτέ νά κάνω εκπτώσεις στά εθνικά συμφέροντα, τήν κυριαρχία καί τά κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας.» Αλλά η «θέσις ισχύος» δέν εξαρταται τόσο από τίς δυνάμεις καί τούς εξοπλισμούς όσο από τήν πολιτική βούληση νά τούς χρησιμοποιήσει μιά Κυβέρνησις γιά τήν υπεράσπιση των εθνικων συμφερόντων, της κυριαρχίας καί των κυριαρχικων δικαιωμάτων της χώρας.
Όλες οι παράμετροι στρατιωτικης ισχύος λειτουργουν προσθετικά, πλήν της πολιτικης βουλήσεως πού λειτουργει πολλαπλασιαστικά. Άν αυτή ευρίσκεται στό μηδέν, μηδενίζεται ολόκληρο τό αμυντικό οικοδόμημα.
Καί δυστυχως στήν Κάσο δείξαμε ότι πολιτική βούλησις δέν υπάρχει. Συνεπως μας ειναι παντελως ακατανόητο πόθεν τεκμαίρει ο Πρωθυπουργός αυτό πού ειπε, ότι «πιστεύω ότι σέ σχέση μέ τό που βρισκόμασταν πρίν από έναν χρόνο, πράγματα έχουν αλλάξει αρκετά στό πεδίο.» Εκτός εάν εννοουσε ότι τά πράγματα έχουν αλλάξει επί τά χείρω…