Μεταδίδεται πως οι Τούρκοι επαναφέρουν το αίτημα αποστρατικοποίησης νησιών του Αιγαίου, ονομαστικά.
Μέσα σε αυτά αναφέρονται και τα Δωδεκανησα! Είναι δυνατόν;
Η Ιταλική κατοχή τα κατείχε πως; Χωρίς στρατό; Ή όταν ηττημένοι μας τα παρέδωσαν απελευθερωμένα μαζί με τις νησίδες Ίμια κλπ έθεσαν, οι ηττημένοι,τον όρο να μην υπάρχει Ελληνικός στρατός πάνω σ αυτά;
Φαίνεται το πώς οι Τούρκοι, γλυκαμένοι από την Κύπρο
του Κίσσιντζερ μεν, κακομαθημένοι δε από τότε μέχρι και σήμερα από τα πολιτικά της Ελλάδας, όπου ορέγονται να μεταβούν στρατιωτικά, τα θέλουν και αμυντικά ανοχύρωτα, επεκτείνοντας έτσι την Λωζάννη του Βενιζέλου όπως θέλουν, και όπου θέλουν.
Το λένε καθαρά: Για να αποφύγετε τον πόλεμο! Και εμείς τον αποφεύγουμε αφού συμμάχους φαίνεται πως δεν έχουμε. Μας τους πήραν και αυτούς; Ίσως και αυτό τους κάνει να κοκορεύονται.
Μπορούμε και μόνοι μας. Σύμμαχοι στα λόγια, μόνο για να μας τα παίρνουνε.
Ας έρθουν , θα τους περιποιηθούμε όπως πρέπει. Στο τέλος θα τους σερβίρουμε και γλυκό. Όλο λόγια είναι , ας κοπιάσουν και θα τους φύγει η μαγκιά, θα γυρίσουν πίσω λαίγοντας όπως τα παιδάκια στην μαμά τους .
Στην Κύπρο το βλέπεις;
Η κοινωνικη και γεωπολιτικη κατασταση της περιοχης μας , μας δινει το δικαιωμα και τις ευκαιριες,οχι μονο να μην χασουμε, αλλα να κερδισουμε ποντους στην σκακιερα. Συγκεκριμενα, η τουρκια ειναι η στριμωγμενη των εξελιξεων (chevron – ισραηλ- κυπρος)
κι εμεις καλουμαστε να εκμεταλευτουμε τις ευκαιριες με αποφασιστηκοτητα!
Κανενας φοβος λοιπον καθως η τουρκια απομακρυνεται ολοενα περισσοτερο απο το ΝΑΤΟ και τα συμφεροντα των ΗΠΑ
Από τότε που υπάρχουν οι Ελληνες πολεμούν πάντα απέναντι με περισσότερους εχθρούς και νικούν, αρκεί να μην έχουμε μεταξύ μας φαγωμάρα, όπως τότε στην Μ. Ασία. Η ιστορία δεν αναφέρει ποτέ λιγότερους αντίπαλους.
Μισώ τον πόλεμο όμως κάπου πρέπει να βάλουμε όρια, Αλώστε τι νόημα έχουν όλοι αυτοί οι εξοπλισμοί που βαρύνουν τον Έλληνα πολίτη΄?