Μεταδίδονται μεγάλες καθυστερήσεις αναχωρήσεων και αφίξεων επιβατικών αεροσκαφών στο αεροδρόμιο των Σπάτων, κα οφείλεται στο επειδή οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας τηρούν αυστηρά τους κανονισμούς. Άρα η διαρκώς αυξανόμενη εναέρια κυκλοφορία αυτό που επιβάλλει είναι δίμορφο όπως:
Ή αύξηση των αποδοχών των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας, που εμπεριέχει κινδύνους, ή κατασκευή ενός δεύτερου ανακουφιστικού αεροδρομίου όπου υπάρχει πεδίο πλησίον όπως στην Ελευσίνα ή όπου αλλού, διότι αυτές οι καταστάσεις έχουν τάσεις επιδείνωσης για μεγαλύτερη ταλαιπωρία των διαρκώς αυξανόμενων επιβατών ταξιδιωτών και εργαζομένων, και πρέπει να σημειώνονται νωρίτερα.
Φυσικά, και όπως πάντα, καμία σκέψη πρόβλεψης καταστάσεων όποιων αυτών που είναι μπροστά στα ματιά μας δεν βλέπουν αυτοί που ψηφίζουμε και το «πάμε κι όπου βγει» δεν ισχύει μόνο στον ΟΣΕ. Είναι κι αλλού όπως στα αεροδρόμια και στα λεωφορεία. Έρχεται και στα λιμάνια.
Κι επειδή κυκλοφορεί στο διαδίκτυο μία φράση του Θουκιδίδη δοσμένη από τον Καστανίδη, καλό θα είναι να την δουν και στα Υπουργεία. Όλοι.
Αποδίδεται στον Θουκυδίδη, αν και η ακριβής διατύπωση δεν υπάρχει αυτούσια στο αρχαίο κείμενο. Πρόκειται για παραφρασμένη απόδοση του νοήματος που εκφράζεται σε διάφορα σημεία του έργου του, κυρίως μέσα από τις δημηγορίες και την ανάλυση της ανθρώπινης φύσης στον Πελοποννησιακό Πόλεμο.
Ένα αεροδρόμιο στη περιοχή της Αυλώνας δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Αθήνας – Λαμίας θα ήταν η καλύτερη λύση και θα εξυπηρετούσε και τους επιβάτες της κεντρικής Ελλάδας, που τώρα είναι αναγκασμένοι να στριμώχνονται στη κίνηση της Αθήνας.