Αντώνης Σαμαράς: Η πολιτική των υποκλίσεων θίγει τήν αξιοπρέπεια του λαου μας
Αρθρο του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στην Εφημεριδα ΕΣΤΙΑ
Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ
Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δέν ειναι προσωπική υπόθεση κανενός υπουργου καί κανενός πρωθυπουργου.
Αφορα τό έθνος καί τήν ιστορική του συνέχεια. Οι πρόσφατες εξελίξεις στήν Λιβύη αποτελουν τόν ορισμό της αποτυχίας. Αποτυχία στήν γεωπολιτική ανάλυση. Αποτυχία στήν πρόβλεψη. Αποτυχία στούς χειρισμούς. Αποτυχία στό τελικό αποτέλεσμα. Οι ανοησίες πού ψελλίζει δεξιά καί αριστερά ο –κατά δήλωσή του– «φιλέλληνας» υπουργός των Εξωτερικων βαθαίνουν δραματικά τίς ανησυχίες καί τόν προβληματισμό μας. Η ευθύνη βεβαίως βαραίνει πρωτίστως τόν Πρωθυπουργό, ο οποιος καί τόν πιστεύει, καί τόν ανέχεται. Τό δόγμα των «ήρεμων νερων» καί η περιβόητη Συνθήκη περί Φιλίας Ελλάδος καί Τουρκίας ειναι τό κορυφαιο λάθος της ελληνικης εξωτερικης πολιτικης μετά τίς συμφωνίες Μαδρίτης καί Ελσίνκι, μέ τίς οποιες αναγνωρίστηκαν ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στήν περιοχή.
Γιά μεγάλο χρονικό διάστημα η κυβερνητική προπαγάνδα επιχείρησε νά «βαφτίσει» τό κρέας ψάρι. Θέλησε νά πιστέψουμε πώς τά δηθεν «ήρεμα νερά» καί αυτή η Συνθήκη ειναι απλα ένας… συνήθης διάλογος. Καί, όταν δύο πρώην πρωθυπουργοί αντιδράσαμε, υποστηρίζοντας ότι η χώρα διολισθαίνει σέ ντέ φάκτο αποδοχή τετελεσμένων καί ότι μέ αυτήν τήν πολιτική «ξεπλένεται» η Άγκυρα, δεχθήκαμε ειρωνειες καί επιθέσεις. Δέν μέ πειράζει αυτό. Μέ ενοχλει όμως ότι εθελοτυφλουν. Καί ότι ο κομματικός φανατισμός ορισμένων εμποδίζει τήν ανάγνωση της εθνικης πραγματικότητας. Μίας πραγματικότητας πού αποτυπώνεται καί στό μειζον εθνικό θέμα της Μονης Σινα. Πυκνώνουν τά σύννεφα κι εκει. Πρέπει τό Υπουργειο Εξωτερικων νά δώσει στήν δημοσιότητα τό συμφωνητικό πού προτείνουμε ως χώρα γιά τό μέλλον της Μονης. Καί μένω εδω, πρός τό παρόν.
Έρχομαι στό Τουρκολιβυκό. Στίς 24 Αυγούστου 2026, ο κ. Γεραπετρίτης διαβεβαίωνε δημοσίως πώς η Ελλάδα διασφάλισε ότι δέν θά έχουμε από τήν Λιβύη τήν κύρωση του ανυπόστατου καί παράνομου Τουρκολιβυκου. Μέ ποιά στοιχεια μιλουσε μέ τέτοια βεβαιότητα; Ποιές δεσμεύσεις ειχε εξασφαλίσει; Πως αξιολόγησε τήν τουρκική προσέγγιση πρός τήν ανατολική Λιβύη; Καί τί ακριβως απέγινε η δηθεν κατοχυρωμένη επιτυχία πού παρουσίαζε στούς Έλληνες; Μάλιστα, μόλις τήν Τετάρτη, ο ίδιος άνθρωπος δήλωσε πώς δέν ηταν στό χέρι της Ελλάδας νά αποτρέψει τήν κύρωση του Τουρκολιβυκου!! Ή μας κορόιδευε επομένως τόν Αύγουστο ή δημόσια ομολογει πώς είμαστε ανήμποροι νά επηρεάσουμε τήν Λιβύη…
Καί ο φίλτατος Χάφταρ; Από τήν ώρα πού τόν συνάντησε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός τόν περασμένο Ιούνιο στό Μέγαρο Μαξίμου, όχι μόνον έχουμε τήν κύρωση του Τουρκολιβυκου, αλλά δεχόμαστε καί χιλιάδες λαθρομετανάστες στήν Κρήτη! Καί όμως. Έχει η Κυβέρνηση τό πολιτικό θράσος νά ζητάει καί τά ρέστα. Καί νά μας κατηγορει συλλήβδην γιά «εχθροπάθεια». Τήν δική μου βαθειά αγωνία, μάλιστα, τήν βάφτισαν «βαθειά μισαλλοδοξία» – τέτοια αναισθησία…
Η Κυβέρνηση διατυμπανίζει πώς τό μνημόνιο παραμένει παράνομο καί ότι η λιβυκή απόφαση δέν μεταβάλλει τόν χαρακτηρα του. Προφανως! Νομικά ειναι απολύτως έτσι. Η Τουρκία λειτουργει ως πειρατής του Διεθνους Δικαίου καί στό Τουρκολιβυκό. Όσα λένε ειναι παράνομα καί παράλογα. Αλλά αυτήν τήν Τουρκία όρισε διεθνως ως «φίλη», καί μάλιστα μέ Συνθήκη, ο κ. Μητσοτάκης. Γιά αυτά τά «ήρεμα νερά» –πού αποδείχτηκαν φουρτουνιασμένη θάλασσα– ειπε «άς μέ πουν καί μειοδότη» ο κ. Γεραπετρίτης.
Κι έρχομαι στό καλώδιο ηλεκτρικης διασύνδεσης.
Διότι αυτά πού ακούγονται δημοσίως ειναι επιεικως πολιτικά καί νομικά παράλογα. Εξηγουμαι: Ο Τουρκος υπουργός Εξωτερικων Χακάν Φιντάν δήλωσε τήν Τετάρτη: «Γιά τό καλώδιο δέν προβάλλουμε αντιρρήσεις, υπό τήν προϋπόθεση όμως η Τουρκία νά ενημερώνεται γραπτως γιά τίς εργασίες καί μέ τίς σχετικές συντεταγμένες». Γιατί, λέει, δέν θέλει νά διαταραχθει τό «status quo» στήν περιοχή. Καί ως status quo, προφανως, εννοει τό τουρκολιβυκό μνημόνιο. Καί τί απάντησε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικων; Επί λέξει, τό εξης: «Η ενημέρωση σχετικά μέ τήν έρευνα καί τήν πόντιση ειναι κάτι τό οποιο θά μπορουσε νά ειναι δυνατόν, μέ τήν σαφη αναφορά ότι δέν πρόκειται γιά αδειοδοτική διαδικασία»…
Όταν, λοιπόν, ο κ. Γεραπετρίτης μας λέει ότι δέν έχει αντίρρηση νά ενημερωθει η Τουρκία, στήν πραγματικότητα αναγνωρίζει, εμμέσως πλήν σαφως, δικαιοδοσία της Τουρκίας. Όμως η Τουρκία δέν αδειοδοτει τό καλώδιο! Καί κανείς δέν υποχρεουται νά της ζητήσει άδεια γιά νά περάσει καλώδιο. Η ενημέρωση γίνεται από τήν χώρα πού έχει δικαιοδοσία, δηλαδή τήν Ελλάδα στήν συγκεκριμένη περίπτωση, μέσω έκδοσης Navtex. Καί αυτό αρκει. Εάν εμεις δεχθουμε οτιδήποτε παραπάνω, παίζουμε τό παιχνίδι της Τουρκίας. Καί, μάλιστα, πάνω σέ θαλάσσια περιοχή πού ειναι ήδη διακηρυγμένη (μέ τήν Αίγυπτο) ελληνική ΑΟΖ!
Επί τέλους, σκέφτονται τί λένε καί τί πρόκειται νά κάνουν; Δέν αποτελει αυτό απομείωση των κυριαρχικων μας δικαιωμάτων; Ποιός έδωσε τέτοιο δικαίωμα στήν Κυβέρνηση; Κανείς! Ο κ. Μητσοτάκης έχει τεράστια εθνική ευθύνη. Έχω υπάρξει πρωθυπουργός καί γνωρίζω τό βάρος της Ιστορίας. Γι᾿ αυτό καί λέω στήν Κυβέρνηση νά μήν παίζει άλλο μέ τήν φωτιά. Η αλλαγή της εξωτερικης μας πολιτικης, μέ τήν αυτονόητη αποπομπή Γεραπετρίτη, ειναι μονόδρομος. Η Ελλάδα μπορει νά πετύχει τούς εθνικούς στόχους της – όχι όμως έτσι. Δέν αξίζει ούτε στήν Ιστορία της χώρας ούτε στήν ιστορία της Παράταξης, αλλά ούτε καί στήν αξιοπρέπεια του λαου μας, η πολιτική των υποκλίσεων.
