Ετοιμάζεται για την μεγάλη κυβίστηση η Ούρσουλα;
Ετοιμάζεται για την μεγάλη κυβίστηση η Ούρσουλα;;
Σύμφωνα με το Bloomberg, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν πιέζει ιδιωτικά για έναρξη συζητήσεων
γύρω από μια νέα «ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας», παράλληλα με τις ειρηνευτικές συνομιλίες για την Ουκρανία.
Η επίσημη γραμμή της Ευρώπης παραμένει ξεκάθαρη:
η Ρωσία δεν έχει δικαίωμα να καθορίζει πώς προστατεύει η ήπειρος τον εαυτό της, ενώ οι συνομιλίες πρέπει να ακολουθήσουν συγκεκριμένη σειρά (πρώτα εκεχειρία, μετά ειρηνική συμφωνία και μόνο στο τέλος – αν γίνει – ευρύτερα ζητήματα ασφάλειας).
Ωστόσο, η πίεση της Μόσχας να εντάξει τις «ρυθμίσεις ασφάλειας της Ευρώπης» στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία αποκάλυψε ρωγμές μέσα στην ΕΕ.
Σύμφωνα με το Bloomberg,
ορισμένοι ηγέτες – μεταξύ τους και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – προωθούν ιδιωτικά την ιδέα να ξεκινήσει τουλάχιστον μια παράλληλη διερεύνηση του θέματος. Αυτό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από χώρες κοντά στη Ρωσία (Βαλτικές, Φινλανδία κ.ά.), οι οποίες εκτιμούν ότι οποιαδήποτε εμπλοκή παίζει στα χέρια του Κρεμλίνου και αποσπά την προσοχή από τον πόλεμο.
Δημόσια, η εικόνα είναι διαφορετική. Ο Εμανουέλ Μακρόν τόνισε ότι «εμείς οι Ευρωπαίοι θα ορίσουμε και θα αποφασίσουμε για τη μελλοντική μας ασφάλεια».
Η Κάγια Κάλας (Ύπατη Εκπρόσωπος) προειδοποίησε ότι η συζήτηση των ρωσικών απαιτήσεων είναι «παγίδα» που αποσπά την προσοχή από την ανάγκη για εκεχειρία, ενώ υπενθύμισε ότι ήδη υπάρχει αρχιτεκτονική ασφάλειας (Ελσίνκι 1975, Παρίσι 1990, Βουδαπέστη 1994), την οποία όμως παραβίασε το ίδιο το ΝΑΤΟ…
Το ζήτημα ήρθε στο προσκήνιο ενόψει και κατά τη διάρκεια της άτυπης συνόδου κορυφής της ΕΕ στο Δουβλίνο (13 Νοεμβρίου 2026), όπου συμμετείχαν μεταξύ άλλων η Τζόρτζια Μελόνι και η φον ντερ Λάιεν.
Η Ρωσία, μέσω των διαπραγματευτών της, επιμένει ότι «ολόκληρος ο οργανισμός» της ευρωπαϊκής ασφάλειας χρειάζεται θεραπεία και όχι απλώς «τσιρότο» στην Ουκρανία.
Η κίνηση της φον ντερ Λάιεν ερμηνεύεται από πολλούς ως στροφή σε σχέση με την επίσημη σκληρή γραμμή.
Αξίζει να σημειωθεί ότι νωρίτερα είχε προτείνει ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας (με συμμετοχή Ηνωμένου Βασιλείου, Νορβηγίας, Ουκρανίας, Καναδά) και πρωτόκολλο αντιμετώπισης υβριδικών απειλών – αλλά αυτά αφορούσαν ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας απέναντι στη Ρωσία, όχι διαπραγμάτευση της αρχιτεκτονικής μαζί της.
Η εξέλιξη αυτή αποκαλύπτει τις εσωτερικές εντάσεις της Ευρώπης: από τη μία η ανάγκη να μην αφήσει τις ΗΠΑ και τη Ρωσία να αποφασίζουν πάνω από το κεφάλι της, από την άλλη ο φόβος ότι οποιαδήποτε συζήτηση «αρχιτεκτονικής» θα νομιμοποιήσει ρωσικές απαιτήσεις για υποχώρηση του ΝΑΤΟ.
