«Η Ελλάδα δεν σχεδιάζει στο άμεσο μέλλον να γίνει χώρα παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου…»(Νίκος Δένδιας, Υπουργός Εξωτερικών).
Για δεύτερη φορά μέσα σε 20 χρόνια επίκειται αποχώρηση εταιρειών που έχουν υπογράψει συμβάσεις με το ελληνικό Δημόσιο για έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων στην χώρα. Αυτό σήμερα είναι ιδιαίτερα σημαντικό, επειδή υπάρχουν 13 ενεργές Συμβάσεις Παραχωρήσεων. Ήδη η ισπανική Repsol αποχώρησε και τα ΕΛΠΕ σχεδιάζουν να αποχωρήσουν από δύο περιοχές της Δυτικής Ελλάδας.
ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Ο συνδυασμός της απολιγνιτοποίησης με την εγκατάλειψη των προσπαθειών
για έρευνα και παραγωγή φυσικού αερίου, καθιστά τη χώρα απόλυτα
εξαρτώμενη από εισαγωγές φυσικού αερίου τα επόμενα 30-50 χρόνια, για τις
μονάδες βάσης ηλεκτρικής ενέργειας που δεν μπορούν να υποκατασταθούν από ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας).
Σε μία περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου που σφύζει από ερευνητική και παραγωγική δραστηριότητα, ιδιαίτερα για φυσικό αέριο, η Ελλάδα αντίθετα, με την κατάργηση της ερευνητικής δραστηριότητας, απεμπολεί στην ουσία κυριαρχικά της δικαιώματα, καθιστώντας και την οριοθέτηση της ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας χωρίς νόημα (Δίκαιο Θάλασσας 1982).
Απομακρύνεται από συνέργειες και συμμετοχές για την ανάπτυξη της περιοχής σε ενεργειακό κόμβο με Αίγυπτο, Ισραήλ, Λιβύη και Κύπρο και αφήνει ελεύθερο το πεδίο στις παράνομες τουρκικές διεκδικήσεις.
Να σημειωθεί πως τυχόν μη εκμετάλλευση των δυνητικών αποθεμάτων υδρογονανθράκων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ μπορεί να χρησιμοποιηθεί
και ως δικαιολογητική βάση από όλους εκείνους που υποστηρίζουν την παραχώρηση εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Τουρκία. Γεγονός που οδηγεί στην γεωπολιτική μας εξάλειψη από τον χώρο που για χιλιετίες ο ελληνισμός έζησε και αναπτύχθηκε.
Η επίκληση δήθεν περιβαλλοντικών κινδύνων είναι απόλυτα ατεκμηρίωτη.
Η πετρελαϊκή βιομηχανία διεθνώς εφαρμόζει τα υψηλότερα standards ασφάλειας και περιβαλλοντικής μέριμνας δραστηριοποιούμενη στις πλέον ευαίσθητες περιοχές του πλανήτη, ενώ στην Ελλάδα το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η περιοχή εκμετάλλευσης πετρελαίου και φυσικού αερίου του θαλάσσιου κοιτάσματος “Πρίνος” για 40 χρόνια, σε μια άκρως τουριστική περιοχή (Κόλπος Καβάλας και Θάσος).
Όσον αφορά το αναφερόμενο, δήθεν απαγορευτικό, υψηλό κόστος των ερευνών, ας υπενθυμίσουμε στους αρμόδιους ότι αυτό το αναλαμβάνουν
εξ ολοκλήρου οι ανάδοχοι μαζί με το ρίσκο, ενώ η παραχωρούσα το δικαίωμα χώρα εισπράττει το μερίδιό της όπως προβλέπεται από την σύμβαση. Η αστάθεια της ενεργειακής πολιτικής ταλανίζει για πολλές δεκαετίες την χώρα μας, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την ενεργειακή της ασφάλεια, την αξιοπιστία και την οικονομία της.
Το άρθρο συνυπογράφουν οι:
>Τερέζα Φωκιανού, Πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της FLOW Energy Α.Ε., πρόεδρος της Επιτροπής Υδρογονανθράκων του ΙΕΝΕ και πρώην διευθύνουσα σύμβουλος της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίου – Εκμετάλλευση Υδρογονανθράκων Α.Ε.
>Δρ. Ηλίας Κονοφάγος, Μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών, αντιπρόεδρος της FLOW Energy A.E. και πρώην γενικός διευθυντής ΕΛΠΕ Α.Ε.
>Δρ. Γιάννης Μπασιάς, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΕΔΕΥ (Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων).
>Δρ. Μάρκος Λουκογιαννάκης, πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΔΕΥ, πρώην γενικός διευθυντής του ΣΕΒ-Βιώσιμη Ανάπτυξη και πρώην γενικός διευθυντής των ΕΛΠΕ Αιγύπτου.
>Γιάννης Γρηγορίου, πρώην διευθύνων σύμβουλος των ΕΛΠΕ για έρευνα και παραγωγή υδρογονανθράκων.
>Δρ. Γιώργος Φίλης, επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Ledra College της Λευκωσίας.
Υ.Γ
Διευκρινίζεται πως επίσημη διόρθωση-διευκρίνηση των δηλώσεων Νίκου Δένδια στο “Arab News”, δεν υπήρξε από τον ίδιο, ούτε από το ΥΠΕΞ, αλλά από “διπλωματικές πηγές” όπως ανέφεραν όλα τα “μεγάλα” και γνωστά ΜΜΕ…
Διαβάστε και ακούστε στη συνέχεια την συνέντευξη του Άγγελου Μαυροματίδη στις 28/4/2021στον 9,84
Ο Άγγελος Μαυροματίδης, γεωλόγος και ίσως ο τελευταίος άνθρωπος που εργάστηκε με την εταιρεία «enterprise oil» , την εταιρεία που πραγματοποίησε από ότι φαίνεται, και δυστυχώς, όπως είπε την τελευταία ελληνική ερευνητική γεώτρηση (Δημητρα-1,Ιωαννινα, 2001), μίλησε στον 98.4.
Όπως είπε , συνάδελφοι του ειδικοί στα ενεργειακά επί του πεδίου, ενεργειακοί κολοσσοί και ενεργειακές χώρες παραγωγοί, γελάνε με τα όσα εκφέρουν Έλληνες πολιτικοί σε θέσεις ευθύνης, με τα οποία κλείνουν πριν καν ανοίξει την «πόρτα» στην έρευνα και την αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου της χώρας μας, την ώρα που όλες οι γειτονικές μας χώρες σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο, κάνουν ότι μπορούν για να στηρίξουν και τις οικονομίες τους με ενεργειακή αυτάρκεια. Ο κ. Μαυροματίδης , είπε πως όλα δείχνουν στην Ελλάδα , ότι πράγματι έρχεται το τέλος της έρευνας υδρογονανθράκων που ούτε καν άρχισαν ουσιαστικά, και αυτό είναι κρίμα για την Ελλάδα, τους νέους και ίσως ειδικά για την Κρήτη! Είπε ακόμη πως για τους Έλληνες του εξωτερικού το μόνο ίσως κακό θα είναι να ντρεπόμαστε να λέμε ότι δεν υπάρχει έρευνα φυσικού αερίου, στην Ελλάδα (κάτι που είναι καμάρι, για Έλληνες υπουργούς δυστυχώς) την ώρα που οι γείτονες μας οι Τούρκοι κάνουν έρευνες και στη Μεσόγειο, προφανώς και για γεωπολιτικούς λόγους. Κατά τα άλλα όμως , οι Έλληνες πολίτες, θα πληρώσουν το τίμημα με τις εισαγωγές, φυσικού αερίου, πετρελαίου, ανεμογεννητριών και ρεύματος από λιγνίτη άλλων χωρών, στο όνομα της μείωσης του λεγόμενου «αποτυπώματος του άνθρακα». Στη συνέντευξη αναλύθηκε επίσης, ότι
1. ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ 140 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΒΑΡΕΛΙΑ ΕΤΗΣΙΩΣ…ΜΕ ΚΟΣΤΟΣ ΠΑΝΩ ΤΩΝ $ 9 ΔΙΣ
2. ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΗΠΑ 10 ΔΙΣ Μ3 ΚΑΚΙΣΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΟΣ ΦΥΣΚΟ ΑΕΡΙΟ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΙΖΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ $ 3 ΔΙΣ
3. ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΕΣ ΧΩΡΕΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΛΙΓΝΙΤΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ
4. ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΡΕΥΜΑ ΑΠΟ ΛΙΓΝΙΤΗ ΠΟΥ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 10% ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ ΣΕ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ
5. ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΡΕΥΜΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 3% ΑΠΟ ΤΑ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΩΣ ΚΑΙ 20% ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ.
Οι ΑΠΕ συμμετέχουν- καλύπτουν το πολύ το 14% των ολικών ενεργειακών αναγκών της Ελλάδας και καλύπτουν μόνο το 30% περίπου, των αναγκών στη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και όχι των ολικών αναγκών της Ελλάδας σε ενέργεια, με ότι σημαίνει αυτό για το ανεδαφικό του «μηδενικού αποτυπώματος άνθρακα», αλλά και για κέρδη από τις εισαγωγές των μεσαζόντων για όλα τα παραπάνω.