Γράφει ο Ανδρέας Παναγιωτόπουλος
Το νομοσχέδιο για την Υγεία που ψήφισε την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου 2022 μόνον η Κ.Ο. της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί την πιο απτή απόδειξη της αντίληψης αυτών που μας κυβερνάνε για τα δημόσια αγαθά και τις κοινωνικές κατακτήσεις. Μια «μεταρρύθμιση» που μας γυρίζει πολιτικά και κοινωνικά στην προ του 1983 εποχή, χρονιά ορόσημο για τη δημόσια υγεία, αφού θεσμοθετήθηκε μια από τις μεγαλύτερες μεταπολιτευτικές, για να μην πούμε μεταπολεμικές πραγματικές μεταρρυθμίσεις κοινωνικού χαρακτήρα, το Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.). Την κατεδάφιση του εκ θεμελίων είχε επιχειρήσει και ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, η πολιτική αλλαγή όμως του 1993 ματαίωσε τα σχέδιά του. Ωστόσο, ο γιος θέλοντας να αποδείξει ότι είναι «καλύτερος» από τον πατέρα, εμφανίζεται πιο σκληρός νεοφιλελεύθερος, αλλά ο λαός θα είναι και πάλι εδώ.
Η ουσία και ο βασικός σκοπός αυτού του εχθρικού για την κοινωνία νομοθετήματος είναι η κατάργηση της δωρεάν παροχής υπηρεσιών Υγείας ισότιμα σε όλους τους πολίτες. Δηλαδή τα «άγια των αγίων» του Κοινωνικού Κράτους Δικαίου και Πρόνοιας. Η κατάργηση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης (ΠΑΑ) των νοσοκομειακών γιατρών με πρόσχημα την ανεπαρκή στελέχωση των δημόσιων δομών υγείας και την απροθυμία των γιατρών να καλύψουν ακόμα και μόνιμες θέσεις στα νοσοκομεία της επαρχίας και η δυνατότητα να προσφέρουν υπηρεσίες στο Ε.Σ.Υ. οι ιδιώτες, βάζοντας οι ασθενείς βαθιά το χέρι στην τσέπη, οδηγούν πρακτικά στην αποδόμηση και το ξερίζωμά του. Η κατάργηση ενός από τους θεμέλιους λίθους του Ε.Σ.Υ. θα δημιουργήσει το φαινόμενο του ντόμινο που προιωνίζεται νέες αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις εις βάρος του κοινωνικού συνόλου και θα εμπεδώσει την ανισόρροπη κατάσταση μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
Αυτή η «αλλαγή του παραδείγματος», ντυμένη με τους πιο sic νεοφιλελεύθερους όρους, αυτούς της «ευελιξίας» και της «ελεύθερης επιλογής», θα έχει τραγικά αποτελέσματα για τον κοσμάκη που παλεύει για τα βασικά καθημερινά αλλά και για όλους όσοι πληρώνουν την ασφάλισή τους μια ζωή και δεν τους περισσεύουν ακόμη και για ένα από τα πιο σημαντικά αγαθά όπως αυτό της Υγείας. Η «πυρπόληση» και ο «τουφεκισμός», θα αυξήσει τις κοινωνικές ανισότητες, αφού θα καταστρατηγηθεί εν τοις πράγμασι η ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Όσοι έχουν λεφτά θα γιατρεύονται αφού πια ο δημόσιος τομέας θα αποτελεί τον «προαθάλαμο» του ιδιωτικού, ενώ οι υπόλοιποι θα εναποθέτουν τις ελπίδες τους στη «θεία πρόνοια» ή θα εναποτίθενται στον «Καιάδα» της νεοφιλελεύθερης αναλγησίας. Κι όλα αυτά σε μια χώρα που έχει ήδη τον μεγαλύτερο ιδιωτικό τομέα υγείας σε όλη την Ευρώπη (60% δημόσιος – 40% ιδιωτικός) και υψηλές δαπάνες για ιδιωτική υγεία. Οδηγούμε δηλαδή τον άρρωστο στον ιδιωτικό τομέα με θεσμικό τρόπο. Είναι θεσμική εκτροπή αυτό που γίνεται.
Η επιστροφή στα αλήστου μνήμης χρόνια του πολιτικούς και κοινωνικού αποκλεισμού δεν σταματάει εδώ. Πέραν του ότι οι ασθενείς και οι συγγενείς τους για να εξασφαλίσουν μια θέση στον «ήλιο» της περίθαλψης θα αναγκαστούν να «βάλουν μέσο», ο πελατειασμόςεπεκτείνεται και στις προσλήψεις, με τη θεσμοθετημένη βαρύτητα που θα έχει η προσωπική συνέντευξη στην πρόσληψη των γιατρών. Δηλαδή επιστρέφουμε στην πελατειακή λογική των «δικών μας παιδιών». Πρόκειται για υποχώρηση της Δημοκρατίας και της Αξιοκρατίας. Την ίδια στιγμή οι κυβερνώντες λαϊκίζουν μιλώντας για μη ανταπόκριση των γιατρών σε προκηρυγμένες θέσεις, όταν το 2014, ο πρώην υπουργός Υγείας και νυν υπουργός (υπ)Ανάπτυξης Άδωνης Γεωργιάδης απέλυσε 2.500 γιατρούς της κοινωνικής ασφάλισης με το επιχείρημα ότι είχαν και ιδιωτικό ιατρείο, ενώ για τις 25 θέσεις που έχουν προκηρυχθεί από το 2018 δεν έχει υπάρξει καμιά διαδικαστική πρόοδος. Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε και τη ματαίωση της δημιουργίας των Κέντρων Υγείας (ΚΥ) αστικού τύπου ούτως ώστε μαζί με τα ΚΥ της επαρχίας η πρωτοβάθμια υγεία να ολοκληρωθεί και να δέσει αρμονικά με τη δευτεροβάθμια.
Η κυβέρνηση έχει χάσει πλέον την κοινωνική της αξιοπιστία. Οι πολιτικές της έκλεισαν νοσοκομεία, όταν η πανδημία ανέδειξε τον δημόσιο, λαϊκό και κυρίαρχο ρόλος του δημόσιου συστήματος υγείας και την αδιαφορία του ιδιωτικού τομέα να «βάλει πλάτη», αφού στην πλειονότητά τους οι ιδιωτικές κλινικές δεν δέχθηκαν ασθενείς με covid-19. Οι κκ. Πλεύρης και Γκάγκα γίνονται οι «νεκροθάφτες» του δημόσιου συστήματος υγείας όταν η απώλεια 34.000 και πλέον συμπολιτών μας στη διάρκεια των πανδημίας του κορωνοϊού μας χτυπάει το καμπανάκι να γυρίσουμε το καράβι στην αντίστροφη κατεύθυνση, αυτή της ενίσχυσης της δημόσιας υγείας και των ανθρώπων της. Η κυβέρνηση όμως έχει κάνει δόγμα της συμπεριφοράς της απέναντι στους δημόσιους λειτουργούς το «αντί του μάννα χολήν», ένα μείγμα αχαριστίας και εκδικητικότητας μέσω της επίκλησης μια αμφιλεγόμενης ασφάλειας, θυμίζοντας τη ρητορική του Τραμπ και του τραμπισμού για την επίσης ξερίζωμα της μεγάλης υγειονομικής μεταρρύθμισης στις ΗΠΑ, το λεγόμενο «Obamacare».
Ο λαός όμως και η επόμενη δημοκρατική προοδευτική κυβέρνηση που θα προκύψει από τη μεγάλη πολιτική αλλαγή που θα φέρουν οι επερχόμενες εθνικές εκλογέςθα στείλουν στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας αυτές τις μαύρες σελίδες της. Θα δείξει το STOP και θα πει το μεγάλο ΟΧΙ σε όσους επιβουλεύονται τα δημόσια αγαθά. Θα διαλύσει το σκιερό σύννεφο που επικρεμάταιαπειλητικά πάνω από την υγεία και τη χώρα και θα χαράξει εκ νέου το Κράτος Δικαίου και Πρόνοιας μέσω της ελεύθερης και ισότιμης πρόσβασης στα δημόσια και κοινωνικά αγαθά. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει αναγγείλει 9+1 δεσμεύσεις (στο παράρτημα στο τέλος) για το Νέο Ε.Σ.Υ. με ευήκοα ώτα και πρόσκληση για δημοκρατικό διάλογο και συνεργασία για το καλό της χώρας και των πολιτών. Μαζί με τους κοινωνικούς φορείς, οι οποίοι, πρέπει το συντομότερο δυνατό να κατανοήσουν τη σημασία της ανάσχεσης αυτής της πολιτικής που ισοπεδώνει τα πάντα, εμείς θέλουμε και αγωνιζόμαστε:για Ισότητα και Δωρεάν πρόσβαση στον τομέα της υγείας όλων των πολιτών γιατί η υγεία δεν είναι εμπορεύσιμη.
Το δίλημμα είναι πλέον «πολιτισμός ή νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα».
Νέ𝛐 𝚬𝚺𝚼: 𝟗+𝟏 𝛅𝛆𝛔𝛍𝛆ύ𝛔𝛆𝛊ς 𝛕𝛐𝛖 𝚺𝚼𝚸𝚰𝚭𝚨-𝚷𝚺
- Αύξηση 3 δισ. της χρηματοδότησης του ΕΣΥ (2 δισ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό, 1 δισ. από το Ταμείο Ανάκαμψης). Στόχος: οι δαπάνες για την Υγεία σε βάθος τετραετίας να είναι στον ευρωπαϊκό μέσο όρο 7% του ΑΕΠ.
- Μισθολόγιο ιατρικού προσωπικού: 2.000 ευρώ εισαγωγικός μισθός για τον πρωτοδιόριστο γιατρό και ανάλογη προσαρμογή στις υπόλοιπες βαθμίδες.
- Μηχανισμός αυτόματης προκήρυξης και κάλυψης των κενών θέσεων στο ΕΣΥ λόγω συνταξιοδότησης.
- Μονιμοποίηση στο ΕΣΥ του συνόλου του υγειονομικού προσωπικού που έδωσε και δίνει τη μάχη της πανδημίας.
5, Πρόσληψη 5.000 μόνιμων υγειονομικών αμέσως και άλλων 10.000 σε ορίζοντα τριετίας σε τομείς αιχμής, αλλά και σε υπηρεσίες που υστερεί το ΕΣΥ: κοινοτική φροντίδα, επείγουσα ιατρική, αποκατάσταση, ψυχική υγεία, οδοντιατρική περίθαλψη, μετανοσοκομειακή φροντίδα.
- Ενταξη των υγειονομικών εργαζόμενων στο καθεστώς των βαρέων και ανθυγιεινών.
- Ενίσχυση της πρωτοβάθμιας φροντίδας: τριπλασιασμός των ΤΟΜΥ (από τις 127 στις 380), εδραίωση του θεσμού του οικογενειακού γιατρού σε όλη την επικράτεια και για όλους.
- Λειτουργία ανά δήμο Πολυδύναμων Κέντρων Υγείας.
- Επιχειρησιακή ενδυνάμωση του ΕΚΑΒ.
- Ανακαίνιση και πλήρης εξοπλισμός των νοσοκομείων που παρουσιάζουν επείγουσες ανάγκες.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ
“Ιατρός- Διευθυντής ΕΣΥ
Μέλος Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ- Π.Σ.” Πρωτοσελιδα – Ειδήσεις