Ξάφνιασμα αποτελεί το «φύτεμα» διάταξης στο νομοσχέδιο με τον νέο δικαστικό χάρτη της χώρας (άρθρο 39), που τροποποιεί τη διαδικασία με βάση την οποία ενεργεί στη χώρα μας ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας, όταν προκύπτουν κατά την έρευνα πλημμελήματα που διώκονται αυτοτελώς.
από τη Μαρία Παναγιώτου
Συγκεκριμένα, καταργούνται εδάφια στην παράγραφο 2 του άρθρου 16Β του ν. 4786/2021 κι έτσι η απολογία των κατηγορουμένων γι’ αυτού του είδους τα πλημμελήματα δεν θα γίνεται πλέον στον Ευρωπαίο Εισαγγελέα αλλά στον ανακριτή, όπως γίνεται και για τα κακουργήματα και τα συναφή πλημμελήματα. Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε κάποιος καλοπροαίρετος να μιλήσει για δικονομική εναρμόνιση προκειμένου να μη διασπάται η ανακριτική διαδικασία.
Αυτό περίπου επικαλείται και η αιτιολογική έκθεση, που αναφέρει ότι η κατάργηση των εδαφίων κρίθηκε αναγκαία γιατί εισήγαγαν «έναν τρόπο παραπομπής των πλημμελημάτων αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που διώκονται αυτοτελώς, ο οποίος δεν προβλέπεται ούτε από τον Κανονισμό (ΕΕ) 2017/1939 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 2017». Αλλά και γιατί η εφαρμογή αυτών των εδαφίων στην πράξη αναμένεται «να προκαλέσει σημαντικές καθυστερήσεις στην ταχύτητα απονομής της δικαιοσύνης».
Κάποιος κακοπροαίρετος, από την άλλη, θα έβρισκε στο συγκεκριμένο «φύτεμα» κάτι εξαιρετικά περίεργο: το γεγονός ότι αυτό το άρθρο στο νομοσχέδιο κλειδώθηκε στη δημόσια διαβούλευση, ώστε να μην μπορεί να σχολιαστεί, όχι φυσικά μόνο από πολίτες αλλά και από νομικούς. Θα μπορούσαν, άραγε, αυτοί να διαπιστώσουν ότι η τροποποίηση δεν ήταν αναγκαία;
Για την ιστορία, αναφέρουμε πάντως πως και η παράβαση καθήκοντος υπουργού είναι πλημμέλημα που διώκεται αυτοτελώς.
Άρα στην περίπτωση (λέμε τώρα!) που χρειαστεί να απολογηθεί υπουργός, θα απολογηθεί μετά την ψήφιση της διάταξης στον ανακριτή και όχι στον Ευρωπαίο Εισαγγελέα.