Αποθήκη ψυχών και το νοσοκομείο της Ρόδου !
Την Πέμπτη βρέθηκα για άλλη μια φορά σε μια δομή υγείας της νησιωτικής χώρας. Μαζί με τη συνυποψήφια της Νέας Αριστεράς, @KaterinaSaranti, επισκεφθήκαμε το νοσοκομείο της Ρόδου “Ανδρέας Παπανδρέου”, όπου υγειονομικοί μας περιέγραψαν την απερίγραπτη κατάσταση ενός νοσοκομείου που θα έπρεπε να καλύπτει τις ανάγκες ενός μεγάλου νησιού 125.000 κατοίκων.
Η μια παθολογική κλινική με 30 κλίνες έχει μόνο 2 γιατρούς και η άλλη 3, κάτι που σημαίνει συνεχείς εφημερίες και εξάντληση. Το ίδιο και με τους νοσηλευτές, καθώς στην καλύτερη περίπτωση υπάρχει ένας για 30 ασθενείς. Και αυτός ο ένας είναι ΔΕ, δηλαδή βοηθός νοσηλευτή.
Οι ασθενείς νοσηλεύονται σε εξευτελιστικές συνθήκες. «Δεν θα ήθελα να έχω δικό μου άνθρωπο εκεί μέσα». μας αναφέρουν οι εργαζόμενοι. Αποτέλεσμα της κατάστασης είναι να έχουμε αυξηση των λοιμώξεων και των πολυανθεκτικών μικροβίων, την οποία και αποσιωπούν.
Η Νευρολογική Κλινική έχει μόνο έναν γιατρό ενώ η Μονάδα αυξημένης φροντίδας
Η Ογκολογική θα μείνει επίσης με έναν γιατρο, ενώ αυξάνονται τα περιστατικά σε όλη την περιφέρεια. Μέχρι και τα πλυντήρια χάλασαν και οι εργαζόμενοι δεν έχουν σεντόνια. Την ίδια ώρα, στα Επείγοντα Περιστατικά υπάρχουν επίσης τρομερές ελλείψεις: «Αν σου τύχει και μπορείς φύγε» είναι αυτό που ακούσαμε από τους ανθρώπους.
Και όπως διαπιστώνουμε, αντί η πολιτική ηγεσία να ενσκήψει στα προβλήματα που εντοπίζουν οι εργαζόμενοι, τους στοχοποιεί και τους απαξιώνει ως ενοχλητικούς, με κάθε ευκαιρία.
Καθώς ξεκινά η τουριστική σεζόν αναμένουμε 3 εκατ. επιπλέον τουριστικό πληθυσμό στα Δωδεκάνησα που εξυπηρετείται από το συγκεκριμένο Νοσοκομείο που καταρρέει. Η συνειδητή κατεδάφιση του ΕΣΥ δεν καταδικάζει μόνο τους μόνιμους κατοίκους στο Ρόδο , την Κρήτη, την Κέρκυρα και άλλα νησιά που επισκέφθηκα. αλλά απειλεί να πλήξει ανεπανόρθωτα τον τουρισμό της χώρας.