Βασίλης Βιλιάρδος
Μετά τα απογοητευτικά στοιχεία της αμερικανικής αγοράς εργασίας, το σενάριο ήπιας προσγείωσης της οικονομίας των ΗΠΑ είναι υπό αμφισβήτηση – οπότε είναι λογικό να σπάσει η φούσκα των χρηματιστηρίων.
Έτσι, το πάνω από -12% του ιαπωνικού Nikkei και το -8% της Ταιβαν, προαναγγέλουν ένα παγκόσμιο κραχ – με το ελληνικό χρηματιστήριο να ακολουθεί με -5%.
Πόσο μάλλον εάν διευρυνθεί ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, οδηγώντας σε παγκόσμιο – σε συνδυασμό με τον αντίστοιχο στην Ουκρανία που μαίνεται.
Μετά τα κραχ βέβαια ακολουθούν βαθιές υφέσεις – ενώ υπό τις σημερινές συνθήκες, είναι επικίνδυνο να υπάρξει στασιμοπληθωρισμος.
Μια θανατηφόρα οικονομική ασθένεια, πολύ περισσότερο για υπερχρεωμένες και ελλειμματικές χώρες, όπως η Ελλάδα – η οποία είναι εντελώς ανοχύρωτη.
Ας ελπίσουμε πως δεν θα υπάρξει κραχ, ούτε ύφεση, ούτε στασιμοπληθωρισμος – πολύ περισσότερο, ούτε παγκόσμιος πόλεμος.
Με τις ευχές δεν λύνονται τα προβλήματα.
Υπάρχει και η διαφορετική ματιά, η άλλως μια δεύτερη σκέψη.
Λίγο από όλα και πολύ δυνατό να συμβεί και σε πολλές περιπτώσεις οι λύσεις που προσφέρει βοηθούν να αλλάξουν πολλά από το παρελθόν μέχρι και το σήμερα.
Ο πόλεμος της Ουκρανίας παραμένει υπόθεση καθαρά Ρωσία-Ουκρανία και θα τελειώσει οριστικά όταν
ο έχων το πάνω χέρι οδηγήσει την όλη κατάσταση εκεί που θα πάψει να του προκαλεί απειλή και άλλα
προβλήματα ανασφάλειας στο μέλλον.
Η Μέση Ανατολή, αφενός εμπλέκονται πολλά συμφέροντα, πολλές χώρες, αφετέρου η απειλή για μια σύρραξη με παγκόσμια εμβέλεια απαιτεί πολύ ισχυρό υπόβαθρο, από αυτόν που το επιδιώκει αυτό και αμφιβολία μεγάλη εάν πραγματικά υπάρχει.
Το κραχ ασφαλώς αναμενόμενο χωρίς ουδεμία πιθανότητα να μην συμβεί , διότι αυτό παραμένει το ζητούμενο.
Τον αδύναμο τον κτυπάς εκεί που πονάει και του προκαλείς πόνο εσωτερικό ώστε να του κόψεις τα φτερά.
Ο οικονομικός πόλεμος παραμένει αυτό το ισχυρό χαρτί που προκαλεί τις μεγάλες ανατροπές σε παγκόσμια κλίμακα.
Θα πονέσουν η θα ματώσουν όχι αυτοί που έχουν αντέξει σε κυρώσεις, σε απαγορεύσεις, σε τιμωρίες αποκλεισμού, αλλά αυτοί που έχουν την συνήθεια να τις επιβάλλουν, να επικαλούνται κανόνες, να αισθάνονται κυρίαρχοι του πλανήτη γη.
Εάν το κραχ λοιπόν επιφέρει και στη δική μας χώρα κάποια προβλήματα, ουδείς θα κλάψει, ουδείς θα αναζητήσει στο χάρτη που υπάρχει η χώρα.
Οι έχοντες όμως και οι κατέχοντες, οι διακινούντες μαύρο χρήμα, οι έχοντες παστωμένα σε ξένους παραδείσους ασφαλώς και χάνουν τον ύπνο τους. Μα αυτός είναι ο σκοπός. Επειδή ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, φθάσαμε στο μη πάρα-πέρα και η κάθε πιθανότητα αποβλέπει σε απώτερους σκοπούς.
Και μια υπενθύμιση κάποιοι φρόντισαν σε βάθος 20 ετών και πλέον, ασχολήθηκαν με αύξηση αποθεμάτων σε χρυσό, ασήμι, πολύτιμους λίθους και πάσης φύσεως ορυκτά που παρέχουν διαχρονική αξία.
Να το έπραξαν από χόμπι, να μην είχαν που να κάνουν επενδύσεις, η μήπως με διορατικότητα προγραμμάτισαν αυτό που έβλεπαν ως σκοπό στην ώρα του.
Όσο για την χώρα μας μήπως ξέρει ο πολίτης αν υπάρχουν αποθέματα χρυσού και που βρίσκονται στο σήμερα.
Μας λιβανίζει η εξουσία μας ότι βρισκόμαστε στην σωστή πλευρά της ιστορίας.
Ο λαός μας ας ανοίξει τα μάτια του, ας αναζητήσει αλήθειες που προκαλούν πόνο, ώστε η επόμενη επιλογή του να αναδείξει πρόσωπα στο πολιτικό μοτίβο που το αξίζουν να ασκούν εξουσία.
Σωστοτατος