Γράφει ο Γιώργος Βενετσάνος
Ζούμε σε έντονους και επικίνδυνους καιρούς που δεν αποκλείουν και μια ανάφλεξη στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Παρατηρούμε με έντονο ενδιαφέρον γιατί μας αφορά ως Ελλάδα, ότι οι ισορροπίες που υπήρχαν μέχρι πρότινος στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο μεταβάλλονται ξανά υπέρ της Τουρκίας και δυστυχώς σε βάρος της χώρας μας.
Παρακολουθούμε μια Τουρκία η οποία κατασκευάζει πυρηνικό σταθμό μαζί με την Ρωσία, την διευκολύνει γεωστρατηγικά στον Καύκασο, γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της, τις κυρώσεις εναντίων της Ρωσίας, τα βρίσκει ξανά με τις ΗΠΑ και μπαίνει ξανά στην αγορά F-35, ενώ ήδη εγκρίθηκε η αναβάθμιση των F-16 δημιουργώντας έτσι μια ισχυρή αεροπορία.
Ξέχωρα όμως από αυτά, γνωρίζει άριστα το διπλωματικό παιχνίδι που οφείλεται στις σταθερές θέσεις που εκπορεύονται από το πανίσχυρο Εθνικό της Συμβούλιο (όχι όπως στα καθ’ ημάς οπού η πολιτική ηγεσία μας τις αλλάζει κάθε λίγο και λιγάκι), προχώρα σε σύσφιξη των σχέσεων της που είχαν διαρραγεί με την Αίγυπτο, ενώ στην περιοχή της Λιβύης κατασκευάζει μόνιμη αεροναυτική βάση, πλησιάζοντας να πετύχει αυτό που επιθυμεί διακαώς να γίνει δηλαδή μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη.
Η Άγκυρα καλώς κάνει για τα δικά συμφέροντα, εδώ στην Αθήνα τι γίνεται; Καληνύχτα εμείς στέλνουμε αβέρτα όπλα στον Ζελένσκι να πολεμά την Ρωσία και περιμένουμε να μας προστατέψουν άλλοι, δηλαδή είχαμε την ελπίδα ότι με αυτά που έκανε η ηγεσία των γειτόνων μας: αγορά των S-400, αγαστές σχέσεις με την ρωσική ομοσπονδία, κραυγές μίσους εναντίον του Ισραήλ και στήριξη ομάδων που έχουν χαρακτηριστεί τρομοκρατικές. Πίστευε η ελληνική πολιτική σκηνή κακώς κατά την άποψη μου, ότι η πατρίδα μας θα γίνονταν προνομιακός σύμμαχος των ΗΠΑ σε Βαλκάνια και μεσόγειο, αμ δε.
Αν και ξεβρακωθήκαμε στους Αμερικανούς φαίνεται ότι οι γείτονες μας μάλλον δίνουν περισσότερα, έτσι από ότι μαθαίνουμε από τα δημοσιεύματα, οι ΗΠΑ θα δώσουν τελικά στην Τουρκία όχι μόνο όσα ζητούσε άλλα πολύ περισσότερα δηλαδή: τα 40 F-35A, για τις ανάγκες της Πολεμικής Αεροπορίας της, αλλά και προσέξτε το σημαντικό,15-20 αεροσκάφη τύπου F-35B κατακόρυφης απογείωσης και προσγείωσης όπως είναι τα AV-8B Harrier, με αυτή την προμήθεια από τις ΗΠΑ εμείς οι «προβλέψιμοι» σύμμαχοι τους, θα έχουμε απέναντι μας ένα «Anadolu» που όχι μόνο θα είναι πια αεροπλανοφόρο, αλλά θα δένει και στην αεροναυτική βάση της Λιβύης, με αποτέλεσμα να έχουμε και από την κάτω πλευρά της Κρήτης μια ακόμη απειλή.
Και όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί και οι κινήσεις όχι μόνο γίνονται εν άγνοια των ΗΠΑ αλλά και με την έγκριση τους. Οι εξελίξεις αυτές αποδυναμώνουν το αφήγημα της ελληνικός κυβέρνησης αεροπορικής «υπεροπλίας» πάει περίπατο, μαζί με την άλλη λογική του σημερινού πρωθυπουργού, ότι μένοντας «ΣΤΑΘΕΡΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΨΙΜΟΣ» σύμμαχος των ΗΠΑ, θα έβγαινε η χώρα κερδισμένη.
Η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας ξέρει να παίζει άριστα το παιχνίδι του διεθνούς παζαριού, άλλοτε με εκβιασμούς (Σουηδία για είσοδο στο ΝΑΤΟ), άλλοτε με πιέσεις, άλλοτε με το είμαστε δεν είμαστε στο ΝΑΤΟ, όχι μόνο παίρνει αυτά που θέλει, αλλά με τον αέρα αυτό σκληρύνει τη στάση της απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο, δημιουργώντας προβλήματα όπως την «απαγόρευση» για την δημιουργία θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο, την παρενόχληση του πλοίου πόντισης καλωδίου TELIRI από τουρκικό πολεμικό νότια του Καστελόριζου, εντός όμως των ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, προβληματα με σταμάτημα με πολεμικά της πλοία στην Κάσσο, στην υλοποίηση του σχεδίου ενεργειακής διασύνδεσης της Ελλάδας, της Κύπρου, του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Είναι εντυπωσιακό το πόσο εθελόδουλους μας θεωρεί που ακόμη και στην σειρά Famagusta του Μega που αναφέρεται στα γεγονότα της εισβολής στην Κύπρο έφερε αντιδράσεις!!!.
Την ίδια περίοδο όμως η Γενική Διεύθυνση Εξορύξεων και Πετρελαίου του Υπουργείου Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της Τουρκίας, δημοσιεύει επικαιροποιημένο χάρτη των περιοχών στις οποίες έχει δώσει άδειες για πραγματοποίηση ερευνών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο, έχοντας μάλιστα «κόψει» οικόπεδα και δώσει άδειες για διεξαγωγή ερευνών εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, αλλά και σε περιοχές εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, εκμεταλλευόμενες πλήρως το γεγονός ότι έχουμε αφήσει εντελώς ανόητος εκτός οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο, την περιοχή που βρίσκεται ανατολικά του 28ου μεσημβρινού.
Η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας έχοντας απέναντι της μια κυβέρνηση που κρατά χαμηλούς τόνους (ευγενικά το γράφω), κάνει τις οποίες κόκκινες γραμμές είχαν τεθεί κουρελόπανα επί του πεδίου, και αν η ελληνική πολιτική σκηνή σύσσωμη δεν σοβαρευτεί και να αποφασίσει να ασκήσει απέναντι στην Τουρκία έναν ενιαίο εθνικό λόγο, και να αποδείξει επί του πεδίου ότι ούτε παίζει, ούτε βάζει προς διαπραγμάτευση τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος, τότε είναι θέμα χρόνου να χάσουμε εθνικά δικαιώματα, ελπίζω όχι και έδαφος και να καταντήσουμε δορυφόρος των νέο Οθωμανών.