Γράφει ο Παναγιώτης Παύλος
Κατόπιν αιτήματος πολλών αναγνωστών και λοιπών ενδιαφερομένων, παραθέτουμε ακολούθως τον πλήρη ορισμό αυτού που σε συνέχεια πληθώρας δημόσιων τοποθετήσεων εισήγαμε, κι έχει ήδη καθιερωθεί ως «γεραπετρίτειος δόλος», διατυπωμένον προς διευκόλυνση των αναλυτών στα ζητήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων κι εθνικής εξωτερικής πολιτικής εν γένει, αλλά και προς διαφώτιση όλων των Ελλήνων.
Ιδού, λοιπόν:
‘Ο όρος «Γεραπετρίτειος δόλος» χρησιμοποιείται στα ελληνοτουρκικά για να δηλώσει την αντιστροφή της αιτιώδους σχέσης κατά την οποία η «μείζων διαφορά Υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ» ως αιτιατό της τουρκικής αμφισβήτησης της ελληνικότητας του Αιγαίoυ αντιστρέφεται, και γίνεται αποδεκτή από την Ελλάδα ως αίτιο αυτής. Σκοπός του Γεραπετρίτειου δόλου είναι η παραπλάνηση της ελληνικής κοινής γνώμης και η διευκόλυνση επιβολής της κατευναστικής μειοδοτικής ατζέντας παραχωρήσεων προς την Τουρκία στο πλαίσιο δήθεν διευθέτησης των ελληνοτουρκικών σχέσεων’.
Η έννοια παραπέμπει στην πολιτική αντίληψη και ρητορική πρακτική που εισήγαγε για πρώτη φορά στη δημόσια σφαίρα το 2024, ο καθηγητής Νομικής Γιώργος Γεραπετρίτης.
Συγκεκριμένα, ο κ. Γεραπετρίτης, ως Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη από τον Ιούνιο του 2023, καταφεύγει σε αυτήν την αντίληψη την οποία και εκφράζει συστηματικά, στην ακόλουθη απόπειρα. Να πείσει, δηλαδή, την ελληνική κοινωνία για την επιτακτική ανάγκη άμεσης διευθέτησης ζητημάτων στα ελληνοτουρκικά, δίχως προηγούμενη εφαρμογή από πλευράς Ελλάδος των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και άλλων ευεργετικών για την Ελλάδα προβλέψεων του Διεθνούς Δικαίου, όπως η μονομερής επέκταση των Εθνικών Χωρικών Υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, ή το μέγιστο της μέσης γραμμής.