Ο Ζόραν Μιλάνοβιτς, ο οποίος είχε παρέμβει με προκλητικές δηλώσεις και εκφοβισμούς κατά της Ελλάδας για την πολύκροτη υπόθεση με τους νεοναζί Κροάτες χούλιγκαν της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, οι οποίοι δολοφόνησαν εν ψυχρώ τον φίλαθλο της ΑΕΚ Μιχάλη Κατσούρη, ακριβώς έξω από το γήπεδο της αγαπημένης του ομάδας, επανεξελέγη σήμερα, Κυριακή 12/1, πρόεδρος της Κροατίας, με ποσοστό 74,5%.
Ο Μιλάνοβιτς, ο οποίος προέρχεται από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, συγκέντρωσε ποσοστό 74,58% στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, αφήνοντας αρκετά πίσω τον αντίπαλό του, Ντράγκαν Πρίμορατς, υποψήφιο του συντηρητικού κυβερνώντος κόμματος Κροατική Δημοκρατική Ένωση (HDZ), ο οποίος και συγκέντρωσε ποσοστό 25,42%, με καταμετρημένο το 98,65% των ψήφων. Το ποσοστό συμμετοχής, σύμφωνα με την εκλογική επιτροπή, ανήλθε στο 44%.
Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα αποτελεί ένα σκληρό πλήγμα για το HDZ και τον πρωθυπουργό Αντρέι Πλένκοβιτς, αιώνιο πολιτικό αντίπαλο του Μιλάνοβιτς, ο οποίος, παρότι ως πρόεδρος διαθέτει μόνο περιορισμένες εξουσίες, δεν παύει να θεωρείται από τους πολίτες εγγυητής της καλής λειτουργίας των θεσμών.
Ποιος είναι ο Ζόραν Μιλάνοβιτς
Ο Ζόραν Μιλάνοβιτς, ο οποίος εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος της χώρας τον Φεβρουάριο του 2020, παρουσιάζοντας μια πιο φιλελεύθερη και προοδευτική ατζέντα, γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1966 στο Ζάγκρεμπ και είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Κροατίας (SDP). Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και εργάστηκε ως διπλωμάτης, εκπροσωπώντας, μεταξύ άλλων, την Κροατία στα Ηνωμένα Έθνη και στο ΝΑΤΟ.
Από το 2011 έως το 2016 υπηρέτησε ως πρωθυπουργός, επικεφαλής τότε μιας κυβέρνησης συνασπισμού, οπότε και εστίασε σε μεταρρυθμίσεις στον τομέα της οικονομίας και της δικαιοσύνης.
Ο Μιλάνοβιτς είναι γνωστός για τις συχνά αμφιλεγόμενες δηλώσεις του, καθώς έχει εκφράσει απόψεις που ποικίλλουν από φιλελεύθερες έως εθνικιστικές, γεγονός που προκαλεί συχνά δημόσιο διάλογο. Ως πρόεδρος της χώρας έχει επικεντρωθεί σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, την ένταξη της Κροατίας στην ΕΕ και τη διαχείριση των διμερών σχέσεων στα Βαλκάνια.
Είναι γνωστός για τον δυναμικό τρόπο έκφρασής του και την τάση να αντιτίθεται ανοιχτά στους πολιτικούς αντιπάλους του, αλλά και σε ορισμένες από τις πολιτικές της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.