Πλήρης απροθυμία βουλευτών και στελεχών της ΝΔ να ακολουθησουν την προκλητικη ρητορικη των πρωτοκλασατων υπουργων του Μαξιμου για τα Τεμπη

Το ερώτημα δεν είναι εάν, αλλά ποιες πολιτικές εξελίξεις θα δρομολογήσουν οι συγκεντρώσεις της Παρασκευής για τα Τέμπη, που όσο περνούν οι ημέρες όλα δείχνουν ότι θα είναι χωρίς προηγούμενο…

Του Ανδρέα Καψαμπέλη – Εφημερίδα «δημοκρατία»

Με την ανάσα κομμένη βρίσκονται ήδη οι περισσότεροι στο κυβερνών κόμμα. Επικρατεί ένα μούδιασμα όσο ποτέ άλλοτε. Γι’ αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- υπάρχει πλήρης απροθυμία των βουλευτών και στελεχών της Ν.Δ. να «ακολουθήσουν» τη γραμμή του Αδωνι Γεωργιάδη και του Μάκη Βορίδη, και να υιοθετήσουν την εμπρηστική ρητορική τους…

Ειρήσθω εν παρόδω, αρκετοί δεν το κάνουν για τον επιπρόσθετο λόγο ότι θεωρούν πως αμφότεροι οι υπουργοί κινούνται έτσι στο πλαίσιο της προσωπικής στρατηγικής που έχουν ως δυνάμει δελφίνοι. Ούτως ή άλλως, παραμένει ζητούμενο εάν δυναμιτίζοντας το κλίμα η Ν.Δ. βγαίνει κερδισμένη ή στην πραγματικότητα κινδυνεύει με περαιτέρω αποσυσπείρωση…

Όπως και να ‘χει, αυτή η εσωτερική σιωπή τηρείται συνειδητά διότι, όπως λένε στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους, κανείς δεν γνωρίζει τι «θα ξημερώσει» την επομένη των συλλαλητηρίων.

Ο κίνδυνος να «αδειαστούν» από τις εξελίξεις θεωρείται επομένως μεγάλος, καθώς «η 1η Μαρτίου θα είναι οπωσδήποτε μια διαφορετική ημέρα», όπως παρατηρούσε μια παλιά καραβάνα, συμπληρώνοντας: «Άλλες τέσσερις φορές που τα τελευταία πενήντα χρόνια είχαμε τέτοιο κοινωνικό καζάνι αμέσως μετά άλλαξε άρδην και το πολιτικό τοπίο…»

Ενδιαφέρον έχει ότι η προσπάθεια να βρεθούν στυλοβάτες δεν αποδίδει, παρά και το δέλεαρ του ανασχηματισμού. Από το Μέγαρο Μαξίμου «διαρρέει» συστηματικά ότι εντός του Μαρτίου θα γίνουν αλλαγές, αλλά αυτό δεν αποτελεί πλέον κίνητρο για τους βουλευτές, ώστε να εκτεθούν. Και είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται κάτι τέτοιο, αποτελώντας άλλη μία απόδειξη της αποδυνάμωσης του κ. Μητσοτάκη και σε εσωκομματικό επίπεδο. Του γυρίζουν την πλάτη…

Αφήστε που ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι σε τέτοιες οριακές καταστάσεις, που οι πολίτες είναι οργισμένοι και θέλουν να τιμωρήσουν, τα υπουργιλίκια μοιάζουν με το κόκκινο πανί που βλέπει μπροστά του ο ταύρος και προκαλούν εντέλει περισσότερη ζημιά όσον αφορά την ψηφοθηρία. Κι έτσι άλλο ένα «χαρτί» του κ. Μητσοτάκη, αυτό του ανασχηματισμού, μάλλον έχει καεί προκαταβολικά…

Όλοι βρίσκονται λοιπόν εν αναμονή των πρωτοβουλιών που θα αναγκαστεί να πάρει -ανάλογα με το μέγεθος της συμμετοχής στις κινητοποιήσεις-, ενδεχομένως από την Παρασκευή κιόλας.

Γι’ αυτό αποδίδεται σημασία και στη στάση που θα τηρήσει η αντιπολίτευση σε σχέση με την πρόταση μομφής επί της οποίας αναπτύσσονται δύο προσεγγίσεις. Η μία που επιμένει στην άμεση κατάθεσή της και η άλλη που υποστηρίζει ότι θα «πιαστεί» από αυτήν ο κ. Μητσοτάκης για να κερδίσει όσο χρόνο μπορεί.

Και ορισμένοι (ίσως αφελείς;) περιμένουν να δουν εάν από το Σάββατο πρόκειται να ανοίξουν επιτέλους στη Ν.Δ. έστω κάποια από τα στόματα που παρακολουθούν κλειστά, έως τώρα, την καταστροφή της παράταξής τους…