Με τις μεταναστευτικές ροές να πυκνώνουν, λόγω βελτίωσης του καιρού, η κυβέρνηση είναι πλέον αντιμέτωπη όχι μόνο με τη μάστιγα της λαθρομετανάστευσης, αλλά και με τη… Γερμανία, που υιοθετεί στάση καταφανώς μακράν της κατ’ επίφαση αποκαλούμενης «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης».
Νικ. Σταυρουλάκις
Το γερμανικό ΥΠΕΣ επιβεβαίωσε την Παρασκευή (2/5/25) τη «δημοκρατία» και τα σχετικά δημοσιεύματα, ότι επίκειται κύμα επαναπροωθήσεων στην Ελλάδα χιλιάδων προσφύγων-μεταναστών που βρίσκονται σήμερα στο γερμανικό έδαφος, περνώντας στην Ε.Ε. από τη χώρα μας.
Μετά τις πρόσφατες αποφάσεις των γερμανικών Διοικητικών Δικαστηρίων, που επικύρωσε και το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας, το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε ότι είναι «θεσμικά υποχρεωμένο» να προχωρήσει στις επαναπροωθήσεις μεταναστών στην Ελλάδα, θεωρώντας τη χώρα μας την κατάλληλη… αποθήκη!
Σύμφωνα με την DW, σε σχετική ερώτηση, η εκπρόσωπος του γερμανικού ΥΠΕΣ ανέφερε ότι η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση «χαιρετίζει τις αποφάσεις», προσθέτοντας ότι «εφόσον το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο διευκρίνισε επί της ουσίας ποιες συνθήκες επικρατούν στη χώρα προορισμού, δηλαδή την Ελλάδα, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων – BAMF θα στηρίξει τη συγκεκριμένη απόφαση»!
Για την ιστορία, γερμανικά δικαστήρια εκδίδουν από τον προηγούμενο μήνα αποφάσεις «επαναπροωθήσεων» στην Ελλάδα, προσφύγων που είχαν λάβει άσυλο στη χώρα μας και ακολούθως ταξίδεψαν στη Γερμανία, επικαλούμενα τον «κανονισμό του Δουβλίνου». Με τις αποφάσεις αυτές, το Βερολίνο αλλάζει ριζικά το πλαίσιο υποδοχής προσφύγων-μεταναστών, οι οποίοι πέρασαν (εννοείται παράνομα) σε ευρωπαϊκό έδαφος, σε «χώρα υποδοχής» της Ε.Ε. όπως η Ελλάδα, έλαβαν άσυλο και εν συνεχεία, κάνοντας χρήση του «κεκτημένου Schengen», έφθασαν στη Γερμανία. Αναφέρουμε τις περιπτώσεις:
– Για πρώτη φορά τον προηγούμενο μήνα, με απόφασή του, το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας απέρριψε προσφυγή Αφγανού μετανάστη που έφθασε στην Ελλάδα, ζήτησε και έλαβε άσυλο και έφυγε στη Γερμανία, όπου και ζήτησε εκ νέου άσυλο. Εάν ισχύουν οι σχετικές πληροφορίες, η γερμανική Υπηρεσία Ασύλου «ξεσκονίζει» εξαρχής τις αφίξεις μεταναστών στη Γερμανία, μετά το πρόσφατο κλείσιμο των συνόρων της χώρας, και ο Αφγανός υποχρεώθηκε να ζητήσει άσυλο και στη Γερμανία. Ως εκ τούτου, ο Αφγανός έπρεπε να αιτιολογήσει τη δεύτερη αυτή αίτηση και επικαλέστηκε «επισφαλείς συνθήκες μαύρης εργασίας» στην Ελλάδα… Αλλά έφαγε… πόρτα!
– Ακολούθησαν αποφάσεις του Ομοσπονδιακού Διοικητικού Δικαστηρίου (17/4/25) με έδρα στη Λειψία, για την απέλαση δύο προσφύγων, που είχαν λάβει άσυλο στην Ελλάδα. Με τις αντίστοιχες αποφάσεις (BVerwG 1 C 18.24, 1 C 19.24) απορρίφθηκαν οι προσφυγές ενός Παλαιστινίου από τη Λωρίδα της Γάζας και ενός Σομαλού, που έφτασαν το 2017 και το 2018 αντίστοιχα στην Ελλάδα. Οι δύο κατέθεσαν εκ νέου αίτημα ασύλου στη Γερμανία με την αιτιολογία ότι «οι συνθήκες προστασίας των προσφύγων στην Ελλάδα δεν είναι επαρκείς και δεν υπάρχει σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα»! Το δικαστήριο διέταξε την επιστροφή τους στη χώρα υποδοχής. Οι ομοσπονδιακοί δικαστές επιβεβαίωσαν σε δεύτερο βαθμό προηγούμενη απόφαση του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Εσσης. Οι Γερμανοί δικαστές επικαλούνται τον «Κανονισμό του Δουβλίνου» και ουσιαστικά οι αποφάσεις ανάβουν το «πράσινο φως» για μαζικές απελάσεις στην Ελλάδα.
Κατά τη γερμανική Δικαιοσύνη, κριτήριο αποτελεί το εάν οι μετανάστες στην Ελλάδα έχουν πρόσβαση σε «ψωμί, κρεβάτι και σαπούνι», δήλωσε ο προεδρεύων δικαστής Ρόμπερτ Κέλερ. Παρά τις ελλείψεις στο ελληνικό σύστημα υποδοχής, οι Γερμανοί δικαστές έκριναν ότι οι μετανάστες δεν αντιμετωπίζουν στη χώρα μας -γενικά- ακραίες δυσκολίες. Θα έρθουν μεν αντιμέτωποι με την πρωτοφανή γραφειοκρατία, ωστόσο είναι δυνατή η εύρεση καταλύματος και η πρόσβαση σε φαγητό και εργασία. Ετσι έκριναν…
Οι αποφάσεις των γερμανικών δικαστηρίων συνιστούν ριζική αλλαγή στάσης και ανοίγουν τον δρόμο για μαζικές απελάσεις-επιστροφές προσφύγων-μεταναστών που έχουν λάβει άσυλο στην Ελλάδα. Μιλάμε για αριθμούς που… τρομάζουν! Σύμφωνα με στοιχεία της «Καθημερινής», η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων, μόνο το 2024 επιβεβαίωσε ότι 25.112 μετανάστες υπέβαλαν αίτηση ασύλου στη Γερμανία, παρότι είχαν προηγουμένως αναγνωριστεί ως πρόσφυγες στην Ελλάδα!
Την ίδια ώρα, η υποστελέχωση των Κέντρων προσφέρει άλλοθι σε όσους επιχειρούν να στραφούν σε βάρος της Ελλάδας για τις συνθήκες που επικρατούν στα σημεία κράτησης. Μόλις 54 γιατροί υπήρχαν στα τέλη του 2024 σε όλα τα κέντρα φιλοξενίας αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα, όπου διέμεναν 27.100 άτομα. Σε έλλειψη και οι διερμηνείς. Για παράδειγμα, στη δομή της Λέρου που φιλοξενεί 1.691 άτομα υπήρχε μόνο ένας διερμηνέας, ενώ και η Σάμος είχε δύο διερμηνείς για τα 4.126 άτομα που φιλοξενεί.
Οι αποφάσεις εννοείται μεθοδεύονται από το γερμανικό «βαθύ κράτος» και αιτιολογούνται με τη ραγδαία άνοδο των ποσοστών του AfD. Στις πολιτικές συνεννοήσεις για τον σχηματισμό της νέας γερμανικής κυβέρνησης οι παραπάνω αποφάσεις βοήθησαν και βοηθούν στην ενίσχυση των συγκλίσεων ενώπιον του εσωτερικού εχθρού (AfD). Κατά ασυνήθη τρόπο, οι Πράσινοι ενισχύουν την τάση απελάσεων επικαλούμενοι… «ανθρωπιστικούς λόγους», καθώς οι επιθέσεις κατά προσφύγων πολλαπλασιάστηκαν το τελευταίο διάστημα στη Γερμανία. «Τους στέλνουμε πίσω στην Ελλάδα και ξενοιάζουμε από τους δυστυχείς μετανάστες που υποφέρουν στη Γερμανία» λένε ψιθυριστά. Μας περνάνε για ηλίθιους!
Μπροστά στα νέα δεδομένα, η ελληνική κυβέρνηση ψελλίζει ότι η γερμανική μεθόδευση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, γεγονός που ήδη προκαλεί τριβές στις διμερείς σχέσεις Αθήνας – Βερολίνου. Ο υπουργός Μετανάστευσης Μάκης Βορίδης ανέφερε ότι δεν μπορεί να μιλάμε για επιστροφές, καθώς επηρεάζεται η «αρχή της ισοκατανομής» στο πλαίσιο της ανύπαρκτης ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Και κάνοντας τον «ζόρικο» σημείωσε ότι «αν κάποιοι αιτηθούν άσυλο προερχόμενοι από τη Γερμανία, δεν θα είμαστε πολύ φιλικοί στο αίτημα»! Με βάση τη βορίδεια δικονομία «η Ελλάδα είναι η 2η χώρα σε πίεση ανά κάτοικο, άρα πώς θα κάνουμε επιστροφές αν πρώτα δεν έχει γίνει ισοκατανομή;» Τι μας λες; Αν πρόκειται για τη Γερμανία και την Ελλάδα γίνεται δεκτή (υποχρεωτικά) και η «αρχή της… ανισοκατανομής»!