Δυστυχώς για τον τόπο, εξακολουθούν να υπάρχουν συμπολίτες μας που στηρίζουν Μητσοτάκη, ακόμα και για το κατά συρροή, 57 τον αριθμό κατακαμμένων ή θρυμματισμένων σωμάτων όπως μέτρησαν, ξέχωρα οι τραυματίες, δολοφονικό συμβάν στα Τέμπη.
Στηρίζουν λοιπόν την θέση των, πολύ ολίγων «φερομένων» προς ενοχή για ανθρώπινο λάθος (είναι κιόλας προ πολλού άπαντες ελεύθεροι, μήπως και αγανακτίσουν και ανοίξουν το στόμα τους;) και όχι των ήδη πάμπολλων «φερμένων» με ατράνταχτα αποδεικτικά μάλιστα προκύψαντα στοιχεία που δεν δέχονται, οι στην αρχή αναφερόμενοι, να ακουστεί ούτε ψεγάδι σε βάρος τους, κρίνοντας αυτούς αθώους.
Κατά σύμπτωση και συγκυρία όλοι τους αυτοί οι «αθώοι» είναι κυβερνητικοί και κάτοχοι λίαν υψηλών έως και κορυφαίων γραφείων, και ως εκ τούτου απόλυτοι άρχοντες/ διοικητές υπεύθυνοι του κρατικού ΟΣΕ, ως και πάντων των υπηρεσιών που στην συνέχεια συγκάλυψαν με πλημμελέστατη, και λίαν επιεικώς αυτό, υπευθυνότητα ενεργούντες, σε πλήρη εξαφάνιση , αν και δεν το κατάφεραν πλήρως, αποδεικτικών στοιχείων της προμελετημένης αυτής εγκληματικής ενέργειας υπό το αστείο πρόσχημα της ταχείας αποκατάστασης των δρομολογίων.
Αυτό τους έκαιγε και όχι η διαλεύκανση για το τι συνέβη, μέχρι να ολοκληρωθεί η απαραίτητη έρευνα του «ατυχήματος» που ούτως η άλλως δεν θα ήταν χρονοβόρα. Έδρασαν αστραπιαία, καταρρίπτοντας κατά πολύ το πανελλήνιο ρεκόρ εξιχνίασης για ειδεχθώς κακουργημένα τα πάμπολλα θύματα. Ούτε για να τα μετρήσουν ή και να τα συλλέξουν (σεβασμός στους νεκρούς μηδενικός) δεν πρόλαβαν. Για να ξανατρέξουν, έτρεχαν, στις ράγες τα τρένα. Έτσι μας είπαν.
Και όλα αυτά υπό υπουργική επιτήρηση και καθοδήγηση μη τυχόν και αργήσουν κάποιες ώρες, ή δεν τα συγκαλύψουν όλα καλά. Αυτά συνέβησαν και έπταισαν μόνον οι δύο σταθμάρχες, δηλαδή ένας, αφού ο έτερος της επικάλυψης την είχε κάνει «Αούα» ως κατά παγίαν παράδοση αυτό συνηθίζεται στο Ελληνικό δημόσιο οικοδόμημα. Και κατ εξαίρεση υπήρξε απόλυτος δημόσιος έλεγχος στη συγκάλυψη. Για πρώτη φορά.
ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΑΕΙ ΚΑΤΑ ΔΙΑΟΛΟΥ Η ΕΛΛΑΔΑ